قرآن كريم كتاب هدايت همه انسانها در همه اعصار است؛ پهنه زمين و گستره زمان حوزه نورافشاني خورشيد هماره‌تابان قرآن كريم است. نور هدايت قرآن تا آن جا كه مرز بشريت است مي‌تابد: "وما هي إلاّ ذكري للبشر"(1)، "وما هو إلاّ ذكر للعالمين"(2) و اختصاصي به عصري خاص يا اقليمي مخصوص و يا نژادي ويژه ندارد.
خداي سبحان در تبيين قلمرو رسالت پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) مي‌فرمايد: "وما أرسلناك إلاّ كافة للنّاس"(3). بنابراين، رسالت آن حضرت "جهان‌شمول" و "ابدي"، و كتاب او "جهاني" و "جاودانه" و قوم او نيز همه افراد بشرند، نه گروهي از مردم حجاز. قلمرو انذار پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) نيز، گستره "عالمين" و همه افراد بشر معرفي شده است: "تبارك الذي نزّل الفرقان علي عبده ليكون للعالمين نذيراً"(4)، "نذيراً للبشر".(5)
كتابي كه براي هدايت همگان تنزل يافته و از نظر وسعت حوزه رهنمودْ جهان‌شمول است، بايد از دو ويژگي برخودار باشد:
1 ـ به زباني جهاني سخن بگويد تا همگان از معارف آن بهره‌مند باشند و هيچ كس بهانه نارسايي زبان و بيگانگي با فرهنگ آن را خار راه خود نبيند و از پيمودن صراط سعادت‌بخش آن باز نايستد.
2 ـ محتوايش براي همگان مفيد و سودمند بوده، احدي از آن بي‌نياز نباشد؛ همانند آبي كه عامل حيات همه زندگان است و هيچ موجود زنده‌اي در هيچ عصر و مصري از آن بي‌نياز نيست.

1 ـ سوره مدّثر، آيه 31.
2 ـ سوره قلم، آيه 52.
3 ـ سوره سبأ، آيه 28.
4 ـ سوره فرقان، آيه 1. مراد از "عالمين" در برخي استعمالهاي قرآنيِ آن، مردم يك عصر است و در برخي موارد، مانند اين آيه، مردم عصري خاص و اعصار پس از آن، و در برخي موارد، همانند آيه كريمه "الحمد‌لله ربّ العالمين" نه تنها اعصار گذشته و آينده است، بلكه عوالم غير انساني مانند عالم فرشتگان و جن و عالم جماد و نبات را نيز در بر مي‌گيرد؛ مگر آن‌كه شاهدي بر اختصاص به غير نبات و جماد اقامه شود.
5 ـ سوره مدّثر، آيه 36.

مأخذ: ( تفسیر تسنيم جلد 1، ص 31)