دکتر راسل بییل، استاد ارشد دانشگاه بیرمنگام انگلیس و رییس گروه تحقیقاتی سیستم‌های محاوره‌ای پیشرفته، به تشریح مقوله یادگیری الکترونیکی پرداخته و در مورد مدل پیشنهادی خود در رابطه با یادگیری الکترونیکی که با نام مدل EMU شناخته می‌شود، نیز توضیح داد.
فناوری اطلاعات و کاربرد آن در زندگی، روز به روز گسترده‌تر می‌شود و ساکنان دهکده جهانی هر روزه پسوند الکترونیک را به همراه یکی از فعالیت‌های عادی پیشین خود می‌بینند و به این ترتیب، فناوری اطلاعات و الکترونیک است که لحظه به لحظه وارد جزییات بیشتری از زندگی ما می‌شود.
دولت الکترونیک (E-Government) و بانکداری الکترونیک (E-Banking) را حتما شنیده‌اید و شاید تجربه استفاده از آن را هم داشته باشید؛ اما آموزش و یادگیری یکی دیگر از مقوله‌هایی است که فناوری اطلاعات و الکترونیک با ورود به آن، می‌رود تا تحول عظیمی در این مقوله مهم جوامع بوجود آورد.
در همین زمینه تصمیم گرفتیم تا با گفت‌‌‌وگو با یکی از اساتید و صاحب‌نظران غربی، ضمن آشنایی بیشتر با مقوله E-leaening، از تحولات و تحرکات جدید جامعه علمی در این زمنیه نیز آگاه شویم.
دکتر  راسل بییل، از اساتید ارشد و برجسته دانشگاه بیرمنگام انگلستان و رییس گروه تحقیقاتی سیستم‌های پیشرفته محاوره‌ای است که تحقیقات و تالیفاتی زیادی در زمینه سیستم‌های محاوره‌ای و اجتماعی و با تمرکز بر استفاده از هوش مصنوعی در این سیستم‌ها، داشته و علاوه بر کار در زمنیه تئوری‌های محاوره، محاسبات سیار و فراگیر، عناصرهوشمند، الگوریتم‌های جنریک و شبکه‌های عصبی، در مورد یادگیری الکترونیک نیز تحقیقات زیادی انجام داده است. و در زمنیه یادگیری الکترونیک، مدلی را نیز طراحی کرده که می‌تواند در صورت عملی شدن، منجر به بروز تحولات قابل توجهی در عرصه یادگیری الکترونیک شود.
آقای بییل E-Learning به معنای آموختن یا یادگیری الکترونیکی را متفاوت از (E-Teaching) یا آموزش الکترونیکی دانسته و در این‌باره به شبکه ایران گفت: وجود تفاوت‌های بارز در این دو مقوله در حالی است که بسیاری از کسانی که مدعی انجام آموختن یا یادگیری الکترونیک هستند در واقع مشغول انجام آموزش الکترونیکی هستند.
آموزش الکترونیکی چه تفاوتی با یادگیری الکترونیکی دارد؟
رییس گروه تحقیقاتی سیستم‌های محاوره‌ای پیشرفته، این سوال را اینگونه پاسخ داد:
آموزش الکترونیک مسایل و مقوله‌های مشابهی را بطور الکترونیکی یعنی برای مثال با استفاده از صفحات وب و ابزار مشابه دیگر، ارایه می‌کند و توقع دارد تا مردم آن‌ها را بیاموزند؛ اما آموختن یا یادگیری الکترونیک، عبارت است از بکارگرفتن قدرت و توانایی فناوری‌های دیجیتال برای رساندن هرچه جذاب‌تر و مناسب‌تر مسایل مقتضی به افراد، و امکان دادن به آنها برای تجربه کردن، توسعه دادن، تامل کردن و یادگرفتن مقوله‌های مورد نظر، در زمان دلخواه و به شیوه دلخواه؛ و البته مخاطبین در این را به راهنمایی و پشتیبانی یک متخصصهم نیاز خواهند داشت.
