سفینة البحار در واقع یك دائره المعارف مختصر است كه در آن محدث قمی پس از مطالعه مكرر بحار الانوار علامه مجلسی كه گفته‌اند بیست و پنج بار بوده واژه­هایی را كه در این تتبع نیازمند توضیح دیده است، شرح نموده و شواهد حدیثی و ادبی درباره آن عرضه داشته است و به جاهایی كه راجع به این واژه‌ در بحار مطلبی بوده اشاره كرده و بعضی از مطالب مهم بحار را ذیل آن آورده است. بنابراین در این اثر توضیح واژه‌هایی را كه در بحار الانوار آمده، می‌توان دید.
این كتاب به ترتیب الفبایی تنظیم شده و برای یافتن واژه مورد نظر می‌توان حرف نخست واژه را در نظر داشت و جستجو كرد تا آن را در جای خود یافت و توضیح آن را دید. انتشارات آستان قدس رضوی چاپ خوبی از كتاب را به بازار عرضه كرده است.
منبع: پایگاه حوزه

در میان کتب حدیث ما نمی‌توانیم بطور قطع روایات یک کتاب را صحیح و بدون ایراد بدانیم. با این توضیح، کتب اربعه شیعه (کافی ـ تهذیب ـ استبصار ـ من لا یحضر الفقیه) از کتب روایی معتبر و قابل اعتماد شیعه هستند، هر چند نمی‌توان با یقین ادعا کرد که همه احادیث آنان درست باشد.

کتب اربعه در احادیث شیعه عبارتند از:
1-الکافی (اصول، فروع، روضه) نوشته کلینی محمد بن یعقوب متوفای 328 ه.ق .تعداد احادیث کافی 16199 ، می باشد.

2-من لا یحضره الفقیه نوشته مرحوم محمد بن بابویه معروف به شیخ صدوق (306 ـ 381 ه.ق) که حاوی 5963 حدیث می‌باشد.

3-تهذیب الاحکام که دارای 13590 حدیث می‌باشد و نویسنده آن محمد بن حسن طوسی معروف به شیخ طوسی (385 ـ 460 ه.ق) می‌باشد.

4-الاستبصار که باز نوشته مرحوم شیخ طوسی است و دارای 6531 حدیث می‌باشد.[1]
پی نوشت:
[1]جهت دستیابی به کتب فوق می‌توانید به سایت:www.al-shia.com/cgi-bin/ara-library/hadithمراجعه نمائید.
منبع: پایگاه حوزه

در این مورد سایت حدیث.نت گزینه مناسبی است.
آدرس : www.hadith.net

تقوا و پرهيزگاري از مباحث گستردة نهج البلاغه است، اميرالمؤمنين علي ـ عليه السّلام ـ در خطبه‌هاي متعدد، تقوا و فوايد و آثار آن را تبيين و روشن فرموده‌اند؛ چنان چه آثار تقوا را در خطبة 16، ارزش تقوا در خطبة 173، ويژگي‌هاي تقوا در خطبة114،تقواگرايي در خطبة 116،191، تقوا و پرهيزگاري در خطبه 183،114. تقوا شناسي و ره‌آورد تقوا در خطبة 132، 157، 161، 191، 193، 195، 198، 220، 230. شناخت تقوا در خطبة 114، 198، 183، و فلسفة تقوا و پرهيزگاري خطبة 183.[1]
بنابراين مناسب‌ترين كتاب در زمينة تقوا، شرح‌ها و ترجمه‌هاي نهج البلاغه است كه تعدادي از آنها عبارتند از:
1. ترجمه: تفسير نهج البلاغه،( ج2، ص 243، ج3، ص 254) نوشته علامه محمد تقي جعفري، ناشر: دفتر نشر فرهنگ اسلاي، چاپ 1376، نوبت هفتم.
2. پيام امام، شرح جديد و جامعي بر نهج البلاغه (ج1، ص15، ج2، ص 508،135) نوشتة آيت الله ناصر مكارم شيرازي، ناشر: مؤسسة انتشارات اميركبير، چاپ 1376، نوبت اول.
3. ترجمه شرح نهج البلاغه، ابن ميثم، ج2، ص356 ، 455، نوشتة ابن ميثم بحراني، مترجم: قربانعلي محمّدي مقدم، ناشر: بنياد پژوهش هاي اسلامي آستان قدس رضوي، چاپ 1375، نوبت اول.
4. ترجمه و شرح نهج البلاغه آملي، خطبه 15، ص287، نوشته عزالدين جعفر بن شمس الدين آملي، ناشر: امور فرهنگي و اجتماعي آستان قدس رضوي، چاپ1355.
5. تنبيه الغافلين و تذكرة العارفين، ص189، نوشته ملا فتح الله كاشاني، انتشارات پيام حق، چاپ 1378، نوبت اول.
6. شرح غررالحكم و دررالكلم، (خوانساري)، (ج1، ص206، 244، ج2، ص153، 333، ج4، ص147، 222 و ج5، ص207 نوشتة جمال الدين محمّد خوانساري، ناشر: انتشارات دانشگاه تهران، چاپ 1366، نوبت سوّم)
7. شرح نهج البلاغه، نواب لاهيجي، ص151، نوشته ميرزا محمّد باقر نواب لاهيجي، ناشر: اخوان كتابچي، چ تهران.
8. پرتوي از نهج البلاغه، ص225، 341، نوشته آيت الله سيّد محمود طالقاني، ناشر: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، چاپ 1374، نوبت دوم.
9. منهاج البراعة في شرح نهج البلاغه، ج11، ص260، نوشته آيت الله ميرزا حبيب الله هاشمي خويي، ناشر: مكتبة الاسلاميه، چاپ 1358، نوبت چهارم.
10. شرح صد و ده كلمه از كلمات اميرالمؤمنين ـ عليه السّلام ـ ، ص113، نوشته حجت هاشمي خراساني، ناشر: نشر حاذق، چاپ 1370، نوبت اول.
11. شگفتي‌هاي نهج البلاغه، ص66، نوشته جورج جرداق، مترجم: فخرالدين حجازي، ناشر؛ انتشارات بعثت، چ تهران.
12. اخلاق اسلامي در نهج البلاغه، نوشته اكبر خادم الذاكرين، ناشر: مطبوعاتي هدف، چ1371، نوبت اول.
13. فرهنگ آفتاب، تفصيل مفاهيم نهج البلاغه، نوشته عبدالمجيد معادي‌خواه، نشر تهران.
14. ده گفتار شهيد مطهري، انتشارات صدرا، تهران.
15. فرهنگ آفتاب، عبدالمجيد معاديخواه، فهرست موضوعي نهج البلاغه.
در ضمن كتابهاي ديگري هم در اين زمينه موجود است كه پرسشگر گرامي مي‌توانند به نرم‌افزار دانش نامة علوي مراجعه كنند.


[1] . دشتي، محمد، فرهنگ معارف، مؤسسة تحقيقاتي اميرالمؤمنين علي ـ عليه السّلام ـ، چاپ اول، 1376، ج1، ص20.