فرزند ملا على محمدبن محمد حسین اصفهانى.
ادیب فاضل ریاضى دان معروف، از مفاخر علمى و ادبى ایران، و به خصوص در ریاضیات، شهرت و عنوان داشته، و سال‏ها در مدرسه‏ى دارالفنون تدریس مى‏نموده.
در ذى قعده سال 1259 متولد، و در 14 جمادى‏الاولى سال 1326 وفات یافته، در طهران مدفون گردید.
كتب و رسائل زیادى نوشته و عموما به طبع رسیده، از آن جمله است: 1 - آسمان، در هیئت [استدلالى جدید] 2 - اصول علم جغرافیا 3 - اصول هندسه 4 - بدایة الجبر 5 - بدایة الحساب 6 - بدایة النجوم 7 - بدایة الهندسه 8 - تطبیقیه، در تطبیق سال‏هاى قمرى و شمسى و میلادى 9 - الرحلة الخوزیة، در سفرنامه‏ى خوزستان 10 - كفایة الحساب 11 - كفایة الهندسه 12 - المثلثات البسیطة 13 - مثلثات مستقیمة الخطوط] 14 - قانون ناصرى در هیئت استدلالى]؛ و غیره.