آبی، محمد •
(س ششم ق)، ادیب و محدث. مشهور به ادیب آبى. وى استاد منتجبالدین است و منتجبالدین در «فهرست» گوید كه از محضرش استفاده روایى بردهام. از آثارش: «المنتخب»؛ «ندبةالوالد على المولود».
|
آبیار، رضا
•
نام و نام خانوادگی : رضا آبیار
محل تولد : جهرم
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1359/11/1
اینجانب رضا آبیار فعالیتهای علمی، پژوهشی خود را با گرایش به موضوعات شهید و شهادت از سال 1382 آغاز کرده و عملا وارد فعالیتهای...
|
آبیل، محمد •
شهید محمد آبیل : خلبان هوانیروز (ارتش جمهوری اسلامی ایران)
سومين فرزند خانواده آبیل بود. بيست و پنجم دي ماه 1330 دورة ابتدايي را در روستاي «چهكند مود» گذراند و پس از اتمام سال اول متوسطه در دبيرستان شوكتي، براي اخذ ديپلم راهي بيرجند شد و در دبيرستان خزيه- علم سابق- بيرجند مشغول تحصيل شد و در سال 1352...
|
آپاسای منشی
•
(ح س سوم م)، منشى دربار ساسانى. در شهر قدیمى شاپور، در بیست و چهار كیلومترى شمال غربى كازرون دو ستون مربوط به یك آتشكدهى كوچك ضمن ویرانهها پیدا شد كه روى آن 16 سطر به پهلوى ساسانى و اشكانى از بهرام اول (272 تا 275 م) نوشته شده بود بدین مضمون: «در فروردین ماه از سال 48 از تاریخ آتش اردشیر و سال سى از...
|
آتابای، کامبیز •
سال تولد: 1318
فوت:-
كامبیز آتاباى فرزند ابوالفتح و بدرى آتاباى در سال 1318 در تهران متولد شد. پس از پایان تحصیل متوسطه در ایران براى ادامه تحصیل به انگلستان رفت و در دانشگاه نظامى سلطنتى سند هرست به تحصیل پرداخت و دوره عملیات هوابد و چتربازى را در مدرسه مخصوص نظامى آمریكایى طى كرد. او مدت 4 سال در...
|
آتاناسف، جان
•
جان وینسنت آتاناسف (به انگلیسی: John Vincent Atanasoff ) (۱۹۰۳ - ۱۹۹۵) استاد دانشگاه و مهندس رایانه آمریکائی بلغاری تبار بود. جان ماکلی در جریان کوششهای او در ساخت ماشین محاسبه خودکار الکترونیک بود و همین امر بعدها کار...
|
آتایی بلخی •
(س نهم ق)، شاعر. از اولاد اسماعیل آتا و مردى خوش طبع و درویشوش و منبسط بود. او به تركى شعر مىگفت. اشعار آتایى در زمان حیاتش در میان تركان شهرت داشت. وى در بلخ مدفون گردید. «دیوان» شعرى از او برجاى مانده است.
|
آتبین
•
(است. سنس.) پدر فریدون (ه.م.)، اثقیان.
|
آتسز خوارزمشاه، علاء الدین، علاء الدوله، ابوالمظفر •
(وف 551 ق)، شاعر. خانوادهى اتسز در اصل از غلامان ترك بودند و جدش از طرف سلطان ملكشاه سلجوقى به امارت رسید. اتسز گرچه دست نشانده دولت سلجوقى بود امّا چون در امر حكومت استقلال داشت، شاید بتوان او را بنیانگذار سلسلهى خوارزمشاهیان به شمار آورد كه از آن پس مستقل بودند و در آغاز سدهى هفتم قمرى توانستند...
|
آتش
•
میرزا حسن فرزند حاج میرزا آقا ابن محمّد طاهر بروجنى. شاعر فاضل و ادیب كامل، مردى خلیق و مهربان و نیك سرشت و خوش طینت بوده، در اوایل عمر به شغل زنجیره بافى اشتغال داشته، و در صنعت گل دوزى و یراق از اساتید فن بشمار مىرفته، سپس تغییر شغل داده و به تجارب مشغول گردیده و تا آخر عمر بدین شغل اشتغال داشته.
