آنچه مسلّم است در قرآن مجيد حداقل يك مورد از موارد حكم زندان ديده مى‏شود و با تعبير «امساك» ذكر شده است مى‏فرمايد: «و الَّلاتى يأتين الفاحشة من نسائكم فاستشهدوا عليهنَّ أربعة منكم فإن شهدوا فامسكوهنَّ فى البيوت حتَّى يتوفّاهنَّ الموت او يجعل الله لهنَّ سبيلًا(1) و كسانى از زنان شما كه مرتكب زنا شوند، چهار نفر از مسلمانان را به عنوان شاهد بر آنها بطلبيد، اگر گواهى دادند آن زنان را در خانه‏هاى خود نگاه داريد تا مرگشان فرا رسد يا اينكه خداوند راهى براى آنها قرار دهد».
معروف در ميان مفسّران اين است كه اين آيه ناظر به مجازات زنانى است كه مرتكب زنا مى‏شدند پيش از آن كه حدّ نازل شود و در اينجا حكمشان به صورت «زندان ابد» ذكر شده، هر چند اين حكم بعداً تبديل به حكم جلد (تازيانه) يا رجم (سنگسار كردن) گرديد.
جملة «امسكوهنَّ فى البيوت حتى يتوفّاهنَّ الموت آنها را در خانه‏ها نگهداريد تا مرگشان فرا رسد». گرچه سخنى از زندان در آن به ميان نيامده، ولى نگهداشتن در خانه‏ها، تا آخر عمر چيزى شبيه زندان ابد است. اين تنها موردى است كه در قرآن دربارة حكم زندان ديده مى‏شود.
پى‏نوشت‏
(1) نساء/ 15
پيام قرآن ج 10، حضرت آيت الله العظمى مكارم شيرازى و ساير همكاران