اصفهانی ، سید ابوالحسن •
مرحوم آيت الله حاج سيد ابو الحسن اصفهانی رحمة الله عليه یکی از بزرگترين علما و مراجع شيعه در قرن اخير است که متجاوز از سی سال در رأس حوزه نجف از اساتيد بزرگ فقه و اصول بود و بعد از فوت مرحوم حائری و مرحوم نائينی زعامت و مرجعيت...
|
آریا، غلامعلی
•
دكتر غلامعلي آريا در سال 1316 در شهر فسا به دنيا آمد. ايشان داراي مدرك دكتري رشته اديان و عرفان از دانشكده الهيات دانشگاه (؟) است. وي هم اكنون عضو هيئت علمي و استاد دانشگاه آزاد اسلامي واحد شهر ري مي باشد.
گروه : علوم انساني
رشته...
|
آقانجفی قوچانی، سید حسن، محمدحسن •
(1363 -1295 ق)، فقیه، حكیم و ادیب. در خسرویهى قوچان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتى را در قوچان، سبزوار و مشهد به پایان رسانید و در بیست سالگى به اصفهان رفت و نزد آخوند كاشانى و میرزا جهانگیرخان قشقایى حكمت و فلسفه و نزد آخوند شیخ عبدالكریم گزى، و سید محمدباقر درچهاى فقه و اصول خواند. سپس از اصفهان به...
|
آلطاهر، ابوالقاسم
•
ابوالقاسم آل طاهر، پس از تكمیل مقدمات و حفظ تمامى قرآن در خونسار نزد اساتید محل به امر مرحوم والد خود به نجف اشرف مهاجرت نموده و چند سالى از محضر علماء و رجال علمى كسب علم و دانش نموده تا به مرتبه اجتهاد رسیده و پس از آن به خونسار مراجعت و به خدمات دینى از ارشاد مردم پرداخته و براى اصلاح دو طائفه بزرگ...
|
آلعصفور، حسین •
(شهادت 1216 ق)، فقیه، محدث، متكلم و شاعر. از سوى مادر نوهى شیخ حسین ماحوزى بود. نزد عمویش یوسف آلعصفور درس خواند. و از او و عموى دیگرش عبدعلى آلعصفور روایت مىكرد. او در شاخوره اقامت داشت و به تدریس و مرجعیت دینى و تحقیق و تألیف اشتغال یافت. از بزرگترین فقهاى اخبارى زمان خود بود، این كه برخى او را...
|
آلعصفور، خلف
•
(وف 1208 ق)، فقیه، محدث، متكلم، نویسنده و از عالمان اخبارى. در بحرین متولد شد. پس از فراگیرى علوم به قطیف مهاجرت كرد و در آنجا ساكن شد. پس از چندى به بوشهر رفت. وى نزد عمویش یوسف آلعصفور درس خواند. به پیروى از اندیشههاى اخباریان، تنها سنت (حدیث) را قابل استناد مىدانست و معتقد بود كه قرآن به دلیل این...
|
آلعصفور، یوسف •
(1186 -1107 ق)، فقیه، متكلم، محدث، محقق، نویسنده و رجال شناس. از فرزندان احمد بن ابراهیم از شخصیتهاى معروف روحانى و علمى این خاندان بود. وى در شاخورهى بحرین زاده شد و در مكتب خانه و نزد پدر خواندن و نوشتن و مقدمات علوم را آموخت. هنگام فتنه خوارج در بحرین، و مهاجرت پدرش احمد به قطیف، در شاخوره ماند و...
|
آملی اصفهانی، ابراهیم
•
(وف 1098 ق)، محدث، فقیه، اصولى، متكلم و شاعر. نزد پدرش، خلیفه سلطان، كه از علما و دانشمندان بنام عهد خویش بود تلمذ كرد. وى تعلیقات و حواشى بسیارى بر كتابهاى فقهى و كلامى و اصولى نوشت كه بهترین آنها حاشیهاى بر «شرح لمعه»، تا كتاب طهارت، است. او همچنین حواشى متفرقهاى بر كتاب «المدارك» نوشته كه از آنها...
|
آنیلی، ادواردو •
«ادواردو آنيلي» يا «مهدي آنيلي» مسلمان و شيعه و تنها پسر و وارث سناتور و ميلياردر ايتاليايي «جيوواني آنيلي» بود که در سال 1379 شمسي مطابق با سال 2000 ميلادي به طرز مشکوکي به دست صهيونيست ها به شهادت رسيد.
