نجاست و طهارت اشياء احكام وضعي و تكليفي اند كه در دين اسلام وس اير شرايع، چنين احكامي وجود دارند. در دين اسلام اصل اوليه در اشيا طهارت است، مگر چيزهايي كه با دليل شرعي حكم به نجاست آن‏ها شده است. نجاست اشيا به دلايل متعدد است، يا به جهت خبيث و زشت بودن ظاهر آن‏ها و تنفر طبيعت انساني از آن‏ها نجس شده‏اند، مانند بول و غايط يا به جهت خبث و زشتي باطني آن‏ها مانند كافر و يا به جهت ضرر و زياني كه مي تواند داشته باشد مانند سگ، يا به دلايل ديگر كه برخي از آن‏ها در شريعت اسلام بيان شده و برخي بيان نشده‏اند. در مورد علت نجاست خون، در روايات به موردي دست نيافتيم كه علت و فلسفه آن را بيان كرده باشد.
شايد علت و سبب آن وجود بعضي از بيماري‏ها و انتقال بعضي از بيماري‏ها به واسطه خون است و يا به نوعي طبع انسان از آن دوري مي كند. در هر حال خون هنگامي كه از بدن بيرون آيد، حكم نجاست را دارد، نه در زماني كه در بدن است، حتي در بعضي از موارد، برخي از خون‏ها حكم نجس را ندارند، مثلاً خون حيوان حلال گوشت كه پس از ذبح شرعي، اگر مقداري از خون آن برود، خوني كه پس از آن مي ماند، پاك است، يا خون پشه كه حكم نجاست را ندارد؛ بنابراين خون ذاتاً نجس نيست.
نكته آخر اين كه علت اصلي و واقعي و به تعبير ديگر "علت تامه" احكام و از جمله نجاست و طهارت اشيا براي ما مشخص نيست و آنچه در روايات امده و علت بعضي از احكام را بيان كرده است، تنها حكمت‏ها و علت ناقصه را بيان كرده‏اند. علت واقعي و حقيقي اين احكام و مصلحت و مفسده‏هاي واقعي كه در آن‏ها وجود دارند، براي ما كاملاً مشخص نشده‏اند.
www.eporsesh.com