حجاب اساسا با آزادى زن مخالف نيست، بلكه زنان براى رسيدن به هدفى بالاتر، اين حدود را رعايت مى‏كنند و چنين كارى براى هر انسان عاقلى پذيرفتنى است كه براى رسيدن به يك هدف بالاتر، از برخى آسايش‏هاى خود چشم‏پوشى كند. اما در اين جا خوب است، به يك فايده‏ى ديگر حجاب كه در قرآن كريم تصريح شده و مستقيما متوجه خود زنان است نيز اشاره كنيم. براى حجاب چهار فايده ذكر شده كه عبارتند از: آرامش روانى، استحكام پيوند خانوادگى، استوارى اجتماع، و ارزش و احترام زن )براى تفصيل بحث، ر. ك: مرتضى مطهرى، مسأله‏ى حجاب، صص 83 - 95؛ و نيز صص 67 - 74. ؛ كه آخرين مورد در قرآن كريم به عنوان فلسفه‏ى حجاب ذكر شده است:
يا ايها النبى قل لازواجك و بناتك و نساء المؤمنين يدنين عليهن من جلابيبهن ذلك أدنى أن يعرفن فلا يؤذين. )احزاب 33 / 59:اى پيامبر به همسران و دخترانت و به زنان مؤمنين بگو كه روسرى‏هايشان را به خويش نزديك كنند )و گريبان خود را هم بپوشانند(. اين برايشان بهتر است كه ]به عفت[ شناخته شوند تا مورد اذيت واقع نشوند. براى شرح جمله‏ى اين آيه از منظر بحث كنونى، ر. ك: مرتضى مطهرى، مسأله‏ى حجاب، صص 172 - 180. .
پس حجاب براى اين است كه به عنوان افراد عفيف شناخته شوند و معلوم شود كه خود را در اختيار مردان قرار نمى‏دهند و در نتيجه، حشمت آنان مانع مزاحمت افراد سبك سر شود. در واقع از نظر اسلام، زن مسلمان حرمتى دارد كه به خاطر آن حرمت بايد احترامش حفظ شود، مورد تعرض قرار مى‏گيرد، يا نامحرمان با ديد حيوانى و شهوانى به او ننگرند. تجربه همه نشان داده است كه در جامعه، هر چه حجاب خانمى متين‏تر و بهتر باشد، كم‏تر مورد تعرض جوانان لاابالى قرار مى‏گيرد. در واقع، با اين حجاب، او شخصيت خود را به مخاطبان اعلام مى‏كند و اين، حريمى براى حفظ اوست. به تعبير استاد مطهرى:
»در مسأله‏ى پوشش، سخن در اين نيست كه آيا زن خوب است پوشيده در اجتماع ظاهر شود يا عريان؟ بلكه روح سخن در اين است كه: زن و تمتعات مرد از زن بايد رايگان باشد يا نه؟ آيا مرد بايد حق داشته باشد كه از هر زنى در هر محفلى حداكثر تمتعات را به استثناى زنا ببرد يا نه؟ در حالت اول، چنين وانمود شده كه مسأله‏ى اصلى آزادى يا اسارت زن است، در حالى كه حقيقت امر اين است كه آيا مرد بايد در بهره‏كشى جنسى از زن، جز از جهت زنا، آزادى مطلق داشته باشد يا نه؟« )مرتضى مطهرى، همان، ص 82. .