اردیبهشت سال 1333 با ماه مبارك رمضان همزمان شده بود. هجدهم اردیبهشت خانواده ناظریان نوگلى نوشكفته را از صاحب آن ماه عزیز هدیه گرفتند و به بركت آن ماه نام او را رمضان گذاشتند.در همان دوران كودكى از نعمت مادر محروم شد و چیزى نگذشت كه در سن ده‌سالگى پدرش نیز او را تنها گذاشت. هنوز در غم از دست دادن آن دو عزادار بود كه برادرش هم از دنیا رفت اما رمضان بر الطاف خداوند امیدوار بود و مى‌دانست كه پروردگار بهترین محافظ است. او به منزل دایى‌اش رفت و با آنها زندگى را ادامه داد. تحصیلات خود را در منزل دایى‌اش تا كلاس ششم ابتدایى ادامه داد؛ سپس براى تأمین هزینه‌هاى زندگى مشغول به كار شد. در اوایل دوران نوجوانى، رمضان با مبارزین ضدرژیم طاغوت همراه شد با شناخت آگاهانه‌اى كه نسبت به امام (س) كسب كرده بود، ایشان را به عنوان مرجع تقلید خود برگزید و به پیروى حضرت در صحنه‌هاى مبارزات علیه حاضر شد. ناظریان پس از پیروزى انقلاب براى حفظ دستاوردهاى انقلاب و ادامه راه شهیدان وارد نهاد مقدس سپاه شد و به جمع پاسداران اسلام پیوست. در سال 1360 با كلام آسمانى امام (س) كه خطبه عقد او و همسرش را جارى كرد، زندگى‌اش را متبرك ساخت. امام (س) خطاب به او و همسرش فرمود: "بروید با هم سازش كنید و خوشبخت شوید." اولین سمت او در سپاه مسوولیت یك گروه نه نفره از گروهان 3 گردان هفت سپاه بود و پس از گذشت مدت زمانى كوتاه به علت بروز شایستگى‌ها و توانایى‌هایش مسوولان، فرماندهى گردان حضرت على اصغر (ع) از لشكر ده سید الشهدا (ع) را در عملیات والفجر هشت به او سپردند و او نیز با جان و دل پذیرفت. سرانجام فرمانده دلاور لشگر 10 سید الشهدا در اولین روز از اسفندماه سال 64 جزیره فاو را براى شروع سفر ابدى‌اش انتخاب كرد و بال‌هاى پروازش را براى رها شدن از قفس تنگ این دنیا گشود و به سوى دوست پر كشید. براى همیشه در منطقه عملیاتى والفجر هشت باقى ماند براى همیشه عطر وجودش، میهن اسلامى را معطر كند.
1- نام مستعار شهید بهروز بوده است.