شـهـيـد مـطهرى ( ره ) در پاسخ به اين سئوال مى نويسد : به عقيده ما ريشه اجتماعى پديد آمدن حـريـم و حائل ميان زن و مرد را در ميل به رياضت يا ميل مرد به استثمارزن , يا حسادت مرد , يا عدم امنيت اجتماعى يا عادت زنانگى نبايد جستجو كرد ولااقل بايد كمتر در اينها جستجو كرد . ريشه اين پديده را در يك تدبير ماهرانه غريزى خود زن بايد جستجو كرد . بـه طـور كـلى بحثى است درباره ريشه اخلاق جنسى زن از قبيل حياء و عفاف و از آن جمله است تمايل به ستر و پوشش خود از مرد . در اينجا نظرياتى ابراز شده است . دقيق ترين آنها اين است كه : حيا و عفاف و ستر و پوشش تدبيرى است كه خود زن با يك نوع الهام براى گرانبها كردن خود و حفظ موقعيت خود در برابر مرد به كاربرده است . زن با هوش فطرى و با يك حس مخصوص به خود دريافته است كه از نظر جسمى نمى تواند با مرد بـرابـرى كـنـد و اگـر بـخـواهـد در ميدان زندگى با مرد پنجه نرم كنداز عهده زور بازوى مرد بـرنـمى آيد و از طرف ديگر نقطه ضعف مرد را در همان نيازى يافته است كه خلقت در وجود مرد نـهـاده است كه او را مظهر عشق و طلب و زن را مظهرمعشوقيت و مطلوبيت قرار داده است 000 وقـتـى كـه زن مـقام و موقع خود را در برابرمرد يافت و نقطه ضعف مرد را در برابر خود دانست , هـمانطور كه متوسل به زيور وخودآرائى و تجمل شد كه از آن راه قلب مرد را تصاحب كند , توسل به دور نگهداشتن خود از دسترس مرد نيز جست و دانست كه نبايد خود را رايگان كند بلكه بايست آتـش عـشـق و طـلـب او را تيزتر كند ( مسئله حجاب ص 69 - 70 )كتيبه ها , سكه ها , تنديس ها , نقاشيها , فرشها , ظروف نقره اى و نقش هاى برجسته تاريخى حاكى از آن است كه انسانها از روزى كه پاى بر اين كره خاكى نهاده اند ,پوشش را مراعات مى كردند . از كـتـاب مـقـدس بـرمـى آيد كه در عهد سليمان (ع ) زنان علاوه بر پوشش بدن روبند برصورت مى انداختند ( عهد قديم . سـفر نشيد الاناشيد - ب 5 ص 1003 ) همين سنت درزمان ابراهيم (ع ) نيز رائج بود , نامزد اسحق وقتى كه اسحق را ديد برقع بر صورت انداخت ( عهد قديم . سـفر تكوين , ب 24 ) زنان ايرانى در دوره هاى مختلف از مادهاهخامنشيان , اشكانيان و ساسانيان داراى پوشش بودند . از ايـن اسناد و گزارشهاى تاريخى معلوم مى شود كه منشا پوشش زن و مرد , حيا و آزرم و رعايت عـفـت بوده است در ضمن آنكه حجب و حياى بيشتر بانوان و پوشش كاملتر آنها و دور نگهداشتن خود ازدسترس مردان همان توجيهى را دارد كه شهيد مطهرى بدان اشاره نموده اند . قـرآن در سـوره اعـراف راجـع بـه آدم و حـوا مى گويد : وقتى شيطان آن دو را فريفت و آن دو از درخت ممنوعه خوردند عورتهاى آنها آشكار شد و آنها از برگهاى درختان برداشته و عورت خود را با آن پوشاندند ( آيه 20 سوره اعراف ) اين جمله نشان مى دهد كه پوشاندن عورت در زن و مرد يك مـسـالـه فطرى است و انسانها از روز اول بدون تامل و انديشه در برابر برهنگى عكس العمل نشان مى دادند .
www.eporsesh.com