خداوند سبحان، رسول گرمي(ص) را به شب زنده داري امر فرمود تا از اين طريق به مقام محمود بار يابد: «و من الّيل فَتهجَد بهِ نافلةً لكَ عَسي أن يَبعثك ربك مَقاماً محموداً» اسراء/79. از آن پس، آن حضرت بدان حدّ در اقامه اين عبادت به خود زحمت مي‏داد كه خداوند فرمود: «ما أنزلنا عليك القران لتشقي» طه/2؛ قرآن نيامده تا خود را به زحمت بيندازي.
دركيفيت نماز شب رسول اكرم(ص) آمده است (بحار16/276) كه وي آب وضو و مسواك خود را از قبل مهيا مي‏فرمود و مانند يك رزمنده سنگر نشينْ خواب ممتد و طولاني نداشت و همواره پاسدار حرم دل بود تا مبادا غفلت درآن را ه پيدا كند. آن حضرت پس از خوابي كوتاه بيدار مي‏شد، چهار ركعت نماز مي‏خواندو سپس قدري مي‏خوابيد و دوباره برمي‏خاست و به همين ترتيب عمل مي‏كرد. ايشان هر بار كه بيدار مي‏شدند به آسمانها نگاه كرده، اين آيات را تلاوت مي‏كردند: «اِنّ في خَلق السموات و الأرض و اخْتِلاف اللَيل و النَهار لَايات لأُولي الألباب الذين يَذكرون الله قياماً و قُعوداً و عَلي جُنوبهم و يَتفكرون في خلق السموات و الأرضَ ربّنا ما خلقت هذا باطِلاً سُبحانك فَقنا عذاب النار» آل عمران/190-191.
اين گونه آيات هم انسان را به تفكر در نظام آفرينش تشويق كرده، ضمن بيان برخي اوصاف فرزانگان، ديگران را هم به فرزانه شدن ترغيب مي‏كند و هم هدف داراي نظام خلقت را گوشزد مي‏كند و هم روش نيايش مسبّّحانه در پيشگاه خداوند را براي امن از عذاب دوزخ به سالكان مي‏آموزد.1
پی نوشت:
1. آيت الله جوادي آملي،تفسير موضوعي قرآن كريم ج 9 (سيره رسول اكرم در قرآن)
منبع: www.payambarazam.ir