در صورتي که صيغه نذر منعقد شده باشد و شرط نذر برآورده شود، مکلف موظف است متعلق نذر را وفا کند و به اصطلاح، وفا به متعلق نذر بر ملکف واجب مي شود.چنانچه مکلف توانايي انجام آن را ندارد تا مدتي صبر کند که توانايي آن فراهم شود در اين صورت وجوب وفا متعلق نذر بر مکلف فعليت پيدا مي کند. به طور مثال اگر کسي بگويد «براي خدا به عهده من است اگر فرزندم از بيماري بهبود يافت جهيزيه عروسي را تهيه کنم.» در اين صورت اگر فرزند شفا يافت تهيه جهيزيه عروسي به عهده نذر کننده مي افتد. در گفتن نذر شرط نيست که به زبان عربي باشد.

جواب الف: هرگاه عمداً با قسم خود مخالفت كند، بايد كفّاره بدهد; يعنى ده فقير را سير كند، يا بر آنها لباس بپوشاند، و اگر توانايى بر اينها نداشته باشد، بايد سه روز روزه بگيرد.
جواب ب: اگر با زبان سوگند بخورد، كارى را انجام ندهد عمل به آن واجب است; مشروط بر اين كه كارى باشد كه شرعاً واجب يا مستحب نباشد.
جواب ج: در صورتى كه قسم با شرايطش انجام شود، ساقط كردنش ممكن نيست.

منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: چنانچه به نام خدا قسم ياد كرده، عمل به اين قسم واجب است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: عمل كردن به اين قسم لازم نيست و شكستن آن كفّاره ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: اگر نذر شما مقيّد به شكل خاصّى نبوده، يا تنها نذر اطعام بوده، تغيير مزبور اشكالى ندارد; ولى اگر مقيّد به خانه و مسجد و سفره دسته جمعى و مانند آن بوده بايد به همان طور عمل كنيد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: مى توانند نذورات مذكور را صرف كارهاى فرهنگ اسلامى در همان مسجد كنند و اگر در آن مسجد ممكن نيست صرف عمران و آبادى مساجد ديگر، يا كارهاى فرهنگى آنها كنند.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: متعلّق به مراسم عزادارى سيد الشّهدا و هزينه هاى مختلف آن است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: نذر فرزند نيازى به اجازه پدر و مادر ندارد; مگر اين كه كار او مايه آزار پدر باشد، كه در اين صورت نذر او صحيح نيست.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: نذر فرزند نيازى به اجازه پدر و مادر ندارد; مگر اين كه كار او مايه آزار پدر باشد، كه در اين صورت نذر او صحيح نيست.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: با نذر نمى توان حلال را بر خود حرام كرد; ولى اگر نذر كرده كه مازاد بر شأن را در راه خدا انفاق كند بايد به نذر خود عمل نمايد; ولى اگر عمل نكرده گناه كرده و احتياط آن است كه در هر سال يك بار كفّاره شكستن نذر بدهد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: اگر نذر او مطلق بوده، بايد صد لعن و صد سلام را بخواند; ولى دعاى علقمه شرط نيست; ولى اگر نذرش اعم بوده )اعمّ از صد لعن و صد سلام، يا يك لعن و يك سلام( در اين صورت، هر دو رقم كافى است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: معمولاً هر كس نذر جداگانه اى مى كند و بايد روضه جداگانه اى براى او خوانده شود و اگر منبرى نتواند بايد به ديگرى واگذار كند; مگر اين كه مردم با علم و آگاهى از اين مسأله نذر كنند كه بطور مشترك براى آنها روضه خوانده شود، در چنين صورتى مى تواند نيّت دو يا چند نفر را داشته باشد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: آن مقدارى را كه مى تواند در ميان عزاداران پخش كند، بقيّه را اگر ممكن است سفارش كند در جاهاى ديگر در مجالس عزادارى شير بدهند. اگر آن هم ممكن نيست تبديل به غذاى ديگر كند، بنابر احتياط واجب.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: نذر بدون اجراى صيغه لفظى صحيح نيست، و چيزى بر او واجب نمى شود.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

امام، تبریزی، صافی، فاضل، نوری و وحید: در مسافرت، نذر روزه جایز نیست.
بهجت، خامنه ای و سیستانی: آری، در مسافرت نذر روزه جایز و صحیح است.
مکارم: در مسافرت نذر روزه اشکال دارد و اگر نذر کرد، احتیاط واجب آن است که به نذر خود عمل کند.

امام و خامنه ای: خیر، نذر زن در اموال خودش، بدون اذن شوهر صحیح نیست.
نوری: آری، نذر زن از مال خودش، بدون اذن شوهر صحیح است.
سیستانی، صافی و حید: اگر نذر زن مزاحم حقوق شوهر باشد، بدون اذن او (در هر حال) صحیح نیست و بنابر احتیاط واجب در اموال خودش نیز- غیر از حج، زکات، صله رحم و احسان به پدر و مادر- با اذن شوهر نذر کند.
فاضل: اگر نذر زن مزاحم حقوق شوهر باشد، بدون اذن او [در هر حال] صحیح نیست و اگر مزاحم نباشد، احتیاط واجب آن است که با اذن او باشد؛ به خصوص در نذر اموال (هر چند متعلق به خودش باشد).
تبریزی و مکارم: اگر نذر زن مزاحم حقوق شوهر باشد، بدون اذن او [در هر حال] صحیح نیست و اگر مزاحم نباشد، احتیاط مستحب آن است که با اجازه ی او باشد [ حتی در اموال خودش]
بهجت: نذر زن بدون اذن شوهر [ حتی در اموال خودش]، بنابر احتیاط واجب صحیح نیست.

امام و خامنه ای: خیر، اجازه پدر لازم نیست و او نمی تواند فرزند را از نذر منع کند.
تبریزی، صافی، فاضل، نوری و حید: خیر، اجازه پدر لازم نیست؛ ولی اگر پدر از کاری منع کند که فرزند نذر آن ار کرده، نذر او صحیح نیست.
سیستانی: خیر، اجازه پدر لازم نیست؛ ولی اگر پدر از کاری منع کند که فرزند آن را نذر کرده- چنان چه نهی او از روی شفقت و دوستی باشد و مخالفت فرزند باعث آزار او گردد- نذر او صحیح نیست.
مکارم: خیر، اجازه ی پدر لازم نیست؛ مگر آن که کار او باعث آزار پدر باشد. در این صورت نذر صحیح نیست.
بهجت: بنابر احیتاط واجب، اجازه پدر لازم است و اگر بدون اجازه او نذر کند، بنابر احتیاط باید به نذرش عمل کند.

همه ی مراجع (به جز تبریزی، خامنه ای، سیستانی و وحید): کفاره ی آن آزاد کردن یک بنده، یا اطعام شصت فقیر و یا گرفتن دو ماه روز پی در پی به طور تخییر است.
تبریزی، خامنه ای، سیستانی و وحید: کفاره ی آن آزاد کردن یک بنده یا اطعام ده فقیر یا پوشاندن آنان است و اگر اینها را نتوانست، باید سه روز پی در پی روزه بگیرد.

همه ی مراجع: اگر نذر طیق صیغه معتبر شرعی بوده، می تواند به مقدار حداقل اکتفا کند. به عنوان مثال اگر بین هزار تومان یا بیشتر تردید دارد؛ پرداخت همان هزار تومان کافی است [ و اگر بیشتر هم بدهد، کار پسندیده ای است]

همه ی مراجع: باید احتیاط کرده و به هر دو عمل کنید.