عضویت العربیة
پنجشنبه، 9 مرداد 1393 (سال اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی)
امام على علیه السّلام : عید فطر تنها عید کسى است که خداوند روزه‌اش را پذیرفته و شب زنده دارى‌اش را سپاس گزارده است. نهج البلاغه، حکمت 428.
مسیر جاری : صفحه اصلی/مقالات/خانه و خانواده/خانواده/اسلام و خانواده/اثرات دعا در زندگی ، نتیجه بخش بودن دعا

تبلیغات
آخرین مقالات
استرس

استرسدکتر «پل ج.راش» مي گويد: «به نظر من مهم ترين نکته راجع به استرس اين است که در بسياري از موارد، استرس ادامه ...

گردن درد

گردن-دردشايد رييس يا برادر زني داشته باشيد که او را مثل درد گردن مايه دردسر و عذاب مي دانيد. اما شايد وقتي که ادامه ...

کمر درد

کمر-درددر اين جا يک قانون فيزيکي را يادآور مي شويم که شايد بندرت چيزي در مورد آن شنيده باشيد.«هر قدر چيزي سنگين ادامه ...

زانو درد

زانو-درداز 187 مفصل موجود در بدن شايد هيچ يک به اندازه مفصل زانو موجب رنج و عذاب شما نشوند. اکنون که جمعيت جهان ادامه ...

پا درد

پا-دردآه! بيچاره سگ هايتان. نه اشتباه نکنيد. منظورم في في و پي ير نيست. مطمئنم با في في و پي ير رفتار احترام ادامه ...

ناباروري

ناباروري18 توصيه مفيد براي حاملگي بله. تصميم گرفته ايد که پدر يا مادر شويد. اما يک مشکل کوچک وجود دارد که کم ادامه ...

آرتريت (التهاب مفاصل)

آرتريت-(التهاب-مفاصل)شايد التهاب مفاصل يکي از قديمي ترين بيماري هاي شناخته شده روي زمين باشد. موميايي هاي کشف شده در مصر آرتريت ادامه ...

افسردگي

افسردگيزندگي. اوُف! مثل يک ترن هوايي است که همه نوع آدم از دزد و فقير و بيچاره گرفته تا پزشک و وکيل و رييس قبيله ادامه ...

ناتواني جنسي

ناتواني-جنسيشما تنها مردي نيستيد که به اين مشکل دچار هستيد. اگر همه ي مردان صادق باشند و حقيقت را اذعان بکنند، خواهند ادامه ...

معرفی به دوستان

ایمیل گیرنده را به منظور دریافت لینک صفحه وارد بفرمائید.


بازدید : 3532 بار

چهارشنبه، 30 شهريور 1390

اثرات دعا در زندگی ، نتیجه بخش بودن دعا

اثرات دعا در زندگی ، نتیجه بخش بودن دعا
اثرات دعا در زندگی ، نتیجه بخش بودن دعا


 





