حاج شيخ محمد حسين اشني
وى فرزند حاج ملاّ محمّد قودجانى است كه در حدود سال 1285 ق. در قودجان گلپايگان ديده به جهان گشود. شيخ محمّدحسين كه آوازه‏ ى حوزه ‏ى علمى اصفهان و پيشينه ‏ى كهن آن را بارها شنيده بود راهى اصفهان شد و از محضر رجال علمى و دانشمندان نامى اين شهر بهره ‏هاى فراوان برد. از جمله اساتيد وى در دارالعلم اصفهان مي ‏توان به حضرات آيات عظام: ميرزا ابوالمعالى كلباسى، مير سيّد محمدتقى مدرّس ، آقا شيخ محمدتقى نجفى و سيّد محمدباقر درچه ‏اى اشاره كرد. مرحوم قودجانى كه از دوستان صميمى و هم‏مباحثه ‏اى‏ هاى نزديك آيت‏ اللّه بروجردى و آيت ‏اللّه ارباب بوده است، ازمحضر آخوند كاشى و احتمالاً جهانگيرخان قشقايي نيز استفاده كرده است.مرحوم حاج شيخ محمدحسين پس از استفاده از محضر فقيهان و حكيمان نامي اصفهان، راهى عتبات عاليات شد و با نظرات و ديدگاه هاي فقها و دانشمندان آن ديار نيز آشنا گشت. مرحوم آيت‏ اللّه حاج شيخ محمدحسين قودجانى پس از بازگشت از نجف، به خواهش يار و دوست صميمى ‏اش زعيم اعظم مرحوم آيت‏ اللّه بروجردى، راهى روستاى أشن در شمال غربى نجف ‏آباد شد تا به تبليغ و ترويج احكام آيين اسلام بپردازد. ايشان ساليان سال در قريه‏ ى أشن سكونت اختيار نمود و از همين رو به «أشنى» نيز شهرت يافت. حاج شيخ محمدحسين قودجانى پس از سال‏ها اقامت در أشن، سرانجام در ده سال آخر عمر خود، به اصرار برخى از علما به اصفهان بازگشت و در مدرسه درب ‏كوشك، به تدريس خارج فقه و اصول همّت گمارد و عدّه ‏اى از فضلا، از محضرش بهره ‏مند مى‏شدند. از جمله بزرگانى كه به درس ايشان حاضر مى ‏شده مرحوم آيت ‏اللّه علاّ‏مه مير سيّد حسن مدرّس هاشمى اصفهانى و فرزند خودشان مرحوم آيت ‏اللّه حاج شيخ نورالدين قودجانى أشنى بوده‏اند. به گفته مرحوم مدرس درس ايشان عميق و تحقيقى بود و افاضل وقت در درس معظم له شركت مى ‏كرده ‏اند. آيت ‏اللّه قودجانى، مهارت بسزايى در فقه و اصول داشت و بعضى از علما، وى را اعلم فقهاى اصفهان ومجتهد طراز اول شهر مى ‏دانستند. مرحوم حاج آقا صدر كوهپايى به فقاهت ايشان معترف بود و مرحوم مدرس، بارها، از مراتب علمى و فضايل اخلاقى آيت ‏اللّه قودجانى سخن مى ‏گفت و سلامت نفس و پاكى روح او را مى ‏ستود. حاج شيخ محمد حسين قودجانى فقيهى پرهيزكار و عالمى عابد و زاهد و مجتهدى بزرگ بود و زهد و وارستگى او زبانزد همگان بود و خواص علما و بزرگان اصفهان به وى ارادت مى‏ ورزيدند. به ويژه مرحوم آيت اللّه ارباب كه تقوى و خداترسى مرحوم قودجانى و اعراض او از هواى نفسانى را بسيار مى ‏ستوده است. آيت ‏اللّه قودجانى با اينكه از علماى طراز اول اصفهان بود و محل عنايت و توجه خاص زعيم اعظم آيت‏ اللّه بروجردى داشت، امّا به خاطر سال‏ها گوشه ‏گيرى و انزوا و نيز بواسطه ‏ى اينكه امام جماعت نبود، اغلب مردم او را نمى ‏شناختند و جز خواص، كسى با او مراوده نداشت.
حاج شيخ محمدحسين قودجانى در چهارم ماه مبارك رمضان سال 1375 قمرى جهان فانى را بدرود گفت و در داخل بقعه ى استادش ميرزا ابوالمعالى كلباسى مدفون گرديد.
روز وفات ايشان در اصفهان غوغايى برپا بود و مراسم تشييع باشكوهى در تجليل از مقام شامخ علمى و معنوى اين عالم ربّانى برگزار شد. مرحوم حاج آقا رحيم ارباب در روز وفات اين دوست و يار صميمى‏اش، مسجد خود را تعطيل نمود و به جمع مؤمنين تشييع كننده پيوست و نماز را بر پيكرِ ايشان خواند