اگر مفهوم انتظار به درستي فهميده شود، معلوم مي گردد كه در سايه ی انتظار موعود، حيات پويا و ظلم ستيزي و مبارزه با فساد، تحقّق خواهد يافت و دوست مهدي، علیه السلام، به كسب علم به عنوان ابزار مهمي براي رسيدن به كمال بشري، توجّه ويژه دارد.
به تعبير ديگر، بين انتظار موعود و حيات پويا و ظلم ستيزي و ريشه كني فساد از زمين، ملازمه هست و روايات فراواني كه فضيلت انتظار و مقام منتظران را بيان می کند، اين تصوير زيبا را ارائه كرده است كه در پرتو انتظار موعود است كه حركت هاي اصلاحي شكل مي گيرد و به بركت انتظار است كه حيات انساني، مفهوم و جايگاه الهي خود را پيدا مي كند و بشر را به سوي اهداف والاي انساني به پيش مي برد.
انتظار، اميد مي آورد و اميد به آينده ی روشن، سبب حركت و نشاط و پويايي مي گردد. اميد به تحقّق ارزشها سبب تقويت روحيه ی صالحان مي گردد و بسيج عمومي به سوي رفع ظلم و فساد را اعلام مي دارد. اميد به موعود جهاني و انقلاب ارزشي او ، هر گونه سستي و افسردگي و سكوت و سكون را از افراد برمی دارد و اقدام و عمل و تحرّك را به جاي آن مي نشاند، آنان را به كسب علم و معرفت كامل تر و دقيق تر ترغيب مي كند تا در سايه ی آن، نه تنها خود دچار انحراف نشوند، بلكه ديگران را نيز به راه صَلاح هدايت كنند و امكانات را در مسير رضايت خدا و برای زمينه سازي ظهور بسيج كنند.