عضویت العربیة
چهارشنبه، 30 مهر 1393 (سال حماسه سیاسی - حماسه اقتصادی)
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند: روز غدیرخم برترین عید امّت من است. بحار الأنوار ، ج 97 ، ص110
مسیر جاری : صفحه اصلی/مقالات/خانه و خانواده/خانواده/اسلام و خانواده/اثرات دعا در زندگی ، نتیجه بخش بودن دعا

تبلیغات
آخرین مقالات
اختلال شخصيت هيجاني - نمايشي يا هيستريانيك

اختلال-شخصيت-هيجاني-نمايشي-يا-هيستريانيكچنانكه از نام آن پيداست (Histrionic Personality Disorder باختصارHPD) مشخصه اصلي چنين شخصيتي، رفتارهاي ادامه ...

مخالفان آرمان شهرها چه مي گويند؟

مخالفان-آرمان-شهرها-چه-مي-گوينددليل و علت اين مخالفت ها متفاوت است؛ برخي فيلسوفان و انديش مندان به ويژه آنان که سرشت انسان را حيوانيت، ادامه ...

پيشينه و تعابير جامعه ي آرماني

پيشينه-و-تعابير-جامعه-ي-آرمانياز ديرباز در بين انديشمندان و فيلسوفان اجتماعي، طراحي، تعريف و ترسيم مدينه ي فاضله و جامعه ي آرماني و ادامه ...

اختلال شخصيت اسكيزوئيد

اختلال-شخصيت-اسكيزوئيدوجه مشخصه اسكيزوئيد (Schizoid Personality Disorder به اختصارSPD) بي ميلي و دوري از روابط شخصي و اجتماعي ادامه ...

عوامل و زمينه هاي تدوين آرمان شهر

عوامل-و-زمينه-هاي-تدوين-آرمان-شهرنگاهي کوتاه به آثار مربوط به آرمان شهرها و بررسي دوران زندگاني نويسندگان آن ها نشان مي دهد که طراحي و ادامه ...

اختلال شخصيّت مرزي يا بينابيني (BPO)

اختلال-شخصيّت-مرزي-يا-بينابيني-(BPO)اين نوع، جدي ترين اختلال شخصيتي بوده و به همين دليل به آن شخصيت مرزي يا بينابيني گفته مي شود (Borderline ادامه ...

مدينه فاضله افلاطون

مدينه-فاضله-افلاطونمدينه ي فاضله ي افلاطون، کهن ترين نمونه ي جامعه ي آرماني تخيلي مکتوب بشري است که در رساله ي تيمائوس و ادامه ...

شناخت مفاهيم بنيادين آرمان شهر

شناخت-مفاهيم-بنيادين-آرمان-شهرنخست واژه هاي « جامعه »، « آرماني » و سپس اصطلاح « جامعه ي آرماني » يا « آرمان شهر » و « يوتيپيا » يا ادامه ...

اختلال شخصيت شكاك (PPD)

اختلال-شخصيت-شكاك-(PPD)وجه مشخصه شخصيت شكاك (Paranoid Personality Disorder باختصار PPD) حالت بدبين و شك نسبتاً پايدار و خصومت ادامه ...

معرفی به دوستان

ایمیل گیرنده را به منظور دریافت لینک صفحه وارد بفرمائید.


بازدید : 4197 بار

چهارشنبه، 30 شهريور 1390

اثرات دعا در زندگی ، نتیجه بخش بودن دعا

اثرات دعا در زندگی ، نتیجه بخش بودن دعا
اثرات دعا در زندگی ، نتیجه بخش بودن دعا


 





