دین اسلام با تأمین غرایز انسانی مخالف نیست و هرگز سرکوبی غرایز را پیشنهاد نمی کند. آنچه در اسلام مهم است تحت کنترل بودن غریزه است. لذا در اسلام ازدواج بسیار تشویق شده است و نسبت به زنا و ... با شدت زیادی برخورد می شود.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز یک بشر بود و الگو برای سایر افراد، لذا از امر مقدس ازدواج سرپیچی نکرد. البته ازدواج حضرت صرفا برای اطفاء غریزه نبود و این را از ازدواجهای حضرت می توان فهمید.
در سن 25 سالگی با خدیجه(سلام الله علیها) ازدواج کرد و تا خدیجه(سلام الله علیها) زنده بود همسر دیگری نگرفت، در صورتی که اگر دنبال اطفاء غریزه بود می بایست در جوانی که اوج آن است آن را پیگری کند. ازدواج های بعدی حضرت در سن بالا در اکثر موارد با زنان بیوه بود که هر یک حکمتی خاص خود را داشت. گاهی ازدواج در آن زمان باعث ارتباط دو قبیله یا حتی دو کشور می¬شد و پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) از این شیوه رایج برای گرایش یک قبیله و یا یک شهر به اسلام استفاده می کرد، جایی که یک ازدواج می¬تواند راه را برای نجات جمعیت فراوانی باز کند چرا از آن استفاده نشود.
مهم در زندگی پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) این است که ایشان بنده و مطیع فرمان خدا بود و حتی ازدواج وی روی هوس و برخلاف رضای خدا انجام نشده است. مثلا ازدواج با زینب بنت جحش که همسر مطلقه زید بن حارثه بود به این دلیل انجام شد که مردم ازدواج با همسر پسرخوانده را حرام می¬دانستند و این سنت غلط فقط با گفتن مسأله برطرف نمی شد. لذا خداوند دستور داد[1] پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) با همسر پسرخوانده خود ازدواج کند تا مردم در ازدواج با همسر پسرخوانده دچار مشکل نباشند.
ازدواج با عایشه نیز دلیل خاص خود را داشت. و اگر ازدواج با او صرف لذت طلبی بود با توجه به ناسازگاری عایشه که بعضی وقتها باعث ناراحتی حضرت می¬شد، بهتر بود حضرت با زنان زیباتر و مطیع¬تری ازدواج کند.
البته اینکه عایشه موقع ازدواج 9 ساله بوده را بعضی نپذیرفته اند بلکه گفته اند دختر کاملی بوده که با حضرت ازدواج کرده است.
پی نوشت:
[1] سوره الاحزاب، آیه37 .