در...
|
آتش اصفهانی، حسن •
(1349 -1286 /1284 ق)، شاعر. در اصفهان متولد شد و در هنرهاى مختلفى علاوه بر شاعرى دست داشت، از جمله: زنجیر بافى، یراق دوزى و گلدوزى. وى در بیشتر انجمنهاى ادبى اصفهان شركت مىكرد و از محضر استادانى چون ملك الشعراى عنقا و عمان سامانى و میرزا حسینعلى آشفتهى اصفهانى كسب فیض نمود. از جمله معاصران آتش، میرزا...
|
آتش اصفهانی، محمد
•
(وف 1290 ق)، شاعر. اصلش از حله است و موطنش فریدن اصفهان، به این سبب به آتش فریدنى نیز شهرت داشت. منصب نیابت صدرات اصفهان را داشت. در علوم مختلف صاحب نظر بود. از شعراى عهد قاجاریه است. این دو بیت از او است:
در گردن دیگرى میفكن
دستى كه به خون من خضابست
درین بهار به خود دادهام قرار دگر
كه مست افتم...
|
آتش افروز، حسین •
دكتر حسين آتش افروز متولد 1322ه.ش داراي دكتراي دامپروري و عضو هئيت علمي دانشگاه اورسي پاريس با درجه دانشياري مي باشد. وي داراي تحقيقات و آثاري پيرامون بيماريهاي انگلي روده دامهاي بزرگ ( گاو و گاوميش) ميباشد.گروه : كشاورزيرشته : دامپروريتحصيلات رسمي و حرفه اي : دكترحسين آتش افروز داراي كارشناسي رشته...
|
آتش افروز، حسین
•
شهید حسین آتش افروز : فرمانده واحد اطلاعات لشگر41ثارالله (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)
حسین در بخش کوهبنان شهرستان زرند در استان کرمان پا به عرصه گیتی گذاشت. تحصیلات خود را در سطح دیپلم در رشته اقتصاد در شهر کرمان به پایان رساند.
وقتی مبارزات مردم ایران بر علیه حکومت دیکتاتوری شاه آغاز شد او از...
|
|
|
آتشی شروانی
•
(س دوازدهم ق)، شاعر. قبل از آتشى مراغهاى داراى این تخلص بود. صاحب «دیوان» اشعار است. این دو بیت مشهور از او است:
صبحدم كاین زورق زرین به امر دادگر
شد روان بر روى این دریاى سبز پر درر
از پس پرده زلیخایى سحرگه رخ نمود
همچو یوسف كو برآورد از درون چاه سر
|
آتشی شیرازی، طاهر •
(ز 928 ق)، شاعر. از نام و نشان او اطلاعات كافى در دست نیست. شغلش نانوایى بوده است، به همین جهت او را آتشى خبّاز نیز نامیدهاند. گویا میان او و صبوحى شیرازى باب هجو مفتوح بوده است. «دیوان» آتشى مورخ 910 ق و مشتمل بر قصایدى است در باب غزوات امیرالمؤمنین حضرت على بن ابىطالب (ع). از دیگر آثار او «معدن افكار»،...
|
آتشی شیرازی، عبداللَّه
•
(1248- ح 1300 ق)، عالم دینى، مدرس و زاهد. در شیراز متولد شد. سالها در خدمت علما درس خواند چندانكه در هر فنى ماهر شد. ملا عبداللَّه ساكن محله آتش بود و در مسجد آنجا اقامه جماعت مىكرد و درس مىگفت. او مرجع مردم آتش بود و عهدهدار وظائف دینى و بخاطر سلامت نفس از محبوبیت خاصى برخوردار، و احكامش مورد تایید...
|
آتشی شیرازی، محمد کاظم •
(1289 -1208 ق)، فقیه و مجتهد. دائى نگارندهى «فارسنامهى ناصرى» است. سالها تحصیل مراتب علمیه كرد تا به دریافت درجه اجتهاد نایل گشت. در 1245 ق از شیراز به كرمان رفت و در آنجا ساكن شد و سالها به نشر معارف اسلامى پرداخت و عهدهدار امامت مسجد گنجعلىخان بود.
|
آتشی مراغهای
•
(س سیزدهم ق)، فقیه، ادیب و شاعر. در عهد فتحعلى شاه شیخالاسلام مراغه و از شعراى معروف آن شهر و متخلص به آتشى بوده است. وى كتب زیادى تألیف كرده است، دیوانى هم دارد كه اكثر اشعار آن به زبان تركى است.
|
آتشی، حسن •
(س سیزدهم ق)، شاعر حماسهسرا. از احوالش اطلاعى در دست نیست. اثر وى «جنگنامه»اى است حاوى منظومههایى با عناوین: «جنگ نامهى محمد بن على»، «جنگ نامهى حضرت على (ع)»، «جنگ ادهم بامكید»، «داستان غزاى تبوك و گریختن لشكر از ضرب ذوالفقار». این داستانها كه همه داراى جنبهى حماسى كامل است، فاقد ارزش و اعتبار...
|
آتشی، منوچهر
•
منوچهر آتشي در سال 1310 ، در بوشهر به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي و متوسطه را در زادگاه خويش به پايان رسانيد و به خدمت دولت در آمد. او در سال 1339 تحصيلات خودرا وارد دانشسراي عالي تهران پي گرفت و در رشته زبان و ادبيات انگليسي...
|
آتلهن •
(ژان،) (عالم كشاورزى (و. ایران 1711- ف. 1774 م.). وى براى كاشت روناس در فرانسه كوشید، ولى پیش از موفقیت در بدبختى درگذشت.
|
آتوسا
•
(یو.) نام چند شاهزاده خانم ایرانى، در عهد هخامنشى، و مشهورترین آنان دختر كوروش بزرگ، زن داریوش اول و مادر خشایارشاى اول است. وى در «ایرانیان» اشیل نقش مهمى دارد.
|
آتونی، حیات •
(س نهم و دهم ق)، شاعر. آتونى همسر ملابقایى، مراد امیرعلیشیر نوایى، بود كه با شوهر خویش به مشاعره مىپرداخت. زنى خوش صحبت و مایل به مجالست ادبا و فصحا بود. در موسیقى هم دست داشت. در عصر شاه طهماسب اول صفوى با همسر خویش به دربار همایون شاه تیمورى در هند رفت و پس از انقراض سلسلهى تیموریان هرات، آتونى به...
|
آتکینسون، روان
•
(روان آتكينسون) معروف به (مستربين) كمدين معروفي كه
سالهاست خنده را بر لبان مردم دنيا مينشاند، در 6 ژانويه
1955 در (نيوكاسل) انگليس در منطقه (تينه) متولد شد.
پدرش (اريك آتكينسون) و مادرش (الا مي) نام داشت.
او...
|
آثار ارسنجانی فارسی محمد شفیع •
(ح 1333 -1253 ق)، شاعر و خطاط. از اهالى ارسنجان از توابع زرقان شیراز بود. خط نسخ را خوش مىنوشت و در هفت قلم استاد بود. در كتاب «آثار عجم» آمده كه پس از نیریزى خط مذكور را احدى به پایهى او ننوشته، و اغلب به خوشنویسى «قرآن مجید» اشتغال داشته و در سرودن اشعار بویژه در غزل صاحب طبع سلیم بوده است. از آثاراو:...
|
آثار بخارایی
•
(س دهم و یازدهم ق)، شاعر. وى معروف به ملا آثار، از كدخدازادگان بخارا بود كه پس از رنجیدگى سلطان بخارا از او به اصفهان گریخته و در مسجد لنبان به درس حاضر مىشده و سپس از راه شیراز به هند رفته است. از اشعار وى:
صاف چون آئینه كن اول دل آگاه را
تا نهى بر طاق نسیان حب مال و جاه را
|
آثاری یزدی، محمد علی •
(1328 -1260 ش)، شاعر. از اهالى یزد بود. مقدمات عربى را در همان جا فراگرفت. از ملاكین یزد بود. نام خانوادگى او مدیر آثارى بود، ولى به علت تخلصش به آثارى همان آثارى یزدى بر وى ماند. اولین شعرش را در 1301 ش سرود كه در «سخنوران یزد» آمده است.
|
آجر تراش، علی
•
(س یازدهم ق)، شاعر. اهل اصفهان و حرفهاش آجر تراشى بود. با میرزا محمد طاهر نصرآبادى صاحب تذكره همعصر بود، و بنا به گفته او از شعرایى بود كه در قهوهخانهها شعر مىگفت.
|