 
جری استارتمن اهل اوماها (نبراسکا) در 75 سالگی وقتی فهمید تومور لنفوم (نوعی سرطان) دارد به سرعت دست به دعا برداشت .خانواده او شامل یک برادر، چهار خواهر و پنج فرزند خودش برای او دعا کردند. تعدادی از برادران و خواهران متدین نیز که در یک مرکز مذهبی گرد هم آمده بودند برای سلامتی او و چند نفر دیگر از بیماران دست به دعا برداشتند.
جری استارتمن این حمایت را احساس کرد.او می گوید : در بین گروه شش نفره ای نشستم که هر یک از ما یک نوع سرطان مختلف داشتیم. از بین آنها من تنها کسی هستم که زنده ماندم.هرگز نپرسیدم چرا من ؟ بعضی وقت ها می پرسیدم چرا من نه ؟ چرا من زنده ماندم در حالی که آنها سرشار از ایمان بودند و تمام دعاهایی را که من کرده بودم آنها هم انجام داده بودند؟
این یکی از سوالاتی است که شاید هیچکس نمی تواند به نحو احسن به آن جواب دهد و ما نیز هنوز در تلاش هستیم .سبک ،سنگین کردن و تجزیه و تحلیل اثرات دعا بر سلامت باعث ایجاد یک رشته علمی شده که برخی به آن نما علمی می گویند.
محققان در تلاشند با مطالعات بی وقفه ای که روی برخی از افراد بیماری که علاوه بر معالجه و دریافت دارو به دعا کردن هم تمایل داشتند و برخی با بیماری یکسان درمان مناسبی را دریافت کرده اند، انجام دهند و به این نکته دست پیدا کنند که آیا تاثیر دعا می تواند همانند هر درمان دیگری مورد ارزیابی قرار گیرد. یکی از نخستین مطالعات در سال 1988 انجام گرفت .محققان دریافتند آن دسته از بیمارانی که همراه با دیگران دعا کرده بودند ،نسبت به کسانی که بدون دعا کردن از درمان مناسب بهره مند بودند با مشکلات کمتری بهبود یافتند. نیاز آنها به آنتی بیوتیکها یک پنجم دیگر بیماران بهبود یافته بود و فقط یک سوم احتمال پیشرفت تورم ششی در آنها وجود دارد.
هر چند برخی افراد سوال می کنند آیا یافته های این مطالعات سندیت علمی حقیقی دارد؟ نتایج کاملا مبین این حقیقت هستند، آنقدر که مرکز ملی برای داروی رایگان و متناوب ،2/6 میلیون دلار طی دو سال برای مطالعه ارتباط بین سلامتی و دعا از لحاظ معنویت و ژرف اندیشی هزینه کرده است .
افراد با ایمان شکی ندارند که دعا به درمان بیماری ها کمک می کند.بررسی های اخیری که توسط مرکز ملی آمار سلامت انجام شد ،مشخص کرد که 43 درصد از جمعیت بزرگسال در سالهای پیشین به طور ویژه برای سلامتی خود دعا می کردند و این که بیش از نیمی از کسانی که مورد بررسی قرار گرفتند یک بار در زندگیشان برای سلامتی خود دعا کرده بودند.
متخصصان قلب می گویند، 97 درصد از بیماران شب قبل از عمل قلب دست به دعا برداشته بودند. طی تحقیقی که سال گذشته انجام شد از بین بیش از 5600 پاسخگو ، 40 درصد معتقد بودند که آنها همیشه برای سلامتی شان دعا می کردند و 71 درصد کسانی که اصلا برای سلامتی خود دعا نمی کردند، گفتند در مقابل کسانی که در دعا شرکت نمی کردند ،فقط در خصوص بیماری های خاصی مثل سرطان یا دردهای مزمن دست به دعا برمی داشتند و 65 درصد معتقد بودند به دنبال اختلالات عاطفی یا بیماریهای روانی دعا می کردند.یکی از کسانی که مورد مطالعه قرار گرفته بود ، گفت :مدتها از افسردگی شدیدی رنج می بردم و بدون استواری بر ادامه دعا، نمی توانستم بر این بیماری غلبه کنم.
دیگر افرادی که در تحقیق شرکت داشتند ، خبر دادند که دعا درمانهای ناگهانی و شگفت آوری را برای آنها به دنبال داشته که یکی از آنها بیان کرد : به دلیل انسداد سه تا از شریانهای قلبم قرار بود عمل قلب باز انجام دهم.دوستان و خانواده ام دست به دعا برداشتند و صبح روز بعد پزشکم اطلاع داد که رگهای قلبم مانند قلب یک نوجوان صاف است و هیچ انسدادی در آن دیده نمی شود .
