آشتیانی، مرتضی •
مرتضى ابن العلامه الجلیل آیتاللَّه العظمى حاج میرزا محمدحسن بن العالم العامل میرزا جعفر آشتیانى از مشاهیر علماء و مجتهدین و روسا حوزه علمیه مشهد مقدس بودهلند.
تولدش در سال 1281 قمرى روز وفات علامه انصارى شیخنا المرتضى ره صاحب فرائد و مكاسب بوده و مرحوم والدش به واسطه كثرت علاقه به استادش مرحوم شیخ...
|
آشتیانی، مصطفی
•
(1327 -1284 ق)، شاعر، متخلص به صهبا. مشهور به افتخار یا افتخارالعلماء. در تهران متولد شد. پسر دوم میرزا حسن آشتیانى است. در جنبش مخالفت با نوز بلژیكى نقش مهمى ایفا كرد. در نهضت مشروطیت نیز فعالانه شركت كرد و نهایتاً در منزلش در جوار مرقد حضرت عبدالعظیم ترور شد. و در مقبره افتخار آشتیانى مدفون است. از...
|
آشتیانی، مهدی •
ميرزا مهدي آشتياني در سال 1306 قمري به دنيا آمد. از همان اوان كودكي آثار هوش و استعداد در وي آشكار بود، طوري كه درسن پنج سالگي به تلاوت كامل قرآن مجيد موفق گرديد.ميرزا مهدي علوم ادبي مانند صرف، نحو، معاني، بياي، بديع و همچنين منطق و مقدمات فلسفه را نزد پدر دانشمند خود فرا گرفت و سپس به درس اساتيد تهران...
|
آشتیانی، مهدی
•
ميرزا مهدي آشتياني، حكيم، عارف و دانشمند شيعي در حدود سال 1266 ش (1306 ق) در تهران متولد گرديد. پدرش ميرزا جعفر ملقب به ميرزا كوچك از شاگردان آقا محمدرضا حكيم قمشهاي و مادرش دختر حاج ميرزا حسن آشتياني، مجتهد معروف تهران بود. ايشان پس از فراگيري مقدمات، خارج فقه و اصول را نزد شيخ فضلاللَّه نوري و آقا...
|
آشتیانی، هدایت اللَّه •
(وف 1310 ق)، شاعر و دانشمند. وى فرزند میرزا حسین آشتیانى و پدر دكتر محمد مصدق و برادرزادهى میرزا حسن مستوفى الممالك اول از رجال بزرگ عصر ناصرى، و آشنا به معارف اسلامى بود. بین میرزا هدایتاللَّه و پسر عمویش، میرزا یوسف مستوفى الممالك دوم، یا بر اثر فتنهانگیزى دیگران یا رقابت، همواره اختلاف بود. امّا...
|
آشتیانیپور، حسن
•
سال تولد:-، مرتبه علمى دانشیار، رشته: آشیبشناسى، دانشكده: پزشكى، دانشگاه: علوم پزشكى تهران.
|
آشفته اصفهانی، حسینعلی •
(وف 1302 ق)، شاعر. به سراجى اشتغال داشت. وى از شعراى انجمن ادبى ابوالفقراء بود. چنانكه در قصیدهى انجمنیه عمان سامانى نامش ذكر شده است: «وان دگر آشفته كز اشعار نغز دلنشین/ مىبرد آشفتگى بیرون ز طبع انجمن». آشفته را پس از مرگ در لسان الارض اصفهان به خاك سپردند.
|
آشفته ایروانی، کلب حسین بیگ
•
(س 13 ق)، شاعر. وى اصلاً از ایروان و عمویش، حاج ملا محمد، شیخالاسلام آن شهر بود. در جوانى به تهران آمد و از ملازمان خدمت ظلالسلطان علىشاه پسر فتحعلى شاه گردید. آشفته از اهل دانش و از آشنایان به تاریخ سلاطین بود. دیوان یا مجموعهى اشعار او به دست نیامده است. نمونهى اندكى از شعر او را در تذكرهها مىتوان...
|
آشفته تهرانی، امیر •
سال تولد:-، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: جامعهشناسى، دانشكده: ادبیات و علوم انسانى، دانشگاه: اصفهان
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
دكتراى جامعهشناسى، مردمشناسى و قشرشناسى از ایران و فرانسه.
مرتبه علمى:
دانشیار دانشكده ادبیات و علوم انسانى دانشگاه اصفهان.
