علی علیه السلام در غار حراء

« قال رسول الله صلی الله علیه و اله : يا علي إنك تسمع ما أسمع و ترى ما أرى إلا أنك لستَ بنبيٍ‏»
یا علی؛ می شنوی آنچه که من می شنوم ، و می بینی آنچه که من می بینم مگر اینکه تو نبی نیستی.
(عوالي‏اللآلي ج 4 ص 122)
حضرت محمد صلی الله علیه و اله پیش از آنکه به رسالت مبعوث شود، سالی یک ماه در غار حراء به عبادت می پرداخت. و در این مدت اگر تهیدستی نزد وی می رفت به او طعام می داد و وقتی به پایان می رسید و می خواست به خانه برگردد، ابتدائاً به مسجد الحرام می رفت و هفت بار یا هر قدر که خدا می خواست خانه ی خدا را طواف می کرد و سپس به منزل خود باز می گشت.(سیره ی ابن هشام ج 1 ص 252)
قران نشان می دهد که حضرت محمد صلی الله علیه و آله با عنایت شدیدی که نسبت به علی علیه السلام داشت او را در آن یک ماه همراه خود به حراء می برد.
وقتی که فرشته ی وحی برای نخستین بار در همان غار بر حضرت محمد صلی الله علیه و آله نازل شد و او را به مقام رسالت مفتخر ساخت ، علی علیه السلام در کنار آن حضرت بود و آن روز از همان ماهی بود که حضرت محمد برای عبادت به کوه حراء می رفت.
علی علیه السلام در خطبه ی قاصعه در این باره می فرماید:
« پیامبر هر سال در کوه حراء به عبادت می پرداخت و جز من کسی او را نمی دید... هنگامی که وحی بر آن حضرت نازل شد، صدای ناله ی شیطان را شنیدم، به رسول خدا عرض کردم: این ناله چیست؟ فرمود: این ناله ی شیطان است و علت ناله اش این است که او از این که در روی زمین اطاعت شود، ناامید گشته است. آنچه را من می شنوم تو نیز می شنوی و آنچه را می بینم تو نیز می بینی جز اینکه تو پیامبر نیستی، بلکه وزیر (من) و بر خیر و نیکی هستی».(نهج البلاغه ، صبحی صالح خطبه ی 192)
این گفتار گرچه می تواند مربوط به عبادت پیامبر در حراء در دوران پس از رسالت باشد، ولی قرائن گذشته و اینکه عبادت پیامبر در حراء غالباً قبل از رسالت بوده است، نشان می دهد که این گفتار مربوط به دوران قبل از رسالت پیامبر باشد. در هر حال پاکی روح علی علیه السلام و تربیتهای پیگیر پیامبر سبب شد که او در همان کودکی با قلب حساس، دیده ی نافذ و گوش شنوا، چیزهایی را ببیند و اصواتی را بشنود که برای مردم عادی دیدن و شنیدن آنها ممکن نیست.
ابن ابی الحدید معتزلی در شرح نهج البلاغه می نویسد:
« در کتب صحاح روایت شده است که وقتی جبرییل برای نخستین بار بر پیامبر نازل گردید و او را به مقام رسالت مفتخر ساخت، علی علیه السلام در کنار پیامبر اسلام بود».(شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج 13 ص 208)
از امام صادق علیه السلام نقل شده است که فرمود: « علی علیه السلام پیش از رسالت پیامبر اسلام همراه آن حضرت نور نبوت را می دید و صدای فرشته را می شنید. پیامبر اسلام به او فرمود: اگر من خاتم پیامبران نبودم ، تو شایستگی مقام نبوت را نداشتی ولی تو وصی و وارث من، سرور اوصیاء و پیشوای پرهیزگاران هستی. (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج 13 ص 208)
منبع: سیره پیشوایان