مرحوم آيت الله محمد علي العمري در سال 1332 هجري قمري در مدينه منوره به دنيا آمد. وي در 16 سالگي وارد حوزه علميه نجف اشرف شد و در طول حضور بيست ساله خود در اين حوزه علميه، از مدرسان و علماي بزرگ عالم تشيع بهره جست. اين عالم رباني به عنوان شخصيت اول شيعيان مدينه منوره و امام جماعت مسجد شيعيان اين شهر، در طول 60 سال گذشته براي گسترش مکتب اهل بيت(ع) تلاش فراواني نمود و 45 سال از عمرش در زندان هاي عربستان سپري کرد. رهبر فقيد شيعيان عربستان، در سالروز اربعين حسيني و در سن 100 سالگي دعوت حق را لبيک گفت.
دولت سعودي چندين بار حکم اعدام ايشان را صادر کرد اما خوشبختانه اجرا نشد و کساني که حکم را صادر کرده بودند مشکلاتي برايشان بوجود آمد و دچار بلا شدند. علامه العمري در يکي از اين جريان ها سال ها پيش با انتشار اعلاميه هايي در دفاع از شيعيان و حقوق آنها در عربستان و به ويژه شهر مدينه بين اقشار مختلف مردم، به اصرار وهابي ها به زندان افتاد و دادگاه سعودي وي را به اعدام محکوم کرد اما علامه العمري از اعدام جان سالم به در برد. وي خاطره آن حادثه را اين چنين تعريف کرده است: « همه چيز دست به دست هم داد تا من را اعدام کنند و پس از چند ماه زنداني شدن سرانجام روز اعدام فرا رسيد؛ من را در ملأ عام و مقابل هزاران شيعه و برخي عاملان حکومت به پاي چوبه دار بردند و طناب را به دور گردنم انداختند؛ به حضرت زهرا(س) توسل کرده و زير لب با خودم گفتم: يا حضرت زهرا من فقط براي دفاع از شما و آبروي شما به پاي چوبه دار آمده ام. ياري ام کن! وقتي طناب دار را کشيدند پس از حدود 30 ثانيه طناب پاره شد و من بيهوش شدم و ديگر چيزي از آن لحظه هم بياد نمي آورم و وقتي به هوش آمدم 35 روز گذشته بود و در يکي از بيمارستان هاي مدينه بستري بودم و فهميدم نجات يافته ام».
روحش شاد.
منبع: فصلنامه عطش، شماره 5