آيت الله صافى گلپايگانى در اين زمينه مى‏فرمايد:
»بر حسب روايات و احاديث شريفه، وقتى حضرت صاحب الأمر )عج( ظاهر مى‏شود، نخست سيصد و سيزده نفر از خواص اصحاب آن حضرت در مكه معظمه در خدمت ايشان حاضر مى‏شوند و وقتى عده‏ى اصحاب و اجتماع كنندگان به ده هزار نفر رسيد، از مكه خارج مى‏شوند و قيام خود را آغاز مى‏كنند ( مثلا در كتاب الارشاد از »شيخ مفيد )ره(«، حديثى از »امام صادق )ع(« در مورد ظهور »حضرت قائم )عج(« نقل شده كه در ضمن آن آمده است: »و قد وافاه ثلاثمائة و بضعة عشر رجلا فيبايعونه و يقيم بمكه حتى يتم اصحابه عشرة آلاف نفس ثم يسير منها الى المدينه« به نقل از منتخب الأثر، ص 468؛ و در بسيارى احاديث ديگر به جاى ثلاث مائة و بضعة عشر )سيصد و چند نفر( دقيقا مشخص شده است كه آن افراد اوليه ثلاث مائة و ثلاثة عشر )سيصد و سيزده نفر( بوده‏اند) ر)ك: منتخب الأثر، صص 475 - 6))
غلبه‏ى آن حضرت و حكومت جهانى اسلام هم ممكن است به طور اعجاز و خرق عادت انجام يابد و هم ممكن است با فراهم شدن اسباب و علل ظاهرى باشد) ممكن است به هر دو نوع واقع شود؛ چنان كه پيشرفت و غلبه‏ى پيغمبر اكرم )ص( و قواى اسلام به هر دو نوع بود)
اما به طور اعجاز و خرق عادت، محتاج به توضيح نيست كه حصول چنين غلبه‏ى مطلق براى آن حضرت، به خواست خداوند امرى ممكن و معقول و با وعده‏هاى صريح و بشارت‏هاى حتمى است كه در قرآن مجيد و احاديث متواتر داده شده است كه بدون شبهه حاصل خواهد شد و خداوند به مصداق آيه‏ى: كم من فئة قليلة غلبت فئة كثيرة باذن الله ( بقره 249/2: چه بسيار گروه‏هاى اندكى كه به اذن خدا بر گروه‏هاى پر جمعيت غلبه كرده‏اند) ، آن حضرت و اصحابش را بر تمام ملل غالب خواهد ساخت)
اما از لحاظ اسباب علل ظاهرى، حصول چنين فتح و غلبه و تشكيل آن حكومت الهى ممكن و عملى خواهد بود؛ زيرا آن حضرت در موقعى ظهور خواهد كرد كه اوضاع و احوال اجتماعى و اخلاقى و سياسى، زمينه را براى پذيرش آن حضرت آماده كرده است))) شاهد اين حقيقت، همان ظهور رسول اكرم )ص( و پيشرفت سريع اسلام در قرن اول است كه يكى از علل ظاهرى آن، پيروزى‏هاى پياپى، فساد اوضاع اجتماعى و ادارى ايران و روم بود و اين كه مردم اين كشورها را براى قبول يك دعوت الهى و حكومت عدالت جويانه آماده كرده بود و اوضاع جهان براى قبول دعوت حضرت امام زمان )عج( - كه همان دعوت به اسلام و قرآن است - مطابق روايات، به مراتب از اوضاع عالم در زمان بعثت پيامبر اسلام )ص( آماده‏تر خواهد بود)« ( »آيت الله صافى گلپايگانى«، پاسخ به ده پرسش، صص 19 - 22، با تلخيص فراوان)
البته آنچه صحيح‏تر به نظر مى‏رسد، اين است كه اين غلبه در نتيجه‏ى هر دو خواهد بود؛ زيرا مطابق احاديث، اين غلبه جز در سايه‏ى نبردهاى سخت و كمرشكن حاصل نمى‏شود؛ يا در وصف صلابت و استوارى اصحاب امام )ع(، مطالب عظيمى گفته شده است) ( مثلا، ر)ك: منتخب الأثر، ص 486) همچنين بر ضرورت آماده شدن زمينه براى ظهور ايشان تأكيد شده است كه همه‏ى اين موارد، بر نقش علل ظاهرى در اين غلبه دلالت دارد) از طرف ديگر، باز در احاديث درباره‏ى امدادهاى الهى نسبت به ايشان مطالب متعددى آمده است و اساسا يكى از سنت‏هاى الهى، امداد غيبى رساندن به كسانى است كه در راه او گام برمى‏دارند: و لينصرن الله من ينصره) ( حج 40/22: و قطعا خداوند كسى را كه به يارى [دين) او برخيزد، يارى مى‏كند) كه اين‏ها بر تأثير عوامل غيبى در اين غلبه دلالت دارد ( براى بحثى كلى درباره‏ى نقش امدادهاى غيبى در امور مؤمنان، ر)ك: »مرتضى مطهرى«، امدادهاى غيبى در زندگى بشر)در پايان، توجه به يك نكته اهميت دارد و آن اين است كه در روايات متعددى، تعبير »قيام بالسيف« آمده است) چنان كه آيت الله صافى گلپايگانى نيز متذكر شده است: »مقصود از خروج با شمشير، مأموريت به جهاد و توسل به اسلحه براى اعلاى كلمه‏ى حق است [نه اين كه ضرورتا استفاده از شمشير، مراد باشد)) بنابراين قيام با شمشير، كنايه از قيام با اسلحه و پيكار و جهاد و همچنين تعيين نوع مأموريت آن حضرت است و اين كه آن حضرت، مأمور به مصالحه با كفار نيست) البته بديهى است كه آن حضرت و اصحابش از هر اسلحه‏اى كه در زمان ظهور ايشان متداول و استعمال آن مورد نياز باشد، براى جهاد با كافران و ستمكاران استفاده خواهند كرد)« ( پاسخ به ده پرسش، ص 24)