در واقع دکتر بییل، آموزش الکترونیک و ارایه مسایل مورد نظر آموزش دهنده با استفاده از ابزارهای فناوری اطلاعات را متفاوت از یادگیری الکترونیک دانسته و یادگیری الکترونیکی را به معنای استفاده فرد یادگیرنده از ابزار هوشمند و توسعه یافته الکترونیک به منظور مشارکت و تجربه وی در رابطه با موضوع آموزش، می‌داند.
استاد دانشگاه بیرمنگام در معرفی مدل EMU در زمنیه یادگیری الکترونیک گفت:
برای رسیدن به یادگیری الکترونیکی حقیقی مدلی را طراحی کرده‌ام به نام مدل EMU که سه مرحله برای آموختن دیچیتال ارایه می‌کند:
E: به معنای E-learning که همان یادگیری یا آموختن الکترونیک است که پیش از این توضیح دادیم.
M: به معنای Mobile Learning  یادگیری اطلاعات مناسب در زمان حرکت و جابجایی که دارای این مزایا است: یادگیری در لحظه، تسهیل فعل وانفعال و محاوره، و اکتشاف مسایل که در این روند، می‌بایست به خوبی بر روی تحویل درست اطلاعات نیز نظارت داشت.
U: به معنای Ubiquitous Learning یعنی یادگیری در همه‌جا!
دستیابی به این مهم می‌تواند تغییرات عمده‌ای را در زندگی مدرن بشر متمدن بوجود آورد؛ هنگامی که گوشی‌ و هدست‌ها به کنار می‌روند؛ وقتی که سیستم‌ها در دنیای واقعی تعبیه می‌شوند، وقتی که کنش و واکنش‌های ما یکپارچه و شاید ناخود‌آگاه می‌شود؛ زمانی که اتفاق و پاسخ‌های درست در زمان درست اتفاق می‌افتند ( بطور خودکار و بدون دخالت انسان).
اما برای رسیدن به چنین اهدافی راه درازی در پیش است اما قطعا برای دستیابی به این هدف، پیمودن این راه دراز و دشوار، ارزشمند خواهد بود.
دکتر بییل در ادامه به خبرنگار شبکه ایران گفت: اما در برهه کنونی نیز مسایلی وجود دارند که در ادامه توسعه فناوری اطلاعات قطعا نقش مهمی خواهند داشت. برای مثال در دنیای در حال توسعه، تلفن‌های همراه مطمئنا خط مشی منتخب هستند. زیرا این تلفن‌ها: در دسترس، ارزان، دارای قدرت محاسباتی، قابل اطمینان و انعطاف پذیر بوده و از طرفی نیز تلفن‌های همراه علاوه بر تسهیل ارتباطات، به سمت کاهش مصرف انرژی می روند، بنابراین تلفن‌های همراه انتخاب بسیار بهتری از رایانه‌های رومیزی هستند.
از سوی دیگر این مسایل موجب برانگیخته شدن برخی محدودیت‌ها، مشکلات طراحی و ایجاد رقابت با توجه به تفاوت جوامع، فرهنگ‌ها و انگیزه‌ها می‌شود. در حال حاضر تعداد بسیار کمی از طراحی‌ها هستند که به موقعیت‌های توصیف شده نزدیک شده باشند و ما نمی‌دانیم که چگونه باید برای چنین تفاوت‌هایی، طراحی کرد که همین موضوع خود یک رقابت جالب طراحی است.
در پایان این وعده را به مخاطبان می‌دهیم که بزودی با طرح برخی سوالات و به خصوص نظرات مخاطبان به دکتر بییل، از ایشان خواهیم خواست تا جزییات بیشتری از مقوله یادگیری الکترونیکی و بطور کلی فناوری اطلاعات را بیان کنند.