يادگيري علوم و فنون و هنرهاي مختلف , در واقع نوعي جواب گويي به حس علم دوستي و جهل گريزي است كه خداوند در وجود هر انساني به وديعه نهاده است . تمام اين كارها خوب است , البته به دو شرط:
1 يادگيري علم هدف اصلي نباشد, بلكه اين يادگيري ها وسيله اي باشد براي درك بهتر هستي و معرفت نسبت به خالق علم و هنر و زيبايي ;
2 ابزار تفاخر, تكاثر در مال , فساد و انحراف و غفلت نباشد, بلكه در خدمت به خلق خدا به كار گرفته نشود.
اما نكته اي را هم بايد در دوران كنوني مد نظر داشته باشيم و آن اين است كه با توجه به گسترش روزافزون علوم در تمامي عرصه ها و محدود بودن عمر و توان آدمي , ديگر محال است كسي در چند رشته توامان به موفقيت و چيره دستي دست يابد. بدين لحاظ لازم است شما با مديريت احساسات و علايقتان و تأمل در اهم و مهم هر يك از اين رشته ها ببينيد كه در كدام يك داراي استعداد و ذوق بهتر و توانايي بيشتر هستيد و در يك يا دو رشته از آن به صورت حرفه اي مشغول به يادگيري گرديد و ساير علاقه ها را در حد اطلاعات عمومي پيگيري نماييد. بدين صورت اميد است كه موفق گرديد. در مورد اين كه اسلام با اين كارها مخالف است يا خير, بايد بگوييم كه اسلام آموختن علم را ستايش كرده و آن را ستوده است . در مورد بعضي علوم مورد اختلاف علما (مانند موسيقي و...) هم بايد به نظرمرجع تقليدتان عمل نماييد و ببينيد كه آيا ايشان اجازه يادگيري آن را مي دهد يا خير؟
منبع: www.eporsesh.com