فشارکی، محمد مهدی
مرحوم میرزا محمد مهدى مشهور به آقا میرزا عالم فاضل زاهد، مردى خلیق و مهربان و در عین حال ساده بوده، حكایاتى از ساده لوحى او نقل مىكنند كه مجال نقل آنها نیست.
در دوّم جمادى الاولى سال 1340 وفات یافته، در مقبره ی تكیه ی آقا حسین خوانسارى پشت سر پدر مدفون گردید. وى داماد آقا میرزا محمّد هاشم چهارسوقى بوده است.
فشاركى: به كسر اول
الفت، محمد باقر
فرزند حاج شیخ محمّد تقى آقا نجفى سابق الذكر. عالم فاضل عارف كامل ادیب جامع، در جمعه دوّم جمادى الاولى سال 1301 متولّد شده، در اصفهان و نجف اشرف در نزد علماى اعلام تحصیلات خویش را به پایان رسانیده، و در اوایل مشروطیّت ایران در عداد آزادى خواهان وارد شده، در سال 1307 خورشیدى از طرف مردم اصفهان به نمایندگى مجلس شوراى ملّى انتخاب گر
نجفی مسجد شاهی، محمد باقر
فرزند شیخ محمّد تقى بن عبدالرحیم طهرانى. از بزران علما و مجتهدن، و رؤساى ملّت و دین، در سال 1235 متولّد، و در نزد علماى اصهفان و عراق همچون: صاحب جواهر، و شیخ انصارى، و شیخ حسن كاشف الغطاء (دائى خود) تلمذ كرده تا خود عالمى جلیل، و محقّقى بى بدیل گردید. سپس به اصفهان مراجعت نموده و به تدریس و ترویج اشتغال جسته، عدّهاى كثیر از بز
میر محمد صادقی، محمد باقر
و از احفاد اوست: حاج سید محمّد باقر بن حیدر بن میر سید بن میر على نقى كه از جمله علما و فضلا و ائمّه ی جماعت اصفهان، در نزد حاج آقا مشیر الدین بروجردى تلمّذ نموده و به دامادى او مفتخر گردیده، و در مسجد ایلچى امامت مىفرموده. (مسجد از آثار صاحب سلطان بیگم دختر حكیم نظام الدین محمّد ملقب به حكیم الملك ایلچى در سال 1097 بنا شده است
ملا باشی، محمد باقر
فرزند میر محمّد اسماعیل خاتون آبادى. عالم فاضل، مدّرس مدرسه ی چهار باغ (اوّلین مدرّس مدرسه ی مزبور) در ربیع الاول سال 1127 وفات یافته، در تكیه ی خاتون آبادىها در اطاق دوّم دست چپ مدفون گردید.
مشار الیه استاد شاه سلطان حسین صفوى و جمعى كثیر از فضلاى زمان خود بوده كه از آن جمله است:
سید نور الدین بن سید نعمت اللَّه جزائرى و دیگ
ثانی بید آبادی، محمد باقر
فرزند حاج سید اسداللَّه بن حاج سید محمّد باقر شفتى. از علماى كاملین، و ادبا و شعرا و فضلا و علماى اخیار، معروف به حاج آقا. با پدر خود از اصفهان به نجف مهاجرت نموده، و سالها در نزد اساتید آنجا تحصیل نموده، و پس از فوت عمّ بزرگوار خود (1320) به ایران مهاجرت نموده، و مورد توجّه عموم طبقات بالاخص اهالى بید آباد قرار گرفته، و منشأ خد
قزوینی، محمد باقر
عالم فاضل معمّر، استاد ریاضى، ساكن مدرسه ی نیم آورد، و از مدّرسین حساب و هیئت قدیم. متجاوز از نود سال عمر كرده، و در 28 ربیع الثانى سال 1365 وفات یافته، در تخت فولاد مدفون گردید.
امامی، عطاء الله
فرزند آقا سید محمّد نیز از علما و فضلا، و از شاگردان آقا سید محمّد باقر درچهاى، و آخوند كاشى، و آقا میرزا احمد مدّرس، و از ائمّه ی جماعت اصفهان بود.
در روز پنجشنبه 24 جمادى الاولى سال 1387 وفات یافته، در تخت فولاد مدفون گردید.
درب امامی، محمد
فرزند سید عبدالوهاب بن سید میرزا حسینى، از علماى معمّر اصفهان كه در زهد و تقوى و فضل، بین الخواصّ و العوام شهرت داشت، 15 ذیقعده سال 1359 وفات یافته، در قبر میرزا محمّد باقر كه از اجداد مادرى او بود مدفون گردید.
پیش نماز، محمد باقر
پیشنماز مسجد شاه. از علماى ازكیا، عالم فاضل متقّى، كتب بسیارى از فقه و اصول و اخبار و غیر آن بر طلاّب وقف نموده كه اكثر از حالت موقوفه خارج شده، لكن هنوز كم و بیش در دست طلاّب باقى است.
