خديجه دختر خويلد از قبيله بنى‏اسد است كه يكى از قبايل قريش بود. نام مادرش فاطمه بود.(1) از دوران كودكى و نوجوانى ايشان اطلاع زيادى در دست نيست.
از مسائل مهم در دوران جوانى حضرت خديجه، مسئله ازدواج‏هاى او است. مشهور آن است كه او پيش از رسول خداصلى الله عليه وآله دو شوهر ديگر به نام‏هاى ابوهاله تميمى و عتيق بن عائذ مخزونى داشت(2) و عمده مال و ثروت خود را از آن دو به ارث برده بود.
برخى از محققان معاصر- با تكيه بر شواهد و قرائن مختلف سعى بر آن‏دارند كه اثبات كنند خديجه‏عليها السلام در هنگام ازدواج با پيامبراكرم‏صلى الله عليه وآله باكره و سن او حدود 28 سال بوده است. فرزندانى هم كه به آن بزرگوار نسبت داده شده (مانند رقيه، هند و ام‏كلثوم) از او نبوده بلكه فرزندان خواهرش بوده‏اند و آنان كه به نام شوهر او معروف شده‏اند، در حقيقت شوهران خواهرش بوده‏اند و حضرت خديجه‏عليها السلام پس از وفات خواهرش، سرپرستى آن فرزندان را به عهده گرفته بود.(3)
آن حضرت‏عليها السلام در جاهليت، با لقب «طاهره» معروف بود(4) و اين نشانگر پاكدامنى او در هنگام بى‏همسرى‏اش در آن محيط فاسد و آلوده است. گفته مى‏شود كه پدر آن بزرگوار در دوران جاهليت، در جنگ‏هاى «فجّار» كشته شد.(5)
پى‏نوشت‏
(1) الاصابة، ج 8، ص 99.
(2) اسدالغابة، ج 5، ص 434 الاصابة، ج 8، ص 99.
(3) ر. ك: الصحيح من سيرة النبى‏صلى الله عليه وآله، ج 2، صص 134- 121 بنات النبى‏صلى الله عليه وآله ام ربائبه.
(4) الاصابة، ج 8، ص 99.
(5) اسد الغابة، ج 5، ص 434.