بي ترديد براي نجات از آتش جهنم به طور كلي بايد گفت كه اگر انسان بتواند به وظايف بندگي خود عمل كند يعني واجبات الهي را بجا بياورد و از كارهاي حرام كه موجب گناه مي شود پرهيز كند اميد است خداوند او را از آتش جهنم حفظ كند. اما در خصوص مسئلة رفتن به خانة خدا و انجام مناسك و اعمال حج بايد گفت: طبق روايات كه در كتاب ها از حضرات معصومين ـ عليهم السّلام ـ رسيده انجام اعمال حج آثار و بركات فراواني دارد كه يكي از آنها اين است كه حج سبب نجات انسان از آتش جهنم مي شود. چون انجام اعمال حج موجب آمرزش گناهان مي گردد و وقتي كسي گناه اش بخشيده شد از آتش جهنم نجات پيدا مي كنند در اين جا به چند نمونه از آن روايات اشاره مي شود:
1. در روايتي آمده: كسي كه از انجام مناسك حج و يا عمره بر مي گردد مثل كودكي است كه هرگز گناهي ندارد و معصومانه زندگي مي كند.[1]
2. در حديث ديگر از امام صادق ـ عليه السّلام ـ رسيده كه فرمود: كمترين پاداشي كه نصيب حاجي مي شود آن است كه از آتش جهنم نجات پيدا مي كند و از گناهان همانند زمان كه از مادر متولد شده پاك مي شود.[2]
3. و هم چنين از امام صادق رسيده كه فرمود: وارد كعبه شدن در واقع وارد رحمت خدا شدن است، و خروج از آن به معناي خروج از گناهان است.[3]
4. در روايتي آمده: كسي كه بدون هيچ گونه ريا و سمعه و خودنمايي و تنها براي رضاي خداوند حج بجا آورد، خداوند او را مي آمرزد.[4] طبق اين گونه روايات معلوم مي شود كه اگر كسي واقعاً براي رضاي خداوند و بدون هيچ گونه رياكاري به خانة خداوند برود و اعمال حج را به طور صحيح انجام دهد. خداوند او را از آتش جهنم نجات مي دهد. البته مشروط به آن كه بعد از رفتن به حج و توبه دوباره گناه نكند و به اعمال واجب خود عمل نمايد و از كارهاي حرام پرهيز كند.
منابع براي مطالعة بيشتر:
1. امام خميني، چهل حديث، صفحات 81، 434، 441، 490، 577 نشر آثار امام ، چاپ 20، 1378 ش.
2. ناصر مكارم، تفسير نمونه، ج 19، ص 125، ج 14، ص 70، ج 2،‌ص 23، نشر دارالكتب تهران، 1378 ش.
3. جوادي آملي، حكمت عبادات، نشر مركز اسراء قم.
لا يزال علي الحاجّ نور الحج ما لم يذنب
حاجي همواره با نور حج خود است تا زماني كه مرتكب گناه نشود
بحارالانوار، ج 96، ص 10.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . صدوق، من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 226، نشر جامعه مدرسين قم، بي تا.
[2] . مجلسي، بحارالانوار، ج 96، باب 2، ص 26، نشر مؤسسة الوفا، بيروت 1403 ق.
[3] . شيخ عباس قمي، البحار، ج 1، ص 516 نشر بنياد پژوهش هاي اسلامي مشهد، 1416 ق.
[4] . مجلسي، بحارالانوار، ج 96،‌باب 2، ص 24 نشر پيشين.