اولاً حيات طولاني امام زمان(عليه السّلام) بر خلاف عادت است نه بر خلاف علّيت. ‏يعني به طور عادي كسي نمي‌تواند هزار يا ده هزار سال زندگي كند اما به صورت غير ‏عادي (خرق عادت) اين كار ممكن است‎.‎
ثانياً اگر بدانيم انسان چيست و بدنش را چه كسي اداره مي‌كند، اين سؤال اصلاً براي ‏ما مطرح نيست. براي عرفا و حكماي بزرگ چنين سؤال‌هايي اصلاً مطرح نيست‎.‎
بنده يك وقتي به داندانپزشك محترمي مراجعه كردم، او مي‌گفت بعضي‌ها هستند كه ‏دندان‌هايشان صد سال دوام دارد و نمي‌پوسد؛ ولي اگر فولاد صد سال شب و روز كار ‏بكند فرسوده مي‌شود. چون فولاد و آهن اگر فرسوده شد ديگر جايگزين نمي‌شود اما ‏دندان هر روز عوض مي‌شود، مرتب سلول‌هاي جديد جاي سلول‌هاي مرده و قديمي را ‏مي‌گيرند. با اين توضيح اگر تمام ذرات بدن در حركت و تعويض هستند و روح آدمي ‏حركات تمام اين ذرات را دقيقاً تحت كنترل دارد در اين صورت اگر روح انسان كاملي، بر ‏خلاف عادت (نظم عادي) بهترين سلول‌هاي را جايگزين كند، و دقيق‌ترين كنترل‌ها را روي ‏قسمت‌هاي مختلف بدن داشته باشد، يك انسان كامل مي‌تواند حتي ميليون‌ها سال ‏نيز زنده بماند (و اين مطلبي است كه علم پزشكي امروز به اثبات رسانده است).‏
اين مثلي كه مُلاي رومي ذكر مي‌كند كه اگر شما روز يا شب در كنار نهر رواني كه آب ‏آن خيلي آرام در حركت است بنشينيد و تصوير خورشيد يا ماه در اين جوي آب بيفتد و ‏مانند آينه‌اي باشد كه شما تصوير خود را در آن مي‌بينيد صدها عكس مي‌آيد و مي‌رود و ‏شما خيال مي‌كنيد ساعت‌ها با عكس خود روبرو بوده‌ايد در حالي كه آينه‌ها و ‏عكس‌هاي متعدد در هر لحظه آمدند و رفتند‎.‎
شد مبدل آب اين جو چند بار
‎ ‎عكس ماه و عكس اختر بر قرار
همين بزرگوار در جاي ديگر مي‌گويد‎:‎
اي برادر تو همان انديشه‌اي
‎ ‎ما بقي خود استخوان و ريشه‌اي
بنابراين اگر كسي روح و سلطه آن را بر بدن خود بشناسد، سَيَلان و حركات و تعويض ‏ذرات بدن را تحت كنترل روح بداند و قدري با حكمت و عرفان آشنا شود، اصلاً اين اشكال ‏كه چطور يك انسان مي‌تواند يك ميليون سال، دو ميليون سال يا بيشتر بماند برايش ‏مطرح نيست. اگر روح پيوندش با خالق جهان هستي به حدي بود كه قدرت خاصي ما ‏فوق قدرت افراد عادي پيدا كرد مي‌تواند همان طوري كه بدن خود را مي‌گرداند، خارج از ‏بدن خود را هم اداره كند. زيرا خارج از روح او حكم بدن او را دارد.‏
وجود مبارك حضرت امير‌(سلام اللّه عليه) در نهج البلاغه ضمن روايتي نوراني در خطبه ‏قاصعه مي‌فرمايد من در حضور پيامبر اكرم عليه آلاف التحية والثناء ايستاده بودم، ‏مشركين حجاز به پيامبر‌اكرم(صلي الله عليه و آله و سلم) گفتند اگر تو پيغمبر هستي ‏يك معجزه حسّي بياور تا تو را بپذيريم. فرمود چه كنم؟ گفتند: دستور بده نيمي از ‏درختي كه روبروي توست از نيمه ديگر جدا شود و به حضور تو بيايد. حضرت فرمود اگر ‏اين كار را انجام دادم ايمان مي‌آوريد؟ گفتند: بلي. حضرت علي(عليه السّلام) در ادامه ‏مي‌گويد: من ديدم اين درخت دو نيم شد، نيمي از آن در جاي خود ايستاد و نيم ديگر ‏حركت كرد و جلو آمد بطوري كه شاخه‌هايش روي دوش ما قرار گرفت. مشركين گفتند: ‏دستور بده نيمه ديگر آن هم از جاي خود حركت كند و نزد تو بيايد. پيامبر اكرم‌(صلي الله ‏عليه و آله و سلم) اين كار را هم انجام دادند. بعد گفتند: دستور بده اين دو نيمه درخت ‏به هم متصل شود و سرجاي اول برگردد با وجود اين، مشركين باز ايمان نياوردند. ‏كرامات همه محال عادي هستند، نه محال عقلي مجال عقلي كرامت بردار نيست مثل ‏‏5=2×2 اين شدني نيست، اعجاز بردار هم نيست. به هر حال حيات حضرت ولي ‏عصر(عجل‌اللّه تعالي فرجه الشريف) محال عادي است نه محال عقلي.‏
( آیةالله جوادی آملی )