در مورد وضعيت آسمان هنگام رستاخيز بايد گفت ماه و خورشيد و ستارگان عظيمى كه بعضى از آنها ميليونها بار از خورشيد ما بزرگتر و پرفروغتر است به تيرگى وخاموشى مى گرايند ( 2 و 1 ) و نـظـم حـركـت آنـها بهم مى خورد و از جمله ماه و خورشيدبهم مى پيوندند (3) و آسمانى كه هـمـچون سقف محفوظ و محكمى بر اين جهان احاطه كرده است سست و متزلزل مى شود (4) و مى شكافد (5) و از هم مى درد و طومار آن درهم مى پيچد (6) و اجرام آسمانى به صورت فلز مذابى درمى آيد (7) و فضاى جهان پر ازدود و ابر مى شود (8) . وضع مذكور در آيات ذيل بيان شده است :1 - ( قيامت / 8 ) : وخسف القمر , و ماه بى نور گردد . 2 - ( تـكـويـر / 2 و 1 ) : - اذا الـشـمـس كورت و اذا النجوم انكدرت , در آن هنگام خورشيد درهم پيچيده و در آن هنگام ستارگان بى فروغ شوند . 3 - ( قيامت / 9 ) : و جمع الشمس و القمر , و خورشيد و ماه يكجا جمع شوند . 4 - ( الـحـاقـه / 16 ) : و انـشـقـت الـسـمـاء فهى يومئذ واهيه , و آسمان از هم مى شكافدو سست مى گردد و فرو مى ريزد . 5 - ( انفطار / 1 ) : اذا السماء انفطرت , آن زمان كه آسمان ( كرات آسمانى ) ازهم شكافته شود . 6 - ( الانـبـيـاء / 103 ) : يوم نطوى السماء كطى السجل للكتب , در آن روز كه آسمان همچون فلز گداخته مى شود . 7 - ( معارج / 8 ) : يوم تكون السماء كالمهل , همان روز كه آسمان همچون فلزگداخته مى شود . 8 - ( دخـان / 10 ) : فـارتـقب يوم تاتى السماء بدخان مبين , پس منتظر روزى باش كه آسمان دود آشكارى پديد آورد .
منبع: آموزش عقايد، آیت الله محمد تقى مصباح يزدى