بازديدها: 162
|
تعداد آرا: 3
رشحه
( ملیت: ایرانی قرن:16)
بیگم دختر سید احمد هاتف اصفهانى، چون مدّتى ساكن كاشان بوده و در آن شهر به خانه شوهر رفته، بیشتر مؤلّفین وى را كاشانى نوشتهاند، از آن جمله مؤلّف خیران حسان(141:1) گوید:
رشحه كاشانى، اسمش بیگم، و دختر هاتف كاشانى، و زوجه میرزا على اكبر متخلّص به «نظیرى» است، و پسرى از او بوجود آمده موسوم به میرزا احمد، متخلّص به «كشته». این زن سیّده و صاحب طبع بوده، و بعضى از بنین و بنات خاقان خلد آشیان فتحعلیشاه طاب ثراه را مدح نموده.دیوانى دارد كه تقریباً محتوى بر سه هزار شعر.
از او است:
آن بت گلچهره یا رب بسته از سنبل نقاب
یا به افسون كرد پنهان در دل شب آفتاب
در تذكرة الخواتین(:132) عیناً مطالب خیرات حسان بدون كلمهاى تحریف نقل شده است.
در اصفهانى بودن هاتف و پسر و دخترش سخنى نیست، و ظاهراً رشحه در بیشتر مسافرتهاى پدر همراه بوده است، و در اصفهان جهت برخى از خاندان خود و دیگران مرثیه گفته، در تخت فولاد بعضى از آنها بر قبور منقور است.
از اشعار اوست:
پى وصل تو ما را زور و زر نیست
نگاه حسرتى داریم و آهى
بمقصد پى برم كى؟ رشحه چون نیست
به غیر از بخت گمره خضر راهى
برگرفته از کتاب: دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
فعالیتها:
• شعر