مقام معظم رهبری(مدظله العالی) می فرمایند:
آن عاملي که مي تواند بشر را نجات بدهد، آن دست قدرتمند و معجزه گر، جز اسلام ناب و قرآن کريم و احکام مقدس آسماني نيست. بشر حقيقتاً در سختي و بدبختي است. اکثريت انسان ها مورد ظلمند. بخش اعظم طيبات روي زمين، به انسان هاي خبيث اختصاص پيدا مي کند. عدل در دنيا نيست. علاوه بر اين که عدل نيست، شعور به فقدان عدل هم نيست و مهمتر اين که نجاتبخش را هم- که اسلام و قرآن و احکام الهي است- کسي در دنيا درست نمي شناسد. با استنباط از بينش قرآني، بر حسب تکليف و تحليل تاريخي، اسلام بايد ملت ها را نجات بدهد.
اگر روزي اين حرف ها، گنده گويي و مبالغه و دور از ذهن به نظر مي رسيد، امروز ديگر با پيروزي انقلاب اسلامي و با بيداري مسلمين در همه جا و با آشکار شدن ضعف ذاتي استکبار وقدرت هاي جهاني، اين حرف، حرف شگفت آوري نيست. ممکن است که طول بکشد، اما خواهد شد وملت هاي مسلمان و جوامع اسلامي، زودتر از همه نجات خواهند يافت.

پايگاه اين حرکت آزاديبخش و نجاتبش جهاني هم همين قبه الاسلام و مرکز حرکت الهي انقلاب اسلامي- يعني ايران- است؛ ليکن بدون کمر بستگان روحاني، اين کار ممکن نيست. اگر کسي خيال کند که به غير از جامعه ي علمي و روحانيت و جامعه ي علمي تشيع، کسي خواهد توانست قرآن و اسلام را علم کند و تبيين و تفهيم نمايد و در دلها ايمان و اعتقاد به وجود آورد، يا همين انقلاب به ثمر رسيده را در اين جا حفظ کند، اشتباه کرده است. اين تصور، غلط است.
روحانيت به عنوان خادم، نه به عنوان صاحب، لازم است. ما چه کسي هستيم که صاحب اين معارف باشيم. ما مي توانيم براي جوامع بشري، خادم و حامل فقه و واسطه العقد ذهن و واقعيت باشيم. کدام روحانيت؟ اين، آن نکته ي اصلي است. هر چه قشر روحاني، مقاومتر، فداکارتر، مبارزتر، تن به سختي بده تر و آماده تر باشد، اين کار عمليتر است. شما آقايان که در دوره ي انقلاب- چه در دوره ي پيروزي انقلاب و چه در دوران پانزده سال مبارزات دشوار پيش از پيروزي- در صحنه بوديد، ديديد که روحاني مقاوم مبارز آگاه آگاهيبخش، براي اين حرکت، نور افکن و مشعلي بود؛ و روحاني بي اعتنايي به اين مسايل، يا نوميد، يا ناآگاه، يا خداي نکرده دلبسته ي به زخارف دنيا، يا حداکثر وابسته ي به دستگاه هاي ظالم، مانع بزرگي بود.
منبع:www.khamenei.ir