بازديدها: 228
|
تعداد آرا: 0
وفایی اصفهانی
( ملیت: ایرانی قرن:11)
(س دهم و یازدهم ق)، شاعر، متخلص به وفا. اهل اصفهان بود. در زمان اكبرشاه (1014 -963 ق)، به هندوستان مسافرت كرد. با صادقى كتابدار، صاحب «مجمعالخواص»، (م 1018/ 1017 ق) معاصر بود. مدتى در خدمت زین خان كوكلتاش وى در 1024 ق در ملازمت ظفرخان بن زین خان به سر مىبرد و گویند در امور دیوانى و سپاهىگرى نیز تبحر داشت. تقى اوحدى، صاحب «عرفات العاشقین»، او را در گجرات دیده است. وى مدتى به كشمیر و لاهور رفت. اشعارى از وى در تذكرهها آمده است.
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: تاریخ ادبیات در ایران (457/ 5)، تاریخ نظم و نثر (430)، الذریعه (1273/ 9)، صبح گلشن (596)، فرهنگ سخنوران (984)، كاروان هند (1527 -1525/ 2)، مجمعالخواص (289).
فعالیتها:
• شعر