حضرت مهدي(عج) امام دوازدهم ما شيعيان از نسل امام حسين(ع)، فرزند امام حسن عسگري(ع) و مادرش «نرگس خاتون» است که به زبان عربي «نرجس» خوانده مي شود. بنا بر قول مشهور مادر حضرت از نسل حواريون و ياران خاص حضرت عيسي(ع) است. به دليل فشار شديد حکومت در آن زمان، تولد امام مخفيانه و با معجزه همراه بود و عده ي بسيار کمي از آن مطلع شدند. پدر بزرگوارش او را مخفي نگاه مي داشت تا دشمنان به او دست رسي نداشته باشند. آن امام بعد از شهادت پدر بزرگوارش، از ديده ها غايب گشت و در جامعه ظاهر نگرديد. او از آن زمان تا به حال در ميان مردم زندگي مي کند، اما کسي ايشان را نمي شناسد و تا هنگامي که فرمان قيام از سوي خداوند به ايشان برسد، ناشناس زندگي خواهد کرد.
آن حضرت(عج) مانند امامان ديگر(ع)، بسيار مهربان و مردم دوست است. به فکر شيعيان و جامعه بوده، براي سعادت مردم و خوش بختي همه ي انسان ها دعا مي کند. براي گناهکاران از خداوند بخشش مي طلبد. تمام وقت خود را در خدمت مردم و دوست دارانش مي گذراند. گرچه در غيبت است اما چنين نيست که در جامعه فعاليتي نداشته باشد و نسبت به حال مؤمنين بي اعتنا باشد بلکه به فرياد مردم مي رسد و به آنان ياري مي رساند. بنابراين ما نيز نبايد لحظه اي از ياد آن حضرت غافل شويم.
منبع:نشريه قدر ،شماره 21.