از نظر اسلام، صیغه­ای با عنوان محرمیت خواهر و برادری وجود ندارد. تنها عقد و صیغه­ای که در اسلام برای ایجاد محرمیت وجود دارد، عقد ازدواج است که به دو صورت دایم و موقت است. صحت این عقد شرایطی دارد که اذن پدر یا ولی دختر از جمله ی آنها است.[1]
چنانچه شما قصد ازدواج دارید برای آشنایی و ارتباط سالم با همسر آینده ی خود، می توانید با اجازه ی پدر او عقد ازدواج موقت را بخوانید و در ضمن این عقد، شروطی را معین کنید؛ مثل این که شرط کنید که این صیغه فقط برای ایجاد محرمیت و آشنایی بیشتر باشد، نه ارتباط زناشویی، پس از سپری شدن مدت آن، در صورت تمایل برای ازدواج دایمی اقدام نمایید.
پی نوشت:
[1] نک: توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 449، مسئله ی 2276.

http://farsi.islamquest.net

خواندن قرآن برای جنب یا زن حائض حرام نیست، بلکه خواندن بيشتر از هفت آيه از سوره‏هايى كه سجده واجب ندارد، بر جنب مكروه است.[1] همچنین خواندن قرآن براى زن حائض مكروه است.[2]
زن حائض اگر از دبر با شوهر خود نزدیکی کند جنب می شود، اما می تواند غسل جنابت را انجام دهد، تا از حالت جنابت خارج شود، ولی چون هنوز حائض است خواندن قرآن براى او مكروه است، اما می تواند با تیمم یا بدون تیمم همچنین با وضو یا بدون وضو قرآن بخواند؛ زیرا خواندن قرآن (حتی در چنین حالتی) نیاز به وضو یا تیمم ندارد.
البته باید توجه داشت که تیمم در جایی مشروعیت دارد و موجب طهارت می شود که امکان وضو (تیمم بدل از وضو) یا غسل (تیمم بدل از غسل) نباشد و با امکان غسل یا وضو تیمم اثری ندارد.
پی نوشتها:
[1] . توضيح المسائل (المحشى للإمام الخمينی)، ج ‏1، ص 214، م 356.
[2] توضيح المسائل (المحشى للإمام الخمينی)، ج ‏1، ص 270، م 477.

از آنجا که دین اسلام، آئین زندگی است، برای همۀ جنبه های زندگی انسان برنامه هایی ارائه کرده است از جمله در مورد آمیزش و مسائل زناشویی آدابی بیان نموده است که رعایت این آداب، در بهداشت فردی و اجتماعی، روحی و جسمی زن و شوهر، بچه دار شدن و سالم بودن آن، ازدیاد محبت و غیره تأثیر دارد.
با توجه به روایات، برخی از این آداب آمیزش عبارتند از:
1. شروع آمیزش با ذکر و یاد خدای متعال: در روایات قبل از آمیزش دعا و اذکاری ذکر شده است که مهم ترین آن یاد خداست؛ چنانچه حضرت علی (ع) می فرمایند:« هرگاه کسی قصد هم بستری دارد، بگويد: بسم الله و بالله اللهم جنبنی الشيطان ما رزقتنی ؛ به نام خدا و براي خدا ،خدايا دور ساز شيطان را از آنچه به من روزی می دهی» .[1]
2. زمان آمیزش: برای آمیزش زمانی در نظر گرفته شده است که عدم رعایت آن می تواند تأثیرات بدی را به دنبال داشته باشد؛ چنانچه امام صادق (ع) می فرماید: « در اول ماه و ميان ماه و آخر ماه جماع مكن كه باعث سقط فرزند (جنین) می شود و اگر فرزندى متولد شود ممکن است ديوانه باشد يا صرع داشته باشد... ».[2]
3. آمیزش در ایام حیض و نفاس و در حال روزه داری نباشد. پیامبر اکرم (ص) فرمودند:« هر كس در حال حيض با همسر خود همبستر شود و فرزندی که متولد می شود مبتلا به خوره يا پيسى باشد، پس ملامت نكند مگر خود را ».[3]
همه مراجع تقلید و از جمله حضرت آیة الله العظمی سیستانی جماع کردن در چنین ایامی را حرام می دانند.[4]
4. در هنگام آمیزش رو به قبله و پشت به قبله نباشند. امام صادق (ع) می فرمایند: «... (مرد) رو به قبله و پشت به قبله جماع نكند... ».[5]
5. مکان آمیزش باید به دور از حضور دیگران حتی کودکان و نوزادانی که بیدار هستند، باشد. پیامبر اسلام (ص) می فرمایند:« اگر در اتاقی که کودکی در آن بیدار است با همسر خود همبستر شوید (آمیزش کنید) موجب می شود که کودک روی رستگاری را به خود نبیند».[6]
6. در برخی روایات از آمیزش در جاهایی مانند کشتی و زیر آسمان نهی شده است.[7]
بنابراین، گرچه در روایات نیامده است که آمیزش حتماً در بستر باشد اما اسلام این عمل را در هر جا و هر محلی اجازه نداده است و باید جای مخصوص و مناسبی برای این کار در نظر گرفته شود.
گفتنی است که عدم رعایت موارد فوق به جز بند 3 موجب حرمت نیست و فقط کراهت دارد.
پی نوشتها:
[1] . حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج20، ص136، مکتبة الاسلامیه، تهران.
[2] . مجلسی، محمد باقر، حلیة المتقین، باب چهارم در بیان فضیلت تزویج و آداب آن، فصل چهارم.
[3] . حلیة المتقین، فصل چهارم از باب چهارم.
[4] . رساله توضیح المسائل معظم له، مسأله 448و504.و 1565.
[5] . حلیة المتقین، فصل چهارم از باب چهارم؛ وسائل الشیعه، ج20، ص120.
[6] . وسائل الشیعه، ج20، ص132.
[7] . وسائل الشیعه، ج20،ص137.
http://farsi.islamquest.net

