قرآن و دعوت به توشه آخرت

يكى از صحابه به نام جرير مى‏گويد: در محضر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بودم، ناگهان عده‏اى از رزمندگان اسلام كه شمشير حمايل كرده و آماده جهاد در راه خدا بودند وارد شدند، اما لباس درستى كه بدن آنها را بپوشاند نداشتند. هنگامى كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله آثار نياز و گرسنگى را در چهره آنها مشاهده كرد، از ناراحتى، رنگ صورتش تغيير كرده و به مسجد آمد (و مردم را جمع كرد) و بالاى منبر رفت و پس از حمد و ثنا فرمود: خداوند اين آيه را نازل كرده است:
يا أيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إنَّ اللَّهَ خَبيرٌ بِما تَعْمَلُونَ (59حشر/18) اى مؤمنان از خداوند پروا كنيد و هركس بنگرد كه براى فردا چه پيش‏انديشى كرده است، و از خداوند پروا كنيد، چرا كه خداوند به آنچه مى‏كنيد آگاه است.
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از خدا بترسيد، و بايد هر كسى بنگرد كه براى خود چه پيش فرستاده است، و از خدا بترسيد و پرهيزكار باشيد كه بى گمان خداوند به كارهاى شما آگاه است.
سپس افزود: انفاق كنيد قبل از آنكه قدرت انفاق از شما سلب شود و صدقه بدهيد قبل از آنكه مانعى پيش آيد، آنها كه دينار و درهم دارند، دينار و درهم بدهند، آنهاكه گندم يا جو دارند همان را بدهند و چيزى را از انفاق كوچك نشمريد هر چند به اندازه نصفى از يك دانه خرما باشد. مردى از انصار برخاست و كيسه‏اى پر از پول به دست مبارك رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله داد، بطورى كه آثار خوشحالى در چهره آن حضرت نمايان شد و فرمود: هركس »سنت حسنه« بگذارد و مردم به آن عمل كنند اجر و پاداش تمام كسانى كه به آن عمل كنند نصيب او خواهد شد، بى آنكه از پاداش آنها چيزى كاسته شود و هركس »سنت سيئه‏اى« بگذارد گناهى همانند گناه كسانى كه به آن عمل مى‏كنند به او خواهد رسيد بى آنكه از گناهان آنها كاسته شود. مسلمانان برخاستند و هركس هر چه توان داشت از دينار و درهم و لباس و خوراك آوردند و كمك قابل ملاحظه‏اى از نقدى و عير نقدى در نزد حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله جمع شد و آن حضرت آنها را در ميان نيازمندان تقسيم كرد. به اين ترتيب مى‏بينيم مسلمانان، علاوه بر آمادگى رزمى آمادگى اقتصادى نيز داشتند. مجاهده با مال مى‏كردند، تا نيروهاى اسلام در اين جهت كمبود نداشته باشند و در نتيجه بهتر بتوانند جهاد و دفاع بكنند.

سريع‏ترين پاسخ به دعاى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله

روزى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در مسجد مدينه نماز ظهر مى‏خواند، على عليه السّلام نيز حاضر بود، فقيرى وارد مسجد شد، و از مردم خواست كه به او كمك كنند، هيچكس به او چيزى نداد.
دل فقير شكست و عرض كرد: خدايا گواه باش كه من در مسجد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله درخواست كمك كردم ولى هيچ كس به من كمك نكرد.
در اين هنگام على عليه السّلام كه در ركوع نماز بود، با انگشت كوچكش اشاره كرد، فقير جلو آمد و با اشاره على عليه السّلام انگشتر را از انگشتر على عليه السّلام بيرون آورد و رفت.
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پس از نماز به خدا متوجه شد و عرض كرد: پروردگارا برادرم موسى از تو تقاضا كرد:
قالَ رَبِّ اشْرَحْ لى صَدْرى (20طه/25) گفت پروردگارا دل مرا برايم گشاده دار.
وَ يَسِّرْ لى أمْرى (20طه/26) و كارم را بر من آسان كن.
وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانى (20طه/27) و گره از زبانم بگشا.
يَفْقَهُوا قَوْلى (20طه/28) تا سخنم را دريابند.
وَ اجْعَلْ لى وَزيراً مِنْ أهْلى (20طه/29) و از خانواده‏ام برايم دستيارى بگمار.
هارُونَ أخى (20طه/30) برادرم هارون را.
اشْدُدْ بِهِ أزْرى (20طه/31) و با او پشتوانه‏ام را نيرومند گردان.
وَ أشْرِكْهُ فى أمْرى (20طه/32) و او را در كارم شريك گردان.
يعنى: سينه مرا گشاده دار. كار مرا آسان كن، و گره از زبانم بگشا، تا سخنان مرا بفهمند، و وزيرى از خاندانم براى من قرار بده، برادرم هارون را، به وسيله او پشتم را محكم گردان، و او را در كار من شريك كن.
پس از اين پيامبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله عرض كرد:
اللهم اشرح لى صدرى و سير لى امرى و اجعل وزيراً من اهلى، علياً، اشدد به ظهرى.
پروردگارا سينه مرا گشاده دار - كار مرا بر من آسان گردان، و وزيرى از خاندانم برايم قرار بده كه على عليه السّلام باشد، بوسيله او پشتم را محكم كن.
هنوز سخن پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله به پايان نرسيده بود كه جبرئيل نازل شد و اين آيه (55 سوره مائده) را نازل كرد:
إنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ (5مائده/55) همانا سرور شما خداوند است و پيامبر او و مؤمنانى كه نماز را برپا مى‏دارند و در حال ركوع زكات مى‏دهند.
سرپرست و رهبر شما تنها خداست و پيامبر او، و آنها كه ايمان آورده‏اند و نماز را بر پا مى‏دارند و در حال ركوع، زكات مى‏پردازند.
به اين ترتيب، ولايت و رهبرى على عليه السّلام پس از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله از سوى خدا اعلام گرديد.
منبع:www.payambarazam.ir
/ن