گناه داراى آثار سوء و بد فردى و اجتماعى است، آثار فردى از قبيل: تيره شدن و قساوت قلب و محروم شدن از معارف و اسرار الاهى، قرار گرفتن قلب به عنوان جايگاه و منزل شيطان، حجاب شدن گناه از معرفت نفس و پروردگارش، از دست دادن درك لذت مناجات و قبولى عبادات و انكار قيامت و ثواب و پاداش آخرت مى‏باشد. آثار اجتماعى گناه، انحطاط و به عقب برگشتن جامعه است، حتى اگر جامعه‏اى به ظاهر پيشرفته دچار انحرافات اخلاقى شوند، جهت ارزش‏هاى انسانى و اخلاقى رو به انحطاط و زوال هستند.
گناه و معصیت، مانند لجن زار متعفنی است که انسان، هر چه بیشتر در آن فرو می رود، خود را به نابودی نزدیک می کند، گناه چشم و نگاه های آلوده به مناظر و تصاویر شهوت انگیز می تواند منشأ گناهان و مفاسد بزرگ تر و زیان بارتر دیگری شود که حتی اگر قصد ازدواج هم در بین نباشد، باید خیلی سریع جلوی آن را گرفت. الان که ازدواج انگیزه دوری از این گناه شده است باید سعی کنید این انگیزه را هر چه بیشتر قوی کرده و با توبه واقعی روح و جسم خود را پاک نمایید. باید توجه داشت که توبه و تصمیم جدی انسان به ترک گناه حرکت به سوی نجات و خود یک پیروزی بزرگ است که درهای رحمت الاهی را به روی انسان می گشاید. و باعث از بین رفتن آثار گناه می شود کسی که به این مرحله (توبه) رسیده به پیروزی بزرگی دست یافته است، و باید سعی کند انگیزۀ خود را برای مبارزه با گناه، قوی تر نماید، و برای همیشه این حالت را در خود حفظ کند. همین که قصد دارید برای ازدواج تصاویر بدی را که در گذشته دیده اید فراموش کنید نشانۀ وجدان بیدار شما و لطف خداوند به شما است. و می تواند زمینه تصمیم شما به توبه و بازگشت واقعی باشد که یکی از مراحل توبه است که بسیار با ارزش است؛ زیرا راه از بین بردن آثار نگاه به تصاویر و مناظر آلوده و شهوت انگیز توبه واقعی در پیشگاه خداوند ندامت و پشیمانی از کارهای خلاف گذشته و ترک آنها و عزم راسخ برعدم تکرار آنها و جبران آنها به واسطه انجام کارهای نیک است.
آری چنانکه قرآن مجید می فرماید: "حسنات (نیکی ها)، سيئات (گناهان و آثار آنها را) از بين مى‏برند".[1] بعد از توبه واقعی می توان با عبادت خالصانه پروردگار و تلاوت و انس با قرآن و دعاها و با انفاق و احسان به بندگان نیازمند مخصوصاً پدر و مادر و نزدیکان می توان آثار و عواقب گناهان را از بین برد.
نکتۀ بسیار مهم در این راه، استعانت از لطف و عنایتی است که خداوند نسبت به توبه کنندگان دارد؛ زیرا توبه واقعی همه مبغوضیت های گناه و عقوبات اخروی و آثار منفی آن را در پیشگاه خداوند از بین می برد، همان طوری که خداوند فرموده است: «اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».[2]
پی نوشتها:
[1] هود، 114، " إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ".
[2]. زمر،53، "قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ".
http://farsi.islamquest.net