آنچه از مجموع روایات و فتاوای فقهای عظام، در آداب و احکام آمیزش زن و مرد به دست می آید، این است که زن و شوهر می توانند هر گونه لذتی را از یکدیگر برده، و هنگام آمیزش نیاز به پوشش و روانداز نیست؛[1] البته آمیزش در حالت عریان کراهت دارد.[2]
در این جا به برخی از روایات وارده در باب آمیزش اشاره می شود:
1. از امام موسى کاظم (ع) سؤال شد اگر در حالت جماع، جامه از روى مرد و زن دور شود، (حکمش) چيست؟ آن حضرت فرمود: باكى نيست (یعنی اشکالی ندارد).[3]
2. در روایت دیگری از امام صادق (ع) وارد شده است که، شخصی از حضرت در باره عریان بودن و بدون پوشش بودن هنگام جماع سؤال می کند؛ حضرت در پاسخ از این کار نهی می کنندِ. عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْعِيصِ أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع)قَالَ لَهُ: أُجَامِعُ وَ أَنَا عُرْيَانٌ؟ فَقَالَ: لا، وَ لا مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ وَ لا مُسْتَدْبِرَهَا.[4]
فقها از مجموع روایات منع و جواز، بین روایات جمع عرفی کرده و به عدم وجوب پوشش و کراهت عریان بودن حکم کرده اند؛ یعنی مراد روایاتی که می گویند به صورت عریان آمیزش نکن، حرمت این کار نیست.
پی نوشتها:
[1] . امام خمینی، تحریر الوسیلة، کتاب النکاح، م 15، پیام تهران، 1365؛ یزدی، سید محمد کاظم، عروة الوثقی، کتاب النکاح، م 29، اسماعیلیان، قم؛ سایت حضرت آیة الله سیستانی، بخش سؤال و جواب، کلمه آمیزش؛ و رساله توضیح المسائل سیستانی، م 53؛ عروة الوثقی، مسائل ستر و ساتر؛ نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، ج 29، ص73، مکتبة الاسلامیة، تهران، چاپ سوم، 1367.
[2] . وسائل الشیعة، ج 20، ص 119و 120؛ حلی، یحیی بن سعید، الجامع للشرائع، ص 453، مؤسسة سید الشهداء العلمیة، 1405 ق.
[3] . مجلسی، محمدباقر، حلیة المتقین، باب چهارم در فضیلت تزویج و آداب، فصل چهارم در بیان آداب زفاف و مجامعت،
[4] . وسائل الشیعة، ج 20، ص120.
http://farsi.islamquest.net

