پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :
الدّاءُ ثَلاثَةٌ وَالدَّواءُ ثَلاثَةٌ ؛ فَأَمَّا الدّاءُ : فَالدَّمُ وَالمِرَّةُ وَالبَلغَمُ ؛ فَدَواءُ الدَّمِ الحِجامَةُ ، ودَواءُ البَلغَمِ الحَمّامُ ، ودَواءُ المِرَّةِ المَشِيُّ ؛
درد ، سه چيز است و درمان نيز سه چيز . امّا درد ، عبارت است از : خون ، تلخه و بلغم . درمان خون ، حجامت است ، درمان بلغم ، حمّام است ، و داروى تلخه نيز راه رفتن .
بحار الأنوار ،ج 62 ، صفحه 127 ، حديث 87 ، دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 462 مقصود از «مشىّ» در پايان روايت ، هر چيزى است كه مسهل باشد. از آن رو ، مسهل را «مشى» ناميده‏اند كه شخص را به راه رفتن و رفتن به سمت آبريزگاه ، وادار مى‏سازد .
*******
امام رضا عليه‏السلام :
. . . ومَنفَعَةُ الحَمّامِ تُؤَدّي إلَى الاِعتِدالِ ، ويُنَقِّي الدَّرَنَ ، ويُلَيِّنُ العَصَبَ وَالعُروقَ ، ويُقَوِّي الأَعضاءَ الكِبارَ ، ويُذيبُ الفُضولَ وَالعُفوناتِ .
فايده حمّام كردن آن است كه به اعتدال مى‏انجامد ، چرك را مى‏زدايد ، پِى و رگ‏ها را نرم مى‏سازد ، اندام‏هاى بزرگ را تقويت مى‏كند ، و مواد زايد و عفونت‏ها را نيز ذوب مى‏كند.
طبّ الإمام الرضا عليه‏السلام ، صفحه 29 ، بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 322 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 260