حکمت 239
**صفحه =1329@ کرم، مهرانگیزتر از خویشاوندی است.
حکمت 240
**صفحه =1329@ هر کس بر تو گمان نیکو برد، گمان او را حقیقت گردان.
حکمت 241
**صفحه =1329@ شایستهترین عبادت آن است که بر نفس گران آید.
حکمت 242
**صفحه =1329@ خدای سبحان را به این شناختم که ارادهها فسخ میگردد و پیوند پیمانها میگسلد و همتها میشکند.
حکمت 243
**صفحه =1329@ تلخکامی در این جهان، مایه شیرینکامی در آن جهان است، و شیرینکامی این جهان پایه تلخکامی آن جهان.
حکمت 244
**صفحه =1329@ خدای ایمان را واجب فرمود تا دل را از پلیدی شرک پاک گرداند، و نماز را، تا از گردنکشی پاکیزه سازد، و زکات را تا سبب روزی مستحقان گردد، و روزه را تا اخلاص مردمان بیازماید و حج را تا سبب نزدیک شدن اهل دین از اقطار گیتی گردد، و جهاد را برای ارجمندی اسلام و امر به معروف را به مصلحت توده مردم، و نهی از منکر را تا نادانان را از نافرمانی خود باز دارد. و صلهرحم را برای افزون شدن خویشان، و قصاص را برای جلوگیری از خون ریختن، و اجرای کیفر را برای بزرگ شمردن حریم حق، و جلوگیری از بادهنوشی را برای نگاهبانی خرد و دست به دزدی نیالودن را برای بیرون نرفتن از مرز دنیا، و جلوگیری از زنا را برای حفظ تبار و جلوگیری از لواط را برای افزودن نسل و گواهی دادن را برای آشکار شدن حقوق انکار شده، و دروغ نگفتن را برای نگهبانی شرف راستی، و آزار نکردن را برای امنیت مردمان، و امانت را برای نظام کار اجتماع، و طاعت را برای بزرگ داشتن پیشوایی.
حکمت 245
**صفحه =1331@ هرگاه بر آن باشید تا ستمگر را سوگند دهید از او بخواهید تا بگوید: از حول و قوه خدای دور باشم چه اگر به دروغ چنین سوگندی یاد کند، کیفر او بیدرنگ فرا رسد، اما اگر بگوید: سوگند به خدایی که جز او خدایی نیست. در کیفر او درنگ شود، چه، خدای تعالی را به یگانگی ستوده است
حکمت 246
**صفحه =1331@ ای فرزند آدم، تا زندهای، خود وصی مال خویش باش و با مال خود آن کن که دوست میداری پس از تو با آن چنان کنند.
حکمت 247
**صفحه =1331@ تندخویی نوعی دیوانگی است چه، تندخو چون بیارامد پشیمان گردد و اگر پشیمان نشود دیوانگی او پای برجاست.
حکمت 248
**صفحه =1331@ تندرستی از کمی حسد ورزیدن است.