تبخال تناسلي يک بيماري منتقل‌شونده از راه جنسي است که باعث زخم‌هاي کوچک دردناک در ناحيه تناسلي مي‌شود. اين علايم ممکن است با تب، خارش، سوزش و اشکال در ادرار کردن همراه شود. اما بسياري زناني که به اين بيماري مبتلا هستند، متوجه آن نمي‌شوند زيرا يا تنها علايمي خفيف و موردي دارند، يا اصلا علامتي ندارند. ابتلا به تبخال تناسلي در زنان همچنين ممکن است با التهاب واژن، عفونت مجاري ادراري، يا حتي هموروييد (بواسير) اشتباه شود.
براي تبخال تناسلي علاجي وجودي ندارد اما با استفاده از داروها و تغييرات سبک زندگي مي‌توان علايم بيماري را کنترل کرد و شيوع بيماري را کاهش داد. مشاوره نيز به دلايل متعدد اهميت دارد. تبخال تناسلي از راه آميزش جنسي منتقل مي‌شود و نمي‌توان آن را ريشه‌کن کرد. تشخيص تبخال تناسلي ممکن است باعث ناراحتي رواني شود و احساسات انزواجويي، گناه، يا خشم را در فرد برانگيزد. بيماران همچنين نياز به کمک مداوم در مورد جنبه‌هاي جسمي ابتلا به تبخال تناسلي و اطلاعاتي در مورد پيشگيري از انتقال آن دارند.

تبخال تناسلي چيست؟
 

اغلب موارد تبخال تناسلي ناشي از ويروس هرپس سيمپلکس نوع 2 و برخي موارد ناشي از ويروس هرپس سيمپلکس نوع يک است که باعث تبخال معمولي هم مي‌شود. اين ويروس‌ها پس از ورود به بدن درون دستگاه عصبي مخفي مي‌شوند. اين ويروس در زنان در اعصاب نزديک ورودي دستگاه تناسلي خارجي جايگزين مي‌شود. بعدها در زماني ويروس دوباره فعال مي‌شود و باعث عود کردن علايم مي‌شود. گر چه دقيقا معلوم نيست که چه عواملي عود ويروس را باعث مي‌شود اما عود ويروس با عوامل متعددي از جمله قاعدگي، خستگي، استرس، بيماري و قرارگيري در معرض نور خورشيد ارتباط دارد.
تبخال تناسلي در ميان زنان بسيار شايع است. بسياري از زناني که به اين ويروس آلوده مي‌شوند، متوجه اين بيماري نمي‌شوند، مگر اينکه سال‌ها بعد براي آن مورد آزمايش قرار گيرند يا در مورد علايم پنهاني آن آگاهي کسب کنند.

انتقال و پيشگيري
 

ويروس تبخال از راه آميزش جنسي منتقل مي‌شود. اين انتقال ممکن است هم در هنگام ظهور زخم‌هاي فعال و هم در هنگامي که هيچ علامتي وجود ندارد، رخ دهد. بهترين راه براي جلوگيري صحبت کردن با شريک جنسي در مورد آن، اجتناب از آميزش جنسي هنگام فعال بودن بيماري و استفاده از کاندوم است. داروهاي ضدويروسي نيز مي‌توانند ميزان ريزش ويروس را کاهش دهند و احتمال انتقال آن را پايين بياورند اما نمي‌توانند به طور کامل از آن جلوگيري کنند.

سير تبخال تناسلي
 

پس از قرارگيري در معرض ويروس هرپس سيمپلکس، علايم ممکن است در طول 2 تا 12 روز ظاهر شود. برخي از افراد دچار علايم عفونت ويروسي مانند درد عضلاني، تب، و سردرد مي‌شوند. تا نيمي از افراد دچار اين ويروس، ممکن است دوره‌اي از علايم پيش‌درآمد را تجربه کنند. اين علايم ممکن است شامل سوزن‌سوزن شدن ناحيه تناسلي خارجي يا درد تيرکشنده در باسن، ران و لگن باشد. ممکن است فرد پس از عفونت با ويروس، هيچ علامتي را نشان ندهد. در برخي از موارد اولين نشانه‌هاي بيماري ممکن است سال‌ها پس از ابتلاي اوليه ظهور کند.
ظهور بيماري معمولا با التهاب و به دنبال آن بروز خوشه کوچکي از تاول‌ها همراه است که پس از چند روز پاره مي‌شوند و ترشحات آنها بيرون مي‌ريزد و زخم‌هاي اغلب دردناکي را به جاي مي‌گذارد که کبره مي‌بندند و نهايتا بهبود پيدا مي‌کنند. ساير علايم احتمالي شامل تب، سردرد، اشکال در ادرارکردن و بزرگي گره‌هاي لنفاوي در کشاله ران است. برخي از زنان دچار تحريک دستگاه تناسلي خارجي يا ايجاد شقاق در آن مي‌شوند. اولين ظهور بيماري که اغلب شديدترين آن است، معمولا در طول سه هفته بهبود پيدا مي‌کند. در طول زمان، عودهاي بيماري با فواصل بيشتر، مدت کوتاه تر و شدت کمتري رخ مي‌دهند. تبخال تناسلي که به‌وسيله ويروس هرپس سيمپلکس 2 ايجاد مي‌شود، بيشتر از موارد ناشي از ويروس نوع يک عود مي‌کند.

تبخال تناسلي و بارداري
 

تبخال تناسلي به خصوص در زنان باردار خطرناک است زيرا ممکن است در حين زايمان عفونت را به نوزادشان منتقل کنند. عفونت هرپس سيمپلکس نوع 2 مي‌تواند به معلوليت‌هاي شديد و حتي مرگ نوزاد ختم شود. بيشترين خطر در صورتي است که مادر در حول و حوش زايمان دچار اولين ظهور تبخال تناسلي شود. در اين موارد انجام سزارين خطر ابتلاي نوزاد را کاهش مي‌دهد اما اين عمل تنها در صورتي توصيه مي‌شود که مادر در حين زايمان زخم‌هاي باز داشته باشد. پزشکان معمولا توصيه مي‌کنند زنان بارداري که دچار تبخال تناسلي عودکننده هستند، با نزديک شدن به زمان زايمان از داروهاي ضدويروسي استفاده کنند تا از ظهور بيماري جلوگيري شود.
منبع:www.salamat.com