دو هدف اساسى بوده، يكى از اين دو هدف، برقرارى ارتباط صحيح ميان بنده و خالق خودش، ميان بنده و خداست، و به تعبير ديگر منع بشر از پرستش هر موجودى غير از خالق خودش، كه در كلمة طيّبة «لا الهَ الَّا اللهُ» خلاصه مى شود. هدف دومى كه براى بعثت پيامبران عظام از طرف خداوند متعال هست، برقرارى روابط حسنه و صالحه ميان افراد بشر، بعضى با بعضى ديگر، بر اساس عدالت و صلح و صفا و تعاون و احسان و عاطفه و خدمت به يكديگر است.
قرآن كريم اين دو مطلب را به عنوان دو هدف براى انبياء در كمال صراحت ذكر كرده است. راجع به هدف اول، دربارة خاتم الانبياء مى فرمايد: «يا ايُّها النَّبىُّ انّا ارسلناك شاهداً و مبشِّراً و نذيراً. و داعياً الى الله باذنه و سراجاً منيراً»(1) و دربارة هدف دوم مى فرمايد: «لقد ارسلنا رسلنا بالبيِّنات و انزلنا معهم الكتاب و الميزان ليقوم النّاس بالقسط»(2) ببينيد قرآن با چه صراحتى عنايت انبياء و بلكه مأموريت و رسالت انبياء براى برقرارى عدل در ميان بشر را بيان مى كند. در اين آيه مى فرمايد: ما فرستادگان خودمان را با دلايل روشن فرستاديم و همراه آنها كتاب و دستور و نوشته فرستاديم با ميزان، يعنى قوانين و مقررات عادلانه، براى چه؟ «ليقوم النّاس بالقسط» براى اينكه همة افراد بشر به عدالت رفتار كنند و اصل عدالت در ميان افراد بشر برقرار گردد. بنابراين مسألة برقرارى عدالت، آنهم با مقياس بشريت، هدف اصلى و عمومى همة انبياء بوده است يعنى انبياء كه آمدهاند، يك كار، يك وظيفه، يك مأموريت و يك رسالتى كه داشتهاند، به نصّ قرآن مجيد عدالت بوده است.
پى‏نوشت‏
(1) احزاب/ 54، 64
(2) حديد/ 25
مجموعه آثار شهيد مطهرى ج 18 سيرى در سيره ائمه اطهار (ع)، شهيد مطهرى