فرد دیگری اظهار کرد : خواهر من که دچار پیامدهای ناشی از ضایعه تولد بود و انتظار می رفت که باعث مرگ یا ناتوانی شدید او شود بواسطه دعا کاملا درمان شده.او اکنون هیچ نقص و معلولیتی ندارد.
این حس ارتباط با یک ذات ملکوتی و مقدس ،اثرات روانی عمیقی دارد. دعا می تواند استرسها و اضطرابها را سازمان دهی کند. نگرانیها و پریشانیها را کاهش داده و یک حس آرامش و اتصال به انسان می دهد و باعث محکم شدن بنیان جوامع می شود. دعا می تواند به تغییر رفتارهای بد منجر شود.
قدرت درمانی دعا
با آن که هیچ کس به طور قطع نمی تواند ثابت کند دعا بیماریها را درمان می کند پزشکان بسیاری نمونه هایی از بهبودیها را ذکر می کنند که نمی توانند دلیل دیگری برای آنها پیدا کنند.تنها چیزی که می دانیم این است که دین و معنویت می تواند باعث کاهش استرس و بالابردن قدرت سیستم ایمنی شود.
کولین مک کلین -جاکوئین محقق دانشگاه فوردهام نیویورک سیتی می گوید : وقتی برای یک تحقیق مصاحبه با بیماران سالمند را شروع کردم دانشجوی کارشناسی بودم و به نظر می رسید افرادی که دین نقش مهمی را در زندگیشان ایفاء می کرد نسبت به کسانی که افراد مذهبی ای نبودند بهتر عمر می کردند. تعدادی از مطالعات به معنویت و عملکرد ایمنی بدن نظر داشتند و بین این دو ارتباطی را پیدا کردند.
طی تحقیقی که در سال 1997 توسط دکتر داروساز هارولد جی کواینگ پروفسور روانپزشکی و علوم رفتاری مرکز پزشکی دانشگاه داک بر روی سالمندان انجام شد افرادی که به طور مکرر در مراسم مذهبی شرکت کردند احتمال افزایش سطوح نامطلوب اینترکولین شش در آنها کاهش یافت . پروتئینی که در واکنش ایمنی و عوامل التهاب دخالت دارد نسبت به کسانی که در مراسم مذهبی شرکت نمی کنند علائم سیستم ایمنی سالم تری بروز می دهند. در مطالعه ای که در سال 1998 بر روی چهار هزار نفر بزرگسال انجام شد کوانیگ دریافت آن دسته از کسانی که روزانه دعا می کردند و به طور هفتگی در مراسم مذهبی شرکت می کردند نسبت به کسانی که دعا نمی کردند و یا به مراسم مذهبی نمی رفتند چهل درصد کمتر به تنشهای شدید دچار می شدند ، در تحقیقی که در سال 2004 در دانشگاه آیوا انجام شد ارتباط بین حضور در مراکز مذهبی با زندگی طولانی تر مشخص شد.
در تحقیقی که در سال 2001 روی زنان دارای سرطان سینه گسترده انجام شد ، " اس .ای.سفتون " دستیار پروفسور روانپزشکی دانشگاه لوییزویل دانشکده دارو ، دریافت زنانی که میزان معنویت در آنها بالا بود پخش گلبولهای سفید خون و شمارش کلی لمفوسیت های این افراد به بالاترین حد می رسید، همینطور نسبت به کسانی که معنویت در آنها وجود نداشت سیستم ایمنی قوی تر داشتند.
در سال 2002 تحقیقی که از بیماران ایدزی گرفته شد ، مشخص شد که بیماران مذهبی تر سطح هورمون استرس (کورتیزول ) کمتری دارند و تکرار دعا با عمر طولانی کاملا در ارتباط است .
منبع: سایت فکرنو
ارسال توسط کاربر محترم سایت :mohamad_2011




 

ارسال نظر شما

• با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما کاربران گرامی در بهبود پایگاه تاثیر کاملا موثری ایفا می کند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده ی خود محروم نفرمایید.
• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.
• نظرات کوتاه مثل "خوب بود" و "عالی بود" و... و نظرات تکراری تائید نمی شوند و امتیازی هم به آنها تعلق نخواهد گرفت.
• متن نظر شما میبایست حداکثر 1024 کاراکتر باشد.