در سال 1123 وفات یافته، در بقعه تكیه آقا رضى مدفون شد.
مشارالیه جد سادات عاملی ساکن رنان و خوارسگان می باشد.
حسینی خاتون آبادی، محمد باقر
از علما و امام مسجد جامع جدید عبّاسى بوده، وفاتش در سال 1193، قبرش در تخت فولاد تكیه ی آقا رضى.
بابا قاسم
ابوالقاسم محمّد از عرفاى قرن هفتم و اوایل قرن هشتم اصفهان است كه شرح حال او مانند سایر باباها مجهول مىباشد.
در سال 740 وفات یافته، و در سال 741 یكى از مریدانش به نام سلیمان بن ابى الحسن طالوت دامغانى بر مزار او گنبدى بنا نموده كه جزو آثار باستانى اصفهان به شمار مىرود.
بابا رکن الدین
مسعود بن عبداللَّه انصارى بیضاوى فارسى. عارف مشهور، برخى از بزرگان مانند: شیخ بهائى و (مولى محمّد تقى) و مجلسى، و حاجى كلباسى درباره او اعتقاد داشته و وى را به جلالت قدر مىستودهاند. حتّى در تذكرة القبور و برخى مواضع دیگر از شیخ بهائى مكاشفهاى در جلالت قدر او نقل مىكنند.
در روز یك شنبه 26 ربیع الاول سال 769 وفات یافته، و در
عیسی بیک
پدرش از علما و فضلا و محقّقین بوده.
كتب زیر از اوست:
1- تفسیر قرآن 2- رساله در وجوب عینى نماز جمعه 3- رساله در طرز قسم دادن اهل كتاب 4- رساله در حكم رؤیت هلال قبل از زوال 6- شرح دروس، ناتمام.
حدود سال 1074 وفات یافته است.
صاحب عنوان در 1066 متولّد، و در 1130 وفات یافته، و از شاگردان علاّمه محمّد باقر مجلسى است، و چون مدّتى د
اصفهانی، شمس الدین محمد
ابن محمود بن محمّد بن عبدالكافى.
در 616 متولّد، و در رجب سال 680 در مصر وفات یافته، در قرافه مدفون گردید.
در اصفهان و بغداد تحصیل علوم نموده، و در منطق و كلام و اصول از اساتید به شمار مىرود.
كتب زیر از اوست:
1- قواعد 2- غایة المطب، در منطق 3- الكاشف عن الحصول، در شرح كتاب محصول، معروفترین تألیفات اوست و در بین مؤلّفین به ه
سرگشته
میرزا عبداللَّه فرزند حاج فریدون گرجى اصفهانى. شاعر خوش طبع اصفهان، از اعضاى انجمن ادبى ابوالفقراء، كه اشعار او به سبك اشعار بسحق اطعمه (ابو اسحق ندّاف شیرازى) بیشتر در وصف اطعمه و اشربه مىباشد.
عمّان سامانى در قصیده ی انجمنیّه درباره ی او گوید:
و ان دگر سرگشته آن بسحاق دانشور كه هست
شعر روح افزاش حلواى مذاق مرد و زن
سرگشته
اشرف الکتاب (زین العابدین)
آقا زین العابدین خطّاط اصفهانى، [به نوشته ی مآثر: وی] از مفاخر عظیمه ی این دولت است كه او در قلم نسخ، كرامت اظهار مىفرمود. تعلیم آن استاد لازم التعظیم از آقا محمود خوشنویس اصفهانى علیه الرحمه بود... قریب یكصد سال زندگى كرد، و در نهم شعبان سال 1296 به اصفهان رحلت گزید.
در كارنامه بزرگان ایران (: 347) گوید: فرزند محمّد تقى، معرو
نصرآبادی جرقویهای، اشرف
فرزند میرزا یوسف. ادیب شاعر، در سال 1339 وفات یافته، در تخت فولاد جنب فاضل هندى مدفون شد.
اشرف عاملی، محمد
ابن میر عبدالحسیب بن میر سید احمد عاملى اصفهانى.
شرح حال پدر و جدّ او در صفحات قبل این كتاب مذكور گردید.
صاحب عنوان از دانشمندان و علماى متبحّر زمان خود بوده، در بیشتر علوم از عقلى و نقلى مهارت داشته.
وفات او را حزین در سال 1133، و در الذریعه (3: 355) بسال 1145 مىنویسد.
مدفنش در مقبره ی مخصوص در قبرستان قریه ی ورنوسفادران ا
اشرف سدهی، محمد
فرزند حیدر على بن ملاّ كلب على بن محمّد بن نورا بن محمّد بن نور الدین على بن عبدالعالى میسى عاملى.
از مشاهیر علما و فضلا؛ به قصد زیارت حضرت رضا علیه السلام به ایران آمده، و در اصفهان بر حسب خواهش علما و بزرگان ساكن شده، در سال 1135 در قریه ورنوسفادران كه آن را (بن اصفهان) نیز گویند وفات یافته، و هم در آنجا مدفون گردید.
از تألی