پاسخ :
اگر رفتن به راهپیمایی ها وظیفه شرعی باشد مثلاً از جانب ولی امر مسلمین ضرورت آن اعلام گردد شرکت کردن در آن نیازی به اجازه شوهر ندارد ولی در مراسم غیر ضروری مانند نماز جمعه ، مراسم روضه و ... اذن شوهر لازم است . ولی این که چگونه باید با شوهر خود رفتار کنید تا او به راه بیاید باید توجه داشته باشید که هدایت کردن و متحول ساختن افراد کاری بس دشوار و سخت است و نیازمند انفاس قدسی مهارت و علم کافی است. برای نمونه شما باید درباره نماز مطالعه و اندیشه کافی داشته باشید تا بتوانید فردی را به خواندن نماز راغب نمایید گذشته از آن روش ها نیز بسیار موثر هستند. با رفتار تند نمی توان کسی را هدایت نمود، بنابراین شما با به کار بستن تدابیر زیر به یاری خداوند خواهید توانست بر روی افرادی که نماز نمی خوانند و یا نسبت یه تعالیم دین بی اعتنا هستند تأثیر بگذارید :
1- تقویت بنیه علمی و دینی خود به وسیله مطالعه کتب مفید .
2- پرهیز از رفتارهای تند و سعی در هدایت اطرافیان با نرمی و ملایمت و منطق .
3- سعی در ارائه الگوهای علمی برای آنها .
4- تلاش در جهت ایجاد رابطه با خانواده ها و افراد متدین و برقراری روابط خانوادگی با آنها .
5- سعی در کـم کـردن و یـا قطـع روابط با افـراد لاابالی و بی اعتنا به دین .

جواب: در صورتى كه شوهرش حقّ شرعى خود را در مورد حضانت مطالبه كند و حاضر به طلاق باشد، نمى توان اجباراً صيغه طلاق را جارى كرد; ولى مى توان مرد را وادار كرد كه به مقدار متعارف به زن، حقّ ديدن بچه ها را بدهد و مرد بايد از اين امر ا اع نكند و مسأله حضانت غير از مسأله حقّ ديدار است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: چنانچه شرعاً )از طريق مصالحه، يا شرط ضمن العقد( موظّف شده باشد، دادگاه مى تواند زوجه را به نگهدارى اطفال اجبار كند.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: بعد از واگذارى حقّ حضانت، حقّ بازگشت ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: ولايت و نفقه بر عهده زانى و حضانت طبق موازين فقهى با زانى و زانيه است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب الف: هرگاه دختر به سنّ بلوغ رسيده، نه پدر مى تواند او را اجبار كند و نه مادر; بلكه نزد هر كدام ميل داشته باشد، مى تواند زندگى كند.
جواب ب : در صورتى كه به ميل خود نفقه او را داده ايد، نمى توانيد از پدر او چيزى بگيريد; ولى اگر پدر نفقه او را نمى داده و شما به اين قصد نفقه او را داده ايد كه از او بگيريد، حق داريد كه نفقه را مطالبه كنيد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: در صورتى كه مصالح فرزندان واقعاً به خطر بيفتد و گرفتار ضرر عاطفى شديدى شوند، مى توان حضانت را به مادر سپرد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: حرام نيست.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: درست است; قسمت اخير مسأله زياد است، و در چاپهاى اخير حذف شده است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: در هر حال اشكال ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: در فرض مسأله، با توجّه به اين كه گوشت و استخوان آن كودك تا حدّى به وسيله شير آن زن روييده است، فرزند رضاعى او محسوب مى شود.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: جايز نيست; مگر به مقدارى كه براى تحقيق در ازدواج ضرورت دارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: اگر منظور از برهنه اين است كه موهاى سر خود را نپوشانده باشند در فرض مسأله بالا كه فسادى بر آن مترتّب نمى شود، اشكالى ندارد; امّا اگر منظور، برهنه مادرزاد و يا نيمه عريان است، جايز نيست.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: چنانچه مستلزم نگاه و لمس نباشد، يا اين كه به وسيله همسر انجام شود، اشكالى ندارد; در غير اين صورت تنها در موارد ضرورت مى توان انجام داد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: اگر در انظار عمومى نباشد اشكالى ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: صحبتهاى معمولى و ايفاى اين نقشها، اگر مفسده خاصّى بر آن مترتّب نشود و حجاب اسلامى رعايت شود، اشكالى ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1