صلوات درود قلبی انسان به سید و سالار پیامبران(صلی الله علیه و آله و سلم) است و یک ارتباط معنوی و روحی با‌ آن جناب می‌باشد که به مثابه همة پیامبران الهی خواهد بود
چون که صد آید نود در پیش ما است
نام احمد نام جمله انبیاء است
و با فرستادن این درود بر آن پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) با همه اولیاء الهی ارتباط روحی و معنوی برقرار کرده‌ای چه که این عزیزان سرور و سید اولیاء الهی هستند صلوات جمله‌ای مختصر است که اصول عقاید در آن به گونه‌ای اجمالی و سر بسته مورد اشارت واقع شده است چون اللهم می‌گویی توحید را اشارت کرده‌ای و چون صلوات(صل) را قصد کنی در واقع اعتراف ضمنی به حیات بعد از مرگ طبیعی کرده‌ای و چون محمد صلی الله علیه و آله و سلم را مورد درود قرار می‌دهی به نبوت آن حضرت تسلیم گشته‌ایی و چون آل او و عترت و اهل بیت گرامیش را به زبان آورده و درود فرستادی به امامت و جانشینی آن اشارتی داشته ای ، اللهم صل علی محمد و آل محمد و اگر بر پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) دورد فرستی و آل او نفرستی صلوات تو ابتر و نارسا بوده است چنان چه اگر به رسالت او ایمان آورده و ایمان به امامت اینان نیاوری ایمانت ناقص خواهد بود. و چون نام آن حضرت را بشنوی و صلوات نفرستی بخیل‌ ترین انسانها خواهی بود(1) که درود فرستان بر آن سرور کائنات هزینه‌ای جز قلب پاک و محبت پاک نطلبد.
پی نوشت:
1.بحار الانوار/ج9/ص228وج49/ص232.