زمینههاى علمى و تحقیقاتى:
طرح تعاونیهاى...
|
آشفته دزفولی، محمدباقر
•
(وف 1331 ق)، شاعر، متخلص به آشفته. معروف به فصیحالسلطنة. وى اصلاً از سادات رضوى كاشان بود كه در دزفول به دنیا آمد. در جوانى به تحصیل علوم ادبى و دینى پرداخت. چندى در جامه درویشى ایرانگردى كرد. در مازندران گرفتار تركمنان شد و چون از بند آنان گریخت به مشهد رفت و دو سال در بقعه خواجه ربیع معتكف شد. پس...
|
آشفته شیرازی، کاظم، محمد کاظم •
(وف 1288 ق)، شاعر و مستوفى. اجدادش در زمرهى بزرگان شیراز و از دیرباز علاوه بر منصب كدخدائى منصب كلانترى حومه شیراز را نیز داشتند. وى در زادگاهش به تحصیل علوم ادبى و عربى و عروض و خوشنویسى پرداخت. از جوانى وارد كار دیوانى شد. در 1277 ق كه سلطان مراد میرزا حسامالسلطنه والى خراسان شد به منصب كلانترى مشهد...
|
آشفته قاجار، رضاقلی
•
(ز 1274 ق)، شاعر و نقاش. جد وى، فضلعلىخان، در جنگهاى ایران و روس در زمان فتحعلىشاه شركت داشت و پدرش هم حكومت شهرها و ایالات كوچك را دست داشت. آشفته در تحصیل مقدمات ادب كوشید و در فن نقاشى هم مهارت به دست آورد. وى شعر نیز مىسرود. به آوردهى «گنج شایگان» آشفته در علم قافیه و عروض رسالهاى داشته است.
|
آشفته، سید علی •
(1309 -1280 ق)، عالم، خطاط و شاعر، متخلص به آشفته. نسبش به آقا سید على حسینى صاحب مقامات منتهى مىشود. جد اعلاى او از هرات به مشهد مهاجرت كرد و از آنجا اولادش به تهران آمدند. آشفته در كربلا به دنیا آمد. در نوجوانى به تحصیل علوم مشغول شد. پس از تكمیل مقدمات به ایران آمد و در بیست و دو سالگى به عراق بازگشت...
|
آشنا، محمدطاهر
•
(وف 1081 ق)، مورخ و شاعر شیعى، متخلص به آشنا. ملقب به عنایتخان و خان زمان. اصل وى از تربت خراسان بود. او و پدر و جدش در دستگاه گوركانى هند داراى اعتبار و نفوذ بودند و در پرورش شاعران و ادیبان پارسىگوى شهرت فراوان داشتند. آشنا در درگاه شاهجهان صاحب منصب بود و در اواخر پادشاهى او عهدهدار سرپرستى كتابخانهى...
|
آشناگر، علمدار •
سال تولد:، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: شیمى آلى، دانشكده: داروسازى، دانشگاه: علوم پزشكى اهواز
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
كارشناسى شیمى با رتبه اول از دانشگاه جندى شاپور سابق در سال 1356، كارشناسى ارشد شیمى هیدروكربورها و نفت از دانشگاه Umist منچستر در سال 1357، دكتراى شیمى و فوق دكتراى سنتز...
|
آشنای نهاوندی، نجف
•
(س سیزدهم ق)، شاعر و خطاط. اصلش از نهاوند است. وى در كتابت ممتاز و در زمرهى منشیان شاهزاده محمود میرزا قاجار، پسر چهاردهم فتحعلىشاه، بود و شاهزادهى مذكور در «تذكرهى» خود از كمال خط نستعلیق او تعریف نموده و چند شعر از او نوشته است.
|
آشنای یزدی، عبدالکریم •
(س سیزدهم ق)، شاعر، متخلص به آشنا. از آن رو این تخلص را اختیار كرده بود كه امورش به تجارت مىگذشت. وى با وامق یزدى نویسندهى كتاب «تذكرهى میكده» معاصر بود.
|
آشوب آشتیانی
•
(1337 -1285 ق)، شاعر، متخلص به آشوب. فرزند میرزا اسماعیلخان عماد لشكر بود. وى به همراه پدر خود كه او نیز از دانشمندان بود از آشتیان به تبریز رفت و تحصیلات خود را در آن شهر گذراند و در آنجا مورد تشویق حسنعلىخان امیر نظام گروسى پیشكار ولیعهد در آذربایجان قرار گرفت و از مظفرالدین شاه لقب خانى گرفت و در...
|
آشوب ایروانی، اسماعیل •
(س سیزدهم ق)، شاعر. میرزااسماعیل از مدیحهسرایان فتحعلى شاه بود. او صوفى مسلك بود. اثر وى «دیوان» اشعار است.
|
آشوب تهرانی، ابوالقاسم
•
(ز 1269 ق)، شاعر و خطاط. وى برادر میرزا ابوالحسن منشى بود و در نگارش نظم و نثر و خوشنویسى مهارت داشت. آشوب به كارهاى دیوانى مشغول و از منشیان مقتدر بود. وى با رضاقلى خان هدایت، صاحب «مجمع الفصحا» معاصر است. قصیده و غزلى از او در «گنج شایگان» آورده شده است.
|
آشوب دیلمقانی، محمد •
(س سیزدهم ق)، شاعر. میرزامحمد دیلمقانى از سخنوران عصر خویش بود و غزلیات وى مشهور است. این مطلع و مقطع یكى از غزلهاى او است:
ز اشتیاق تو كردم ز بس كه ناله و شیون
ز خون دیده به هر سو دمید سنبل و سوسن
پریوشى كه به سر نیست میل صحبت «آشوب»
ز عقل نیست به كویش كنم مقام و نشیمن
«دیوان» شعرى از او به جا...
|
آشوب مازندرانی، حسین، محمدحسین
•
(وف 1099 ق)، شاعر، متخلص به آشوب. ملا محمدحسین از قریه «سوركست» مازندران بود. به هند رفت و به خدمت ظفرخان اَحْسَنْ درآمد. سپس به ایران آمد و مجدداً به هند مهاجرت كرد و در آنجا درگذشت. اثر وى «دیوان» اشعار است.
|
آشوب همدانی •
(س یازدهم ق)، شاعر. وى نكتهسنج و لطیفهپرداز و قصهدان، و سیدى نیك نهاد بود. ذوقى عارفانه داشت و غالباً اشعارى نیز در توحید مىسرود. نصرآبادى در «تذكره» خود از او به عنوان میرآشوب همدانى یاد كرده است. آشوب معاصر شاهعباس دوم (1075 -1051 ق) بود و در خدمت مرتضى قلىخان قورچى باشى به سر مىبرد. حاتم بیگ...
|
آشوبی نطنزی
•
(س دهم ق)، خطاط و شاعر. در اوایل دوران شاهعباس اول صفوى مىزیست. «دیوان» شعرى از او به جاى مانده است. آشوبى خط نستعلیق را به غایت نیكو مىنوشت. وى پیش از تألیف «تذكرهى هفت اقلیم» توسط امین احمد رازى (1002 ق) درگذشته است.
|
آشوری، محمد •
سال تولد: 1321، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: علوم جزائى و جرمشناسى دانشكده: حقوق و علوم سیاسى، دانشگاه: تهران
خلاصه شرح حال تخصصى
سوابق تحصیلى:
كارشناسى حقوق قضائى از دانشكده حقوق دانشگاه تهران در سال 1343، كارشناسى ارشد علوم جزائى و جرمشناسى از دانشگاه اكس مارسى فرانسه در سال 1347، دكتراى دولتى علوم...
|
آشوری، محمد جعفر
•
شهید محمد جعفر آشوری : فرمانده گردان امام محمدباقر(ع)لشکر17علی ابن ابی طالب(ع)(سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)
مرداد ماه سال 1342 در ميان خانواده اي مذهبي و از نظرمالي متوسط در شهر قزوين متولدشد. با گذر دوران كودكي و در ميان خانواده اش كم كم با اصول اسلامي آشنا شد .
در سن هفت سالگي به دبستان رفت وتا...
|
آصف ابراهیمی کرمانی، محمدحسین •
(وف 1307 ش)، شاعر. پدر وى صاحب كتاب «گلشن» بوده و وكیل كرمان. آصف مردى سلیم النفس و خوشصحبت بود. وى امثال را منظوم مىساخت كه بعضى از آنها را علامه دهخدا در «امثال و حكم» خود نقل كرده است.
|
آصف اصفهانی
•
(ح س سیزدهم ق)، شاعر. اصلاً از اهالى چهارمحال بختیارى و از قریهاى به نام قفاى رخ بود. از معاشران و معاصران قطرهى چارمحالى اصفهانى است. یك بیت شعر از او در «حدیقة الشعراء» آمده است:
در ترازوى محبت با نگار سنگدل
هم ترازو تا شدم خود را ز سنگ انداختم
|
آصف بهبهانی •
(ز 1015 ق)، شاعر. وزیر امامقلى خان بیگلربیگى فارس بود. پس از عزل میر ابوالولى انجویى در عهد شاهعباس و انتصاب میرمعزالدین مشهور به قاضىخان، از سادات سیفى قزوین، این تاریخ را آصف بهبهانى گفته است:
روزى كه ابوالولى انجویى را
افكند ز منصب صدارت دوران
جایش به معزدین محمد دادند
از روى حساب گشت تاریخ...
|
آصف تاجبخش، محمدقلی
•
فرزند حاج علیقلى و داماد محتشمالسلطنه اسفندیارى، متولد 1264 پس از آنكه تحصیلات مقدماتى و متوسطه را در ایران به پایان رسانید، به اروپا رفت و در رشتهى پزشكى ادامهى تحصیل داد و درجهى دكترا گرفت. چندى در شاهرود و زمانى در تهران به شغل طبابت اشتغال داشت. در چند مریضخانهى دولتى نیز ریاست و مدیریت با او...
|