برخي از ماه‎ها و ايام سال، نزد خداوند تبارک و تعالي از ويژگي خاصي برخوردارند. از آنجا كه ماه رمضان، ماه جاري شدن بركات و خيرات الهي به سوي بندگان خويش است و از طرفي ماه توبه و بازگشتن و قبولي آن در درگاه خداوند و ماه نزول قرآن كريم براي هدايت و راهنمايي بشر و نيز ماه نزول ساير كتاب‎هاي آسماني مي‎باشد، بر تمام ماه‎هاي ديگر قمري شرافت و فضيلت دارد و به همين جهت، خداوند تبارک و تعالي اين ماه را مختص به خودش مي‎داند. قرآن كريم، ماه رمضان را، ماه روزه‎داري و تهذيب و خودسازي مي‎داند؛[1]
از طرف ديگر بر اساس برخي روايات اسلامي، خداوند تبارک و تعالي، سرنوشت انسان‎ها را در ماه رمضان و شب قدر كه يكي از شب‎هاي آن است، رقم مي‎زند و فرشتگان در آن شب كه از هزار شب و ماه برتر است، براي تقدير و تعيين سرنوشت انسان‎ها و آوردن خير و بركات و تدبير امور به زمين مي‎آيند.[2]
پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ در خطبه‎اي معروف به خطبه شعبانيه فرمود: «اي مردم! ماه خدا با بركت و رحمت و مغفرت به شما روي آورد. ماهي كه نزد خدا از همة ماه‎ها برتر و روزهايش بر همه روزها و شب‎هايش بر تمام شب‎ها و ساعاتش بر همه ساعات افضل است. ماهي است كه شما در آن به ميهماني خدا دعوت شده، مورد لطف او قرار گرفته‎ايد و...»[3]
بنابراين، بر اساس روايات اسلامي و به خاطر فضائل و فوائد منحصر به فردي كه در ماه مبارك رمضان وجود دارد، از آن به ماه خدا تعبير شده است و خداوند در اين ماه، بركات و خيرات فراواني به بندگانش هديه كرده است.[4]
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. محسن قرائتي، تفسير نور، قم، مؤسسة در راه حق، چاپ اول، 1374، ج 1، ص 364، 370.
2. اكبر هاشمي رفسنجاني و جمعي از محققان، تفسير راهنما، قم، دفتر تبليغات اسلامي حوزة علميه قم، چاپ اول، 1375، ج 1، ص 454 و...
3. الميزان، ج20، ذيل سوره ي قدر.
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. بقره/ 183.
[2]. ر. ك: مكارم شيرازي، ناصر و ديگران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، 1367، ج 1، ص 455، 460.
[3]. ر. ك: حر عاملي، وسائل الشيعه، قم، مؤسسة آل البيت، چاپ دوم، 1414، ج 10، ص 313.
[4]. ر. ك: طباطبايي، سيد محمد حسين تفسير الميزان في تفسير القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ سوم، 1397 ق، ج 3، ص 4 ـ 23.