جواب: احتياط اين است كه از ريش تراشى مطلقاً خوددارى شود; ولى اگر به صورتِ كم و ناموزون باشد و آن را بتراشند تا به صورتِ طبيعى درآيد، اشكالى ندارد و با مسخره كردن، احكام خداوند عوض نمى شود، بلكه پايدارى سبب مى شود كه به صورت يك فرهنگ مقبول گردد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: كوتاه كردن و حتّى تراشيدن سبيل مانعى ندارد و همچنين بلند بودن آن; به شرطى كه شبيه كارهاى صوفيان و بعضى فرقِ غُلات )على اللّهى ها( نباشد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: حدّ ريش آن است كه در عرف بگويند او داراى ريش است و تراشيدن دو طرف صورت، در صورتى كه چانه و اطراف آن محفوظ باشد )ريشهاى پرفسورى(، اشكالى ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: تراشيدن ريش خلاف احتياط است و مطمئن باشيد كه با گذاشتن ريش چيزى از شخصيّت شما كاسته نمى شود; بلكه قيافه شما را نورانى تر و روحانى تر مى كند و بر محبوبيّت شما در ميان افراد فهميده مى افزايد; درباره فلسفه اين مطلب، كتاب مرحوم آقاى حسين عبداللّهى خوروش به نام »تراش ريش از نظر بهداشت« را مطالعه فرماييد; ولى اگر ضرورتى پيدا شود مانعى ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: همان گونه كه گذشت استعمال موادّ مخدّر و ترياك حرام است; و
همچنين استعمال دخانيات ديگر نيز جايز نمى باشد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: بدون شك استعمال موادّ مخدّر يكى از گناهان كبيره است، كه ادلّه مختلف شرعيّه بر حرمت قطعى آن دلالت دارد. و بر همه مسلمانان واجب است كه از اين موادّ پليد پرهيز و اجتناب كنند و فرزندان و بستگان و آشنايان خود را از آنها شديداً بر حذر دارند و هر كس هر گونه كمكى به كشت، تهيّه، حمل و نقل و پخش اين مواد كند مشمول مجازات الهى خواهد بود و هرگونه درآمدى از آن حاصل شود حرام و نامشروع است. همه مسلمين بايد بدانند يكى از نقشه هاى خطرناك دشمنان براى نابود كردن ايمان و توان جوانان، توسعه همين موادّ مخدّر مى باشد; بنابراين بر حكومت هاى اسلامى و عموم مردم فرد به فرد واجب است كه با آن مبارزه كنند و ان شاء اللّه روزى بيايد كه موادّ مخدّر از سرزمين كشورهاى اسلامى ريشه كن گردد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب الف: در مورد اصلاح ذات البين، يا نجات دادن جان مسلمان، يا امور مهمّه ديگر، دروغ گفتن جايز و گاهى واجب مى شود.
جواب ب : در صورتى كه از طريق توريه امكان خلاصى از دروغ باشد، احتياط واجب آن است كه از اين راه استفاده كنند.

منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: هر سخنى را كه انسان بر خلاف واقع بگويد، دروغ است و از گناهان كبيره محسوب مى شود.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: بررسى مسائل اجتماعى و انتقادهاى سازنده و مثبت از مسئولين غيبت محسوب نمى شود.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: در صورتى كه براى شناخت آنها لازم باشد و قصد هتك و اهانت نداشته باشد، مانعى ندارد.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

جواب: در صورتى كه اين صفات در عرف جنبه مذمّت داشته باشد جايز نيست.
منبع: استفتائات حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته)، ج1

همه ی مراجع: صله رحم، منحصر به رفت و آمد با خویشاوندان نیست؛ بلکه این عمل با هدیه دادن، میهمانی کردن، پیغام فرستادن، تماس تلفنی، سلام کردن و ... نیز تحقق می یابد. پس همین اندازه که قطع رحم نشود، کافی است.

همه ی مراجع (به جز امام): خیر، نمی تواند به این بهانه، صله رحم را ترک کند، مگر آن که قطع رابطه (به طور موقت) باعث تأثیر و بیداری او گردد. در این صورت از باب نهی از منکر لازم است.
امام: خیر، بکوش با رفت و آمد او را ارشاد کند و از قطه رحم در هر حال اجتناب ورزد.

همه ی مراجع: ارحام کسانی اند که در مراتب ارث واقع می شوند؛ مانند: پدر، مادر، برادر، خواهر و فرزندان آنان و نیز عمو، عمه، خاله، دایی و فرزندان آنان.

« دروغ مصلحتی» به معنای رایج نزد مردم- که در واقع «دروغ منفعتی» است- حرام است. موارد جواز دروغ در اسلام مشخص است؛ از جمله ی آنها وجود مصلحت اهم (مثل حفظ جان مؤمن و یا رفع نزاع بین دو مسلمان) است.

همه ی مراجع: بیان صفات ظاهری و آشکاری شخصی که همه از آن آگاهی دارند- اگر قصد هتک و تحقیر و مسخره کردن او را نداشته باشد- اشکال ندارد.

همه ی مراجع: خیر، کسب رضایت او واجب نیست؛ ولی باید از این گناه توبه کند.