اخترشناسان به مداركي دست يافته اند كه نشان از وجود كهكشانهايي هم اندازه بعضي از كوازارهاي دور دست شايد نمايي مانند اين تصوير و اندازه اي در حد راه شيري داشته باشند.
مطابق نظريات رايج اخترشناسي در آغاز پيدايش جهان و زماني كه شكل گيري ستاره ها آغاز شد ، كهكشانها نيز رشد و تحول خود را آغاز كردند. كهكشانهاي بزرگ امروزي تحول خود را با سرعت اندكي سپري كردند و پس از آنكه طي ميلياردها سال با كهكشانهاي ديگر تركيب شدند و يا كهكشانهاي كوچكتري را بلعيدند به شرايط امروزي خود رسيدند.اما يك گروه تحقيقاتي از مركز تحقيقات اخترفيزيك هارورد-اسميتسونين (Harvard-Smithsonian) به مداركي دست يافته اند كه نشان مي دهد اين روند با سرعت بسيار بيشتري اتفاق افتاده است .
اين مدارك نشان از وجود كهكشانهاي نسبتا بزرگ (كهكشانهايي به اندازه تقريبي راه كهكشان ) در زماني دارد كه تنها يك ميليارد سال از انفجار بزرگ سپري شده بود.اين كشف از آنجا اهميت دارد كه بيانگر سرعت بالاي تحول در اين كهكشانهاي نويافته است .
اكثر كهكشانهاي همسن اين دو كهكشان جديد تنها يك درصد جرم انها را دارند. نتيجه حاضر پس از آن به دست آمد كه تيم مذكور براي اولين بار موفق شدند جرم دو كهكشان دور دست را تعيين كنند. آنها براي اين كار سرعت چرخش گازهاي هيدروژن بين كهكشاني را كه در دام سياهچاله ابر پرجرم مركز كوازارهاي دور افتاده بودند محاسبه كردند. از آنجا كه سرعت اين گازها با جرم كهكشان در رابطه مستقيم است از اين طريق جرم كهكشانها نيز برآورد شد. (كه تقريبا معادل جرم كهكشان راه شيري است ) .
اگرچه جرم اين كهكشانهاي نو يافته قابل مقايسه با كهكشان ما است اما سياهچاله مركز آن بيش از يك ميليارد برابر خورشيد جرم دارد و اين در حاليست كه سياهچاله مركزكهكشان ما تنها 3 ميليون برابر خورشيد جرم دارد.