پاسخ :
بهترين و كارآمدترين شيوه تفسىري قرآن، كه شيوه تفسيري اهل‌بيت (عليهم‌السلام) نيز هست، روش خاصي است كه به "تفسير قرآن به قرآن" موسوم شده است. در اين روش، هر آيه از قرآن كريم با تدبّر در ساير آيات قرآني و بهره‌گيري از آنها باز و شكوفا مي‌شود. تبيين آيات فرعي به وسيله آيات اصلي و محوري و استناد و استدلال به آيات قويتر در تفسير، بر اين اساس است كه برخي از آيات قرآن كريم همه مواد لازم را براي پي‌ريزي يك بنيان مرصوص معرفتي در خود دارد و برخي از آيات آن تنها عهده‌دار بخشي از موادّ چنين بنايي است. آيات دسته دوم با استمداد از آيات گروه اول تبيين و تفسير مي‌شود.
براي فهم متنِ مقدّس ديني بهترين راه، تدبر تامّ در همان متنِ منزّه الهي است. قرآن كريم نيز از آن جهت كه نور است هيچ ابهام و تيرگي ندارد. قرآن وزين و عميق است، ولي وزانت علمي و عمق نظري آن با نوراني بودن آن منافي نيست؛ زيرا نور چنانكه گذشت، در برابر ظلمتِ ابهام است، نه در برابر نظري و ژرف بودن. نور بودن قرآن به معناي بديهي بودن آن نيست تا نيازي به تفسير نداشته باشد.

مأخذ: ( تفسیر تسنيم، ج ١، ص ٦٣)