طبق منابع موجود تنها يك نفر از پيامبران الهي در ايران دفن شده است. و مدتي هم در ايران زندگي كرده است و آن يك نفر حضرت دانيال نبي ـ عليه السلام ـ مي باشند. پس در اينجا لازم است كه توضيحي هر چند مختصر در مورد حضرت دانيال خدمتتان عرضه بداريم.
طبق گواهي تاريخ و روايات موجود، حضرت دانيال نبي ـ عليه السلام ـ از جمله پيامبران بني اسرائيل و صاحب كتاب بوده است.[1] البته در رابطه با كتاب ايشان نظرات مختلفي وجود دارد. حضرت از نسل داوود پيامبر ـ عليه السلام ـ بوده و در بچگي پدر و مادر خود را از دست دادند و زني پير و عابده پرورش و تربيت حضرت دانيال ـ عليه السلام ـ را عهده دار شدند. و حضرت از همان بچگي توجه بزرگان و پادشاهان را به خود جلب كرده و داراي هوش و استعداد فوق العاده بوده است.[2]
از امام باقر ـ عليه السلام ـ سوال شد كه آيا صحيح است كه حضرت دانيال علم تعبير خواب مي دانسته و آن را به مردم تعليم مي دادند. حضرت امام باقر ـ عليه السلام ـ فرمودند؛ بلي، خدا وحي نمود به سوي او و پيغمبر بود و از آنها بود كه خدا اين علم را به ايشان تعليم نموده است. و دانيال ـ عليه السلام ـ بسيار راست گفتار درست كردار و حكيم و دانا بود و عبادت خدا را به محبت اهل بيت ما مي كرد.[3]
خود حضرت دانيال از خدا مي خواست كه به دست امت پيامبر (يعني حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله ـ) دفن گردد و اين قضيه را پيامبر ـ صلي الله عليه و آله ـ روايت فرموده است. و بالاخره به دست امت پيامبر ـ صلي الله عليه و آله ـ در گودالي كه مي كندند جسدش سالم پيدا شد و دوباره دفن گرديد.[4]
حضرت دانيال ـ عليه السلام ـ به دستور بخت نصر پادشاه ايران كه محل حكومتش در شوش بود، به همراه اصحاب خود به اسارت آورده شدند. و در گودالي عميق حضرت را انداختند و شيري را به داخل گودال فرستادند،‌ شير در مقابل حضرت زانو زد و درمدتي كه در گودال بودند شير از گِل تغذيه مي كرد و حضرت از شير آن حيوان تغذيه مي كردند، تا اينكه شبي بخت نصر در خواب ديد كه ملائكه گروه گروه از آسمان به دور گودال مي آيند و به حضرت بشارت فرج و آزادي را مي دهند. بخت نصر با ديدن اين خواب (از كرده خود پشيمان شده و حضرت را آزاد كرده و امور مملكتي و حكم بين مردم را به حضرت تفويض كردند.[5] بعضي از علماء و مفسرين معتقدند كه آيه قُتِلَ اصحابُ الأُخدود در رابطه با اين قضيه يعني زنداني كردن حضرت در گودال و مرگ شكنجه گران گودال يعني بخت نصر نازل شده است و اشاره به اين قضيه دارد.[6]
البته بعضي از منابع اشاره دارد به اين كه حضرت هم عصر كوروش و داريوش از پادشاهان هخامنشي، بوده و به وسيله نبوكد نسار همراه با ساير يهوديان از جروسالم (اورشليم) به اسارت آورده شدند و چون به دربار نبوكدنسار رسيد: مورد عنايت قرار گرفت و نديم پادشاه گرديده و به تعبير خواب پرداخت و رياست كاهنان بابلي را به عهده گرفت.[7]
و حضرت بعد از مدتي ماندن در شوش وفات يافته و در همان شهر دفن گرديدند.[8]
البته ايشان پيامبري است که به طور حتم در ايران مدفون گرديده است، اما مقبره هاي ديگري نيز در ايران وجود دارد که منسوب به انبياء مي باشند مانند مقابر انبياء قزوين و مقبره قيدار نبي در شهر قيدار و...
معرفي منبع جهت مطالعه بيشتر:
ـ تاريخ پيامبران، علامه مجلسي.
--------------------------------------------
[1] . حبيب لوي، تاريخ يهود ايران، ج1، ص155.
[2] . احمد بن داود دينوري، الاخبار الطوال، ص23.
[3] . مجلسي، تاريخ پيامبران، ص1211.
[4] . اسماعيل بن كثير، قصص الانبيا، ص533.
[5]. تاريخ پيامبران، همان، ص1213.
[6].تفسير مجمع البيان، در تفسير سوره بروج، آيه 4، تاريخ پيامبران علامه مجلسي، ص1215.
[7]. فلسفه تاريخ در كتاب مقدس، ترجمه دكتر معصومه نور محمدي، ص9.
[8] . طريحي، مجمع البحرين، ج5، ص373.
( اندیشه قم )