روغني که با قلب شما دشمني ندارد
 

اسم روغن کانولا لابد برايتان آشناست ولي کانولا را چه‌قدر مي‌شناسيد؟ گياهي از خانواده چليپاييان که ابتدا ايرانيان آن را ‌کاشتند. کانولا 700 سال پيش براي توليد روغن چراغ به لهستان برده شد و در سال 1845 به فرانسه رسيد و کلزا نام گرفت. کلزا، گياهي روغني است که مقدار ماده مضر گلوکزينوليت در کنجاله و اسيد اروسيک در روغن آن بالاست و مصرف خوراکي ندارد و فقط براي جلا دادن وسايل چوبي همراه روغن برزک استفاده مي‌شود. اگر چه در قرن سيزدهم اين محصول در اروپا به عمل مي‌آمد ولي استفاده از آن تا زمان توسعه نيروي بخار عملي نشد. در آن زمان بود که ثابت شد ترکيب روغن کلزا، بهتر از هر وسيله لغزان‌کننده ديگري سطح فلزات را مي‌شويد.
نياز به فرآورده‌هاي دانه‌هاي کلزا از کمبود بحراني روغن کلزا پس از محاصره منابع روغني کلزاي اروپا و آسيا در جنگ جهاني دوم (يعني از اوايل سال‌هاي 1940) شروع شد. در آن زمان، از اين روغن به عنوان وسيله‌اي چرب‌کننده براي تعداد فزاينده‌ موتورهاي بخار در کشتي‌‌هاي نيروي دريايي و ترابري استفاده مي‌شد.
در سال 1945 اين گياه به کانادا رسيد و روي آن مطالعات ژنتيکي صورت گرفت و باعث شد آن را به روغني خوراکي با درصد اسيد اروسيک پايين (حدود يک درصد) تبديل کنند.

کانادايي‌ها و کلزا
 

پيش از جنگ جهاني دوم، دانه کلزا در کانادا به صورت آزمايشي و فقط در مزارع تجربي و ايستگاه‌هاي تحقيقاتي به عمل مي‌آمد.
تحقيقات نشان داد که دانه کلزا به صورت رضايت‌بخشي در هر دو قسمت شرق و غرب کانادا قابل کشت است. مقدار کمي از دانه کلزا به وسيله يک کشاورز لهستاني مهاجر کشت شده بود. در سال 1943 نيز مقدار قابل‌ملاحظه‌اي دانه به منظور کمک به کمبود جدي روغن دانه کلزا از شرکت‌هاي توليدکننده دانه ايالات‌متحده خريداري شد. اين دانه اصليت آرژانتيني داشت. در سال‌هاي اول توليد از نام دانه کلزاي آرژانتيني در سطح وسيعي استفاده مي‌شد. روغن دانه کلزا تا پايان جنگ دوم جهاني به عنوان روغن خوراکي در ممالک غربي مورد استفاده قرار نمي‌گرفت. قابليت محصول به عنوان يک منبع غذايي به وسيله صنايع کشاورزي شناخته شده بود اما احتياج به شيوه‌هاي فناوري مناسب داشت تا بتواند مورد قبول واقع شود. شرکت‌ها و محققان در غرب کانادا به پيشرفت‌هاي مهم دست يافتند که موجب ايجاد صنعت جهت‌دار غذايي و بازار جديد شد.

اولين روغن خوراکي حاصل از دانه کلزا در کانادا سال 1956 توليد شد. اين، سرآغاز پديده‌اي بود که بعدها يکي از رويدادهاي موفق کانادا ناميده شد و محصولي که زماني مورد توجه کشاورزان کانادا قرار گرفت اکنون يک محصول عمده است که پس از گندم بيشترين درآمد را براي اين کشور به همراه دارد و به حدي رشد کرده که ديگر نمي‌توان آن را يک محصول کانادايي دانست و نام کانولا در بسياري از کشورها براي مصرف‌کنندگان نامي آشناست. بسياري از اين ممالک نيز کانولا را کشت مي‌کنند؛ به‌طوري‌که امروزه ديگر يک محصول کانادايي صرف نيست، بلکه محصولي جهاني محسوب مي‌شود.

خواص تغذيه‌اي
 

يادتان باشد که جايگزين کردن روغن کانولا به جاي ساير روغن‌ها سبب افزايش دريافت اسيد آلفالينولئيک مي‌شود. بررسي‌‌ها نشان مي‌دهد که اين چربي مفيد (تنها اسيدچرب امگا-3 که در برخي روغن‌هاي گياهي هم يافت مي‌شود) با تاثيرات سودمندي که روي تنظيم ضربان قلب، کاهش التهاب و لخته‌هاي خوني دارد، از قلب محافظت مي‌کند.
همچنين مشخص شده است که مصرف مرتب اين روغن با کاهش شيوع مرگ و مير ناشي از بيماري‌هاي قلبي ارتباط مستقيم دارد.

در آشپزخانه
 

اين روغن، چندکاره است و نه تنها محافظ عملکرد قلب است، بلکه طعمي خوش‌مزه دارد و داراي بافتي نرم و سبک است. از اين روغن براي پختن، سرخ کردن و تهيه انواع سس، دسرها و سالادها استفاده مي‌شود. نقطه دود آن 220 درجه سانتي‌گراد است و هيچ‌گونه پراکسيدي توليد نمي‌کند و سوخته نمي‌شود. يک ليتر از اين روغن پنج برابر روغن معمولي مصرف مي‌شود يعني پنج بار مصرف مجددش مشکلي براي بدن ايجاد نمي‌کند و تغيير رنگ و بو نخواهد داشت. اين روغن در برابر نور مقاوم است و تغييرات پراکسيدي آن در مقايسه با روغن‌هاي ديگر تقريبا صفر است.
منبع: http://salamat.com
ae