 
جری استارتمن اهل اوماها (نبراسکا) در 75 سالگی وقتی فهمید تومور لنفوم (نوعی سرطان) دارد به سرعت دست به دعا برداشت .خانواده او شامل یک برادر، چهار خواهر و پنج فرزند خودش برای او دعا کردند. تعدادی از برادران و خواهران متدین نیز که در یک مرکز مذهبی گرد هم آمده بودند برای سلامتی او و چند نفر دیگر از بیماران دست به دعا برداشتند.
جری استارتمن این حمایت را احساس کرد.او می گوید : در بین گروه شش نفره ای نشستم که هر یک از ما یک نوع سرطان مختلف داشتیم. از بین آنها من تنها کسی هستم که زنده ماندم.هرگز نپرسیدم چرا من ؟ بعضی وقت ها می پرسیدم چرا من نه ؟ چرا من زنده ماندم در حالی که آنها سرشار از ایمان بودند و تمام دعاهایی را که من کرده بودم آنها هم انجام داده بودند؟
این یکی از سوالاتی است که شاید هیچکس نمی تواند به نحو احسن به آن جواب دهد و ما نیز هنوز در تلاش هستیم .سبک ،سنگین کردن و تجزیه و تحلیل اثرات دعا بر سلامت باعث ایجاد یک رشته علمی شده که برخی به آن نما علمی می گویند.
محققان در تلاشند با مطالعات بی وقفه ای که روی برخی از افراد بیماری که علاوه بر معالجه و دریافت دارو به دعا کردن هم تمایل داشتند و برخی با بیماری یکسان درمان مناسبی را دریافت کرده اند، انجام دهند و به این نکته دست پیدا کنند که آیا تاثیر دعا می تواند همانند هر درمان دیگری مورد ارزیابی قرار گیرد. یکی از نخستین مطالعات در سال 1988 انجام گرفت .محققان دریافتند آن دسته از بیمارانی که همراه با دیگران دعا کرده بودند ،نسبت به کسانی که بدون دعا کردن از درمان مناسب بهره مند بودند با مشکلات کمتری بهبود یافتند. نیاز آنها به آنتی بیوتیکها یک پنجم دیگر بیماران بهبود یافته بود و فقط یک سوم احتمال پیشرفت تورم ششی در آنها وجود دارد.
هر چند برخی افراد سوال می کنند آیا یافته های این مطالعات سندیت علمی حقیقی دارد؟ نتایج کاملا مبین این حقیقت هستند، آنقدر که مرکز ملی برای داروی رایگان و متناوب ،2/6 میلیون دلار طی دو سال برای مطالعه ارتباط بین سلامتی و دعا از لحاظ معنویت و ژرف اندیشی هزینه کرده است .
افراد با ایمان شکی ندارند که دعا به درمان بیماری ها کمک می کند.بررسی های اخیری که توسط مرکز ملی آمار سلامت انجام شد ،مشخص کرد که 43 درصد از جمعیت بزرگسال در سالهای پیشین به طور ویژه برای سلامتی خود دعا می کردند و این که بیش از نیمی از کسانی که مورد بررسی قرار گرفتند یک بار در زندگیشان برای سلامتی خود دعا کرده بودند.
متخصصان قلب می گویند، 97 درصد از بیماران شب قبل از عمل قلب دست به دعا برداشته بودند. طی تحقیقی که سال گذشته انجام شد از بین بیش از 5600 پاسخگو ، 40 درصد معتقد بودند که آنها همیشه برای سلامتی شان دعا می کردند و 71 درصد کسانی که اصلا برای سلامتی خود دعا نمی کردند، گفتند در مقابل کسانی که در دعا شرکت نمی کردند ،فقط در خصوص بیماری های خاصی مثل سرطان یا دردهای مزمن دست به دعا برمی داشتند و 65 درصد معتقد بودند به دنبال اختلالات عاطفی یا بیماریهای روانی دعا می کردند.یکی از کسانی که مورد مطالعه قرار گرفته بود ، گفت :مدتها از افسردگی شدیدی رنج می بردم و بدون استواری بر ادامه دعا، نمی توانستم بر این بیماری غلبه کنم.
دیگر افرادی که در تحقیق شرکت داشتند ، خبر دادند که دعا درمانهای ناگهانی و شگفت آوری را برای آنها به دنبال داشته که یکی از آنها بیان کرد : به دلیل انسداد سه تا از شریانهای قلبم قرار بود عمل قلب باز انجام دهم.دوستان و خانواده ام دست به دعا برداشتند و صبح روز بعد پزشکم اطلاع داد که رگهای قلبم مانند قلب یک نوجوان صاف است و هیچ انسدادی در آن دیده نمی شود .