ادواردو آنيلي در...
|
آیت الله زاده خراسانی، مهدی
•
ميرزا مهدي معروف به آيت الله زاده خراساني در سال 1292 ه.ق در نجف به دنيا آمد. او مقدمات و سطح را نزد شيخ زين العابدين شاهرودي فراگرفت و مدتي در درس پدر خود شركت جست، ولي چشم درد شديد او مانع ادامه تحصيل شد. ميرزا يك فعال ترين مبارزان سياسي زمان خود چنانكه با شروع نهضت مشروطه به عنوان مشاور سياسي پدر...
|
آیت نجف آبادی، میر سید علی •
عالم مجاهد آيتاللَّه ميرسيد علي آيت نجفآبادي در سال 1247ش (1287ق) در نجف آباد اصفهان به دنيا آمد. ايشان بعد از سن بيست سالگي در اثر حادثهاي، به علم و دانش علاقهمند شد و وارد حوزه علميه اصفهان گرديد. وي در اصفهان از محضر استاداني همچون: سيد محمد فشاركي، سيد ابوالحسن جلوه و سيد مهدي نحوي استفاده برد...
|
آیتی قائنی، ضیاءالدین محمدحسین
•
(1397 -1310 ق)، فقیه، متكلم، ادیب و شاعر، متخلص به آیتى. در روستاى مهموئى از توابع قاین متولد شد. مقدمات علوم را در بیرجند آموخت. سپس به مشهد رفت و به تحصیل در حوزه علمیه آنجا پرداخت علوم ادبى را نزد شیخ عبدالجواد نیشابورى و مقدارى فقه و اصول را از پدر خود آموخت. در سال 1331 ق به مكه رفت و در این سفر...
|
ابراهیم زاده، عبدالله •
عبدالله ابراهیم زاده
محل تولد : آمل
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1336/7/1
زندگینامه علمی
در سال 1336 هجری شمسی در حومه آمل به دنیا آمدم. دوران تحصیلی شش ساله ابتدایی و سه سال تحصیلی در دبیرستان را در شهرستان آمل گذرانیدم و در سال تحصیلی 1352 برای شروع تحصیلات علوم دینی وارد حوزه علمیه...
|
ابراهیمی فر، عبدالجواد
•
عبدالجواد ابراهیمی فر
محل تولد : گنبد
شهرت
تابعیت : ایران
تاریخ تولد : 1341/1/1
زندگینامه علمی
استاد عبدالجواد ابراهیمیفرد در سال 1341 در خانوادهای روحانی و در روستای نظامآباد از توابع شهرستان گنبد دیده به جهان گشود. سال اول و دوم ابتدایی را در زادگاه خود گذراند، آنگاه با هجرت به شهرستان...
|
|
|
ابن راوندی، ابوالحسین احمد
•
(وف 245 ق)، متكلم و فیلسوف. برخى منابع وى را اهل راوند، میان اصفهان و كاشان، و برخى اهل مرورود مىدانند. از زندگى شخصى وى اطلاع چندانى در دست نیست. گویا نخست معتزلى بوده و پس از مدتى به شدت با معتزلیان درافتاده است. ایشان نیز ردّیههاى شدیدى بر ضد وى نوشتهاند. پیروى ابنراوندى از تشیع نیز ناپایدار بود....
|
ابن شهرآشوب سروی مازندرانی، رشیدالدین •
(588 -488 ق)، عالم، متكلم، محدث، فقیه، مفسر، ادیب و شاعر شیعى. در سارى متولد شد. نیاى وى شهرآشوب از شاگردان شیخ طوسى بود و ابن شهرآشوب به واسطهى پدر خود از او روایت مىكرد. در هشت سالگى قرآن را حفظ مىخواند. از زمخشرى و احمد و محمد غزالى و خطیب خوارزمى اجازهى روایت داشت. بنا به دلایل مذهبى به حلب كه...
|
|
|
ابنبُندار قزوینی، ابویوسف عبدالسلام •
(488 -393 ق)، مفسر، متكلم و محدث معتزلى. اصلاً قزوینى است و در آنجا به دنیا آمد. ابتدا در زادگاهش به تحصیل پرداخت. وى از شاگردان برجسته قاضى عبدالجبار همدانى بود و در نزد وى كلام خواند و مذهب اعتزال را از او اخذ كرد. در همدان از ابوطاهر بن سَلمة و در اصفهان از ابونعیم، و نیز از اساتید دیگر بهره گرفت....
|
ابنحمزهی طوسی، عمادالدین، ابوجعفر محمد
•
(وف بعد از 560 ق)، فقیه، متلكم و واعظ شیعى. مشهور به صاحب «وسیله»، عماد طوسى، ابوجعفر ثانى و ابوجعفر متأخر. از مردم طوس بود. به دلیل تأخر وى از شیخ طوسى كه در اسم و كنیه و نسبت با او مشترك است، وى را ابوجعفر ثانى و ابوجعفر متأخر نام نهادند. وى معاصر شیخ منتجبالدین رازى و از مشایخ ابن شهرآشوب بود. ابنحمزه...
|
ابنحَیّ همدانی، ابوعبداللَّه حسن •
(تو 100- وف 169 -167 ق)، فقیه و متكلم شیعى. اصل او از نواحى همدان است. خروج مسلحانه بر زمامداران ظالم را روا مىدانست. مهدى عباسى در طلب او و عیسى بن زید بود. و وى از بیم اسارت در كوفه پنهانى مىزیست و هفت سال با عیسى بن زید در یك خانه پنهان بود. او فقیهى پرهیزكار و عابدى والا بود. وكیع او را امام مىداند...
