شما جوان‏های عزیز توجه كنید كه ورود در میدان معرفت علمی - حالا هر علمی؛ چه علوم انسانی، چه علوم قرآنی، چه علوم طبیعی یا انواع و اقسام علومی كه امروز شماها در آن تلاش و كار می‏كنید - و ورود در میدان تحقیق علمی باید شما را از غور و پیشرفت در میدان معرفت دینی، تمرین اخلاقی و كسب فضیلت باز ندارد؛ باید اینها را با هم داشته باشید. این آیه‏ای كه این برادر عزیزمان در ابتدا قرائت كردند: «و یزكّیهم و یعلّمهم الكتاب و الحكمة»، خدای متعال پیغمبر را فرستاد، تا تعلیم بدهد و تزكیه كند. بنابراین، تعلیم و تزكیه با یكدیگر است؛ این دو را از هم جدا نكنید. این باور كه هر كسی وارد میدان علم شد، به‏طور طبیعی بایستی از فضیلت و معنویت و اخلاق كناره بگیرد، فكری كاملاً غلط و وارداتی و متكی به پیشینه‏ای است كه در اروپای مسیحی به وجود آمد و به كلی با محیط اسلامی و با فهم و تعالیم اسلامی سازگار نیست؛ چرا كه اگر دانشمند بافضیلت و بااخلاق باشد، در هر رشته‏ای، از آن می‏توان امید برای اعتلای بشریت و اعتلای كشور خودش داشت؛ این دانشمند هدف‏ها را هدف‏های ارزشمند می‏كند و حركتش حركت به نفع انسانیت و به نفع عدالت و به نفع فضیلت و در جهت مقابلِ نابسامانی‏های عجیب دنیای امروز خواهد شد. شما سعی كنید در آینده این جور دانشمندانی باشید و هدف خودتان را این مسائل قرار دهید؛ انسان‏هایی باشید كه می‏توانند چرخ دنیا را در جهت درست به حركت دربیاورند؛ این را برای خودتان هدف قرار دهید و این ممكن است؛ البته باید كارهای مقدماتی فراوانی برای رسیدن به آن هدف انجام بگیرد.