انتظارات پزشکان از کودک 9 ماهه
انتظارات پزشکان از کودک 9 ماهه


 

نويسنده:دکتر بهرام دلاور*




 
در اين نوشته مي‌خواهم روي توانايي‌هاي عمده‌اي تمرکز کنم که يک شيرخوار 9 ماهه بايد داشته باشد و اگر آنها را کسب نکند، در معرض خطر پيشرفت اختلالات تکاملي است.
هر کودکي که تا سن 9ماهگي يکي از 13 ويژگي زير را داشته باشد، در معرض خطر پيشرفت اختلال‌هاي تكاملي و نيازمند تجويزهاي طبي است:
1) آغاز خواب نيازمند خوردن شيشه شيرباشد، 2) مشکل در شروع خواب يا آرام شدن بعد از گريه داشته باشد، 3) حتي در حالتي که دست‌هايش را به صورت حايل بدن نگه مي‌دارد (مثل سه پايه)نمي‌تواند بنشيند، 4)سينه‌خيز رفتن يکطرفه و عادت به استفاده بيشتر از يک دست، 5) خودش چيزي را براي خوردن به سمت دهانش نمي‌برد، 6) در صندلي کوچک مخصوص خودش نمي‌تواند بنشيند، 7) غذاي نسبتا سفت را نمي‌تواند بخورد و بايد همه غذاها هنوز بسيار آبکي و شل باشد، 8) اشيا را با يک دست خود برنمي‌دارد، 9) به شنيدن اسم خودش يا هر صداي ديگري پاسخ نمي‌دهد، 10) وقتي با اوحرف مي‌زنيد از خودش صدا توليد نمي‌کند، 11)وقتي با يک غريبه مواجه مي‌شود بيش از حد معمول بيقراري نشان مي‌دهد؛ 12) براي رسيدن به اشيا تلاش نمي‌کند و 13) وقتي چيزي را دست مي‌گيرد با چشم‌هايش به آن نگاه نمي‌کند يا آن را به سمت دهان نمي‌برد.
شيرخواران در سن 9 ماهگي ديگر ثابت نيستند و از اين سو به آن سو مي‌روند. دهان آنها يک عضو مهم محسوب مي‌شود و هر چيزي را با دهان تست مي‌کنند. شيرخواران دراين گروه سني به راحتي مي‌نشينند و با گرفتن اشيا ممکن است بتوانند بلند شوند. اشيا را با کمک انگشت شست مي‌گيرند و ديگر آنها را چهار انگشتي نمي‌گيرند و مي‌توانند خودشان غذا را به سمت دهان ببرند و بخورند. باي باي بلدند وبرخي کلمات مثل «نه» را مي‌توانند تکرار کنند. از بازي کردن خوششان مي‌آيد. اکثرا ازديدن افراد غريبه مضطرب مي‌شوند. با ليوان قادر به نوشيدن هستند و اگر از شيشه شير استفاده مي‌کنند بهتر است نوشيدن از فنجان جايگزين شود. توصيه مي‌شود غذاهايي که با انگشت قابل خوردن هستند براي کودک فراهم شود و به او اجازه دهيد با دستانش از ظرف برداشته و آن را بخورد. رنگ مدفوع با تغيير رژيم غذايي تغيير مي‌کند. استفاده از مکمل‌هاي دارويي مثل ويتامين A+D و قطره آهن جزيي از برنامه تامين تغذيه مناسب ايشان است. در دادن غذا به كودك بايد توجه داشت که غذا بايد با ميل و رغبت کودک به او خورانيده شود و از دادن غذا به‌زور يا با التماس کردن به کودک بايد اجتناب کرد.

پي‌نوشت‌ها:
 

* متخصص اطفال

منبع:www.salamat.com