جواب: از تأثير كردن امر به معروف و نهى از منكر مأيوس نشويد و باز هم ادامه دهيد; مطمئن باشيد اگر در مواردى بى اثر باشد، در مواردى ديگر مؤثّر خواهد بود، و با اين بهانه ها نبايد اين فريضه بزرگ الهى فراموش شود.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: اشكالى ندارد; مگر اين كه مفسده اى بر آن مترتّب شود.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: افشاى اين اسرار جايز نيست، و لازم است كه اين افراد را امر به معروف و نهى از منكر نمود; امّا اقدامات عملى نياز به اجازه حاكم شرع دارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: امر به معروف و نهى از منكر در اين حد، مربوط به حكومت اسلامى است و در حدّ تبليغ و گفتن و نوشتن، وظيفه عموم مردم است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: دشوارى شرايط اقتصادى ربطى به وظيفه امر به معروف و نهى از منكر ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: همه شرايط شرعى بايد در آن جمع شود.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: با رعايت موازين اسلامى چنين كارى نه تنها جايز، بلكه لازم است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: همان مقدار كه اثر دارد، كافى است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: بايد كارى كرد كه امر به معروف و نهى از منكر با اين امور مخلوط نشود; ولى نظرهاى قهرى اشكال ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: در آن جايى كه جنبه زبانى داشته باشد احتياج به اجازه نيست و اگر اقدام عملى در آن باشد اجازه حاكم شرع يا مسئولان حكومت اسلامى لازم است.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: امر به معروف به هر صورت كه اثر كند واجب است; خواه فردى باشد يا نباشد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: در چنين موردى امر به معروف و نهى از منكر واجب است; ولى اقدامهاى عملى، مانند گرفتن ورقها، احتياج به اجازه حاكم شرع دارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: در صورتى كه اميد تأثير باشد واجب است; ولى با زبان خوش و مودّبانه باشد تا مفسده اى بر آن مترتّب نشود.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: وظيفه شما امر به معروف و نهى از منكر است و هرگاه مؤثّر نيفتاد بايد به مقامات مسئول خبر دهيد تا آنها را به وظايفشان آشنا كنند.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب الف: يكى از وظايف حكومت اسلامى امر به معروف و نهى از منكر است، امّا وظايف آن بسيار گسترده تر از آن مى باشد.
جواب ب : در حكومت اسلامى بخش مهمّى از اين اهداف انجام مى شود; ولى وظيفه مردم در اين باب ساقط نمى گردد.
جواب ج : بى شك اگر چنين نهادى وجود داشته باشد مؤثّرتر خواهد بود و هماهنگ با آيه شريفه »وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ اُمَّةٌ يَدْعُونَ اِلَى الْخَير...« زيرنويس سوره آل عمران، آيه .مى باشد، و به هر حال وظايف حكومت در اين زمينه مانع از جنبه عمومى امر به معروف و نهى از منكر نيست.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

بر آنان واجب است كه - ضمن دورى جستن از ابتلا به مفاسد - در صورت تمكّن و تحقق شرا يط امر به معروف و نهى از منكر مبادرت به انجام اين فريضه كنند.
اجوبه الاستفتائات مقام معظم رهبری

نگاه اول اگر بدون قصد باشد اشكال ندارد ولى نگاه عمدى به غير از صورت و كف دو دست جايز نيست هر چند به قصد امر به معروف باشد.
اجوبه الاستفتائات مقام معظم رهبری

منكرات از اين جهت كه منكر هستند، فرقى بين آنها نيست ولى در عين حال ممكن است بعضى از آنها در مقايسه با منكرات ديگر داراى حرمت شديدترى باشد، بهرحال نهى از منكر براى كسى كه شرائط آن را احراز كرده يك وظيفه شرعى است و ترك آن جايز نيست، و در اين حكم بين منكرات و محيطهاى دانشگاهى و غير دانشگاهى تفاوتى وجود ندارد.
اجوبه الاستفتائات مقام معظم رهبری

وظيفه اشخاصى كه از تخلفات قانونى مطلع مى‏شوند، نهى از منكر با رعايت شرائط و ضوابط شرعى آن است، و توسل به رشوه و راههاى غيرقانونى براى هر عملى هر چند به منظور جلوگيرى از فساد، جايز نيست، بله با فرض وقوع چنين عمل خلاف شرع و قانون در كشورى كه نظام اسلامى بر آن حاكم است، وظيفه مردم به مجرد عجز شخصى از امر به معروف و نهى از منكر ساقط نمى‏شود، بلكه واجب است به نهادهاى مربوط اطلاع داده و موضوع را پيگيرى نمايند.
اجوبه الاستفتائات مقام معظم رهبری

اگر شرائط امر به معروف و نهى از منكر وجود داشته باشد، بايد امر به معروف و نهى از منكر كنند، در غير اين صورت تكليفى در آن مورد ندارند، همچنين با وجود خوف از ضرر هم تكليف از آنان ساقط مى‏شود، اين حكم در مواردى است كه حكومت اسلامى حاكم نباشد، ولى با وجود حكومت اسلامى كه اهتمام به اجراى اين فريضه الهى دارد، بر كسى كه قادر بر امر به معروف و نهى از منكر نيست، واجب است نهادهاى مربوطه را كه از طرف حكومت براى اين كار اختصاص يافته‏اند، مطلع نمايد و تا كنده شدن ريشه‏هاى فاسد كه فساد آور هم هستند، موضوع را پيگيرى كند.
اجوبه الاستفتائات مقام معظم رهبری