|
ابنسُرَیج، ابوالعباس احمد
•
(306 /305 -249 ق)، متكلّم، محدث و فقیه شافعى. معروف به باز اشهب. از مردم شیراز و پس از اصحاب خاص شافعى، بزرگترین عالم فرقهى شافعى بود. در جوانى مدتى در شیراز منصب قضاء داشت. نزد عثمان بن سعید انماطى درس خواند. با محمد بن داوود بن خلف در محضر على بن عیسى وزیر مناظره و مباحثه داشت. على بن عیسى خواست...
|
ابنسینا، ابوعلی حسین •
(427 /428 -370 ق)، پزشك، فیلسوف، منطقى و دانشمند. مشهور به ابنسینا یا ابوعلى سینا، در مغرب زمین آویسن یا آویسنا و ملقب به حجةالحق، شیخالرییس، شرفالملك و امام الحكما. ابنسینا در افشنهى بخارا، زادگاه مادرش، متولد شد. پدر...
|
ابنشاذان نیشابوری، ابومحمد فضل
•
(وف 260 ق)، محدث، كلامى و فقیه شیعى. نیاكانش از قبیلهى ازد یمن بودند و پس از فتح خراسان به آنجا آمدند. پدرش نیز از فقهاى شیعه و از یاران یونس بن عبدالرحمان بود. خود وى از اصحاب امام جواد، امام هادى و امام حسن عسكرى (ع) بود. برخى از محدثین وى را از اصحاب امام رضا (ع) نیز دانستهاند. یك بار زمانى كه پوشنجى...
|
ابنعبدک گرگانی •
(وف بعد از 340 ق)، مفسر، ادیب، فقیه و متكلم امامى. معروف به عبدكى. عبدك اختصار عبدالكریم است. اهل گرگان بود و پیشواى شیعیان آنجا. مدتى در نیشابور توطن كرد. از عمران بن موسى جرجانى و همطبقه او حدیث شنید. حاكم نیشابورى از وى روایت كرده است. او سرانجام در گرگان درگذشت. از آثار وى: «التفسیر» یا «تفسیر ابنعبدك»؛...
|
ابنفورک اصفهانی، ابوبکر محمد
•
(ح 406 -330 ق)، متكلم، محدث و فقیه شافعى. در اصفهان متولد شد. همراه باقلانى واسفراینى نزد ابوالحسن باهلى كلام خواند. براى تكمیل كلام و شنیدن حدیث به بصره، بغداد، رى و نیشابور سفر كرد. در كنار خانقاه پوشنجى، در نیشابور به تدریس پرداخت. در 406 ق محمود غزنوى او را به غزنین فراخواند تا با كرامیه آن شهر یعنى...
|
ابنفوطی، کمالالدین، ابوالفضل •
(723 -642 ق)، محدث، مورخ، متكلم، حكیم، شاعر و منجم. نیاكانش از مردم مرورود خراسان بودند. در چهارده سالگى مغولان او را در بند كردند و نزدیك دو سال در بند بود. در زمان آخرین خلیفهى عباسى در بغداد شغل دیوانى داشت. ابنفوطى در منطق، حكمت و خوشنویسى استاد بود و به دو زبان فارسى و عربى شعر مىسرود. پس از...
|
ابنقبهی رازی، ابوجعفر محمد
•
(س چهارم ق)، فقیه و متكلم شیعى. با كلینى معاصر بود. نزد ابوالقاسم كعبى بلخى، متكلم معتزلى، درس خواند. نخست معتزلى بود، اما پس از مدتى شیعه شد. ابنبطه و ابوالحسن سوسنجردى از شاگردان وى بودند. ابن ابىالحدید، شیخمفید و سید مرتضى از كتاب «الانصاف فى الامامة» روایت كردهاند. سوسنجردى در ملاقاتى كه با ابوالقاسم...
|
ابنمظفر شیرازی، شمسالدین، ابوالمفاخر عمر •
(وف 662 -632 ق)، دانشمند، محدث و متكلم. معروف به حكیم. وى در ادبیات، فقه، نجوم، پزشكى، ریاضى و دانشهاى دیگر استادى داشت. از شاگردان قاضى سراجالدین ابوالعز مكرم بن ابىالعلاء و معاصر امام فخر رازى بود. وى امام فخر را مىستود و كتابهاى او را انتشار مىداد و با او مكاتبه داشت. از شیخ ابوالفتوح منتجبالدین...
|
ابنمنجّم، ابوالحسن علی
•
(352 -277 /276 ق)، ادیب، شاعر، منجم، متكلم و نسبشناس. وى در بغداد متولد شد. با صاحب بن عباد نیز مدتى معاشر بود.، ندیمى گروهى از خلفاء را كرد گویا به وزارت نیز رسید. از آثارش؛ كتاب «القوافى»؛ فضائل «شهر رمضان»؛ «الرّد على الخلیل»، در عروض؛ كتاب «النیروز النوروز والمهرجان»؛ «الفرق بین ابراهیم بن المهدى...
|