پاسخ از آقای دکتر حسین ابراهیمی مقدم، روان شناس:
اگر دانش آموز تلاش می کند و به نتیجه ی آن میرسد و اگر انگیزه هم داشته باشد که بهتر است ولی اگر ببیند که هرچه تلاش میکند به نتیجه نمیرسد دیگر تلاش نخواهد کرد . اولا من فکر می کنم که بچه ی شما دارد با برادرش مقایسه میشود . ثانیا احساس می کند که هرچه هم تلاش کند فایده ندارد بنابراین در مدرسه رفتار دیگری را در پیش گرفته است و اعتماد بنفسش پایین آمده است . چونوارد سن نوجوانی شده است احتمال دارد جذب گروه های دیگری هم بشود مثلا دوستانی که رفتارهای شیطنت آمیز داشته باشند و این جوری می خواهد برای خودش موقعیتی را دست و پا بکند . در اینجا ارتباط با معلم ها ضروری است . بچه ی ایشان مشکل هوشی ندارد و مشکل بیش فعالی ندارد . در اینجا بیشتر مشکل هویتی دارد . وارد دوره ی نوجوانی میشود و هویتش را هم گم کرده است و با بچه ی کوچکتر هم ازنظر هوشی مقایسه میشود و ممکن است سرزنشی هم این وسط باشد و در ایشان یک افت عاطفی دارد اتفاق می افتد . ایشان باید از یک روانشناس کمک بگیرند .
بعنوان توصیه ی پایانی این را عرض کنم که پدر و مادر خیلی نقش دارند . مهمترین نقشی که دارند این است که خودشان معلم های خوبی باشند . بهترین معلم خود پدر و مادر هستند. پس آموزش باید با آرامش باشد . خودشان خیلی با کتاب آَشتی باشند . اگر می خواهید بچه هایتان مشکل در یادگیری نداشته باشند درست آموزش بدهید و خودتان دنبال کتاب باشید . بچه ها ببینند و الگو برداری کنند . انشاء الله یا بگیرند .
www.ch3.ir