خداوند شیر دایه را بر حضرت موسی(علیه السلام) تحریم کرد یعنی موسی از خوردن آن امتناع کرد تا بدین وسیله موسی را به دامان مادر خود بر گرداند ،بدون آن که دستگاه فرعون متوجه شود که این مادر واقعی موسی(علیه السلام) است. و به این طریق مادر ایشان را از نگرانی نجات بخشید. ولی در مورد حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) چنین حادثه‌ای در کار نبوده است و گرفتن دایه یک امر طبیعی و عادی بوده است و هیچ گونه استبعادی در کار نیست. اولین زنی که آن حضرت را شیر داد ثویبه کنیز ابولهب بود (حدود چهار ماه) و بعد حلیمه سعدیه. اما مادر حضرت علی(علیه السلام) پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) را شیر نداده است. زیرا اگر مادر حضرت علی(علیه السلام) پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) را شیر داده باشد، حضرت امیر(علیه السلام) و حضرت پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) برادر رضاعی خواهند بود و اگر این درست باشد، حضرت امیر(علیه السلام) نمی‌توانست با دختر پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) یعنی حضرت زهرا علیها سلام، ازدواج کند!
ورود پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) به خانه حضرت ابوطالب(علیه السلام) بعد از رحلت جناب عبدالمطلب(جد بزرگوارشان) رخ داده که در سن هشت سالگی حضرت بوده است و بدیهی است که در این سن دیگر شیرخوار نبوده‌اند . مهربانی های جناب فاطمه بنت اسد مادر حضرت امام علی(علیه السلام) در این فصل اتفاق افتاده است.