فرد دیگری اظهار کرد : خواهر من که دچار پیامدهای ناشی از ضایعه تولد بود و انتظار می رفت که باعث مرگ یا ناتوانی شدید او شود بواسطه دعا کاملا درمان شده.او اکنون هیچ نقص و معلولیتی ندارد.
این حس ارتباط با یک ذات ملکوتی و مقدس ،اثرات روانی عمیقی دارد. دعا می تواند استرسها و اضطرابها را سازمان دهی کند. نگرانیها و پریشانیها را کاهش داده و یک حس آرامش و اتصال به انسان می دهد و باعث محکم شدن بنیان جوامع می شود. دعا می تواند به تغییر رفتارهای بد منجر شود.
قدرت درمانی دعا
با آن که هیچ کس به طور قطع نمی تواند ثابت کند دعا بیماریها را درمان می کند پزشکان بسیاری نمونه هایی از بهبودیها را ذکر می کنند که نمی توانند دلیل دیگری برای آنها پیدا کنند.تنها چیزی که می دانیم این است که دین و معنویت می تواند باعث کاهش استرس و بالابردن قدرت سیستم ایمنی شود.
کولین مک کلین -جاکوئین محقق دانشگاه فوردهام نیویورک سیتی می گوید : وقتی برای یک تحقیق مصاحبه با بیماران سالمند را شروع کردم دانشجوی کارشناسی بودم و به نظر می رسید افرادی که دین نقش مهمی را در زندگیشان ایفاء می کرد نسبت به کسانی که افراد مذهبی ای نبودند بهتر عمر می کردند. تعدادی از مطالعات به معنویت و عملکرد ایمنی بدن نظر داشتند و بین این دو ارتباطی را پیدا کردند.
طی تحقیقی که در سال 1997 توسط دکتر داروساز هارولد جی کواینگ پروفسور روانپزشکی و علوم رفتاری مرکز پزشکی دانشگاه داک بر روی سالمندان انجام شد افرادی که به طور مکرر در مراسم مذهبی شرکت کردند احتمال افزایش سطوح نامطلوب اینترکولین شش در آنها کاهش یافت . پروتئینی که در واکنش ایمنی و عوامل التهاب دخالت دارد نسبت به کسانی که در مراسم مذهبی شرکت نمی کنند علائم سیستم ایمنی سالم تری بروز می دهند. در مطالعه ای که در سال 1998 بر روی چهار هزار نفر بزرگسال انجام شد کوانیگ دریافت آن دسته از کسانی که روزانه دعا می کردند و به طور هفتگی در مراسم مذهبی شرکت می کردند نسبت به کسانی که دعا نمی کردند و یا به مراسم مذهبی نمی رفتند چهل درصد کمتر به تنشهای شدید دچار می شدند ، در تحقیقی که در سال 2004 در دانشگاه آیوا انجام شد ارتباط بین حضور در مراکز مذهبی با زندگی طولانی تر مشخص شد.
در تحقیقی که در سال 2001 روی زنان دارای سرطان سینه گسترده انجام شد ، " اس .ای.سفتون " دستیار پروفسور روانپزشکی دانشگاه لوییزویل دانشکده دارو ، دریافت زنانی که میزان معنویت در آنها بالا بود پخش گلبولهای سفید خون و شمارش کلی لمفوسیت های این افراد به بالاترین حد می رسید، همینطور نسبت به کسانی که معنویت در آنها وجود نداشت سیستم ایمنی قوی تر داشتند.
در سال 2002 تحقیقی که از بیماران ایدزی گرفته شد ، مشخص شد که بیماران مذهبی تر سطح هورمون استرس (کورتیزول ) کمتری دارند و تکرار دعا با عمر طولانی کاملا در ارتباط است .
منبع: سایت فکرنو
ارسال توسط کاربر محترم سایت :mohamad_2011




 

ارسال نظر شما

• با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما کاربران گرامی در بهبود پایگاه تاثیر کاملا موثری ایفا می کند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده ی خود محروم نفرمایید.
• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.
• نظرات کوتاه مثل "خوب بود" و "عالی بود" و... و نظرات تکراری تائید نمی شوند و امتیازی هم به آنها تعلق نخواهد گرفت.
• متن نظر شما میبایست حداکثر 1024